Tricycle

Sa unang pagkakataon, hindi ako ang naghintay
Hindi ako ang sasabit para lang may makasabay
Ginto man ang kapalit, sa arkilang iniaalay
Pero pwede na rin, basta ako lang ang iyong sakay

Pero parang pelikula sa sine, masaya na masakit
Dahil alam ko namang magtatapos din ang bawat saglit
Kailangang bumaba, at ibang tao naman ang papalit
Kahit pa sabihin kong, “Pwede bang ako lang, ako na lang ulit”

Sasakay, mananaginip, pero darating sa pagpara
Parang kapeng walang asukal, gigisingin kang bigla
Isang panaginip hanggang dulo, pasahero lang pala
Ako lang naman ang nag-asam, parang tangang umaasa

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s