THEATRE SCRIPTS

ISANG MAHABANG AMA NAMIN

Unang Tagpo

 

(Magbubukas ang entablado sa kusina ng isang barong-barong sa isang baryo. May kawayang sala set sa kaliwang bahagi ng entablado na may kasamang maliit na altar.  Kahoy na lamesang halatang luma naman at bangkong upuan sa kanan. Isang divider ang naghihiwalay sa dalawa. Nakaupo si SOLEDAD (50’s) sa sala, nakaharap sa altar at nagdarasal habang nasa kusina naman si EMILIA (32), naghahanda ng agahan.)

 

SOLEDAD

Padre nuestro que estás en los cielos, santificado sea tu nombre,venga tu reyno, hagase tu voluntad, asì en la tierra como en el cielo.

(Mapapatingin sa direksiyon ni Soledad si Emilia at mapapailing.)

 

SOLEDAD

Danos hoy nuestro pan cotidiano, Y perdónanos nuestras deudas,

asì como nosotros perdonamos á nuestros deudores. Y no nos metas en tentación, mas líbranos de mal. Amén.

 

EMILIA

Mabuti at hindi biglang lumiliyab iyang rosary ninyo kapag nagdarasal kayo. At talagang Espanyol pa rin ang gamit niyo hanggang ngayon. Mas madali ka bang mapapatawad ng Diyos kung sa lengguwahe pa ng mga unang prayle ka nagdarasal? Abay, baka gusto niyong sabihan si Father Vincent sa bayan.

 

SOLEDAD

Huwag mong ginagawang katatawanan ang paniniwala ko, Emilia.

 

EMILIA

Hindi ko ginagawang katatawanan ang paniniwala niyo, inay. Kung meron mang nakakaalam na hindi nakakatawa ang paniniwala niyo, malamang ay ako na iyon.

 

 

SOLEDAD

(Maglalakad papunta sa kusina)

Dumaan dito si Manuel kahapon.

 

EMILIA

(Maiiling)

Gusto na yata talagang mamatay ng hayop na ‘yun.

 

SOLEDAD

Emilia—

 

EMILIA

Huwag niyo nang simulan, inay. Huli na ang lahat.

 

SOLEDAD

Hindi ko rin ginusto—

 

EMILIA

Pero wala din kayong ginawa. Kaya hayaan na ninyo. Sanay na ako. Ngayon pa ba ako magrereklamo samantalang labing-anim na taon na ang anak ko?

 

SOLEDAD

Emilia, ang sa akin lang—

 

EMILIA

Kung iniisip ninyong hahayaan kong mangyari kay Esperanza ang nangyari sa akin, nagkakamali kayo. Hindi ako katulad niyo. Hindi ko rin kailangan ang isang katulad ni Manuel para gawin iyon para sa akin.

 

SOLEDAD

Pero anak—

 

EMILIA

Tama na, inay. Mamaya ay marinig na naman kayo at madadamay na naman kami ni Esperanza sa galit. Mabuti sana kung ikaw ang pinaluluhod niya sa harapan niya kapag nagagalit siya.

 

SOLEDAD

Emilia!

 

 

 

 

EMILIA

Iyon ang totoo. Pero huwag kayong mag-alala dahil sanay na ako. Iniisip ko na lang na katulad ninyo ay nasa simbahan ako at naghihintay ng basbas.

 

(Sasampalin ni Soledad si Emilia.)

 

SOLEDAD

Huwag mong idamay ang Diyos sa kababuyan mo.

 

EMILIA

Ako pa talaga ang sinabihan niyo ng ganyan.

 

SOLEDAD

Emilia!

 

EMILIA

Ipagtimpla niyo na lang ng kape ang asawa niyo, inay. Iyon ay kung asawa pa rin ang turing niya sa inyo.

 

(Papasok si ESPERANZA (16) na may bitbit na mga damit at gamit na panligo. Kitang-kita na palinga-linga siya sa paligid.)

 

EMILIA

Bilisan mo na ang maligo. Huwag kang lalabas ng banyo na hindi pa nakakabihis.

 

ESPERANZA

Opo, inay.

 

(Mabilis na lalabas sa kabilang direksiyon si Esperanza. Susundan lamang siya ng tingin noong dalawa.)

 

SOLEDAD

Kausapin mo si Manuel, anak…

 

EMILIA

Wala kaming dapat pag-usapan. Madadamay pa ako kapag namatay siya.

 

SOLEDAD

Hindi mangyayari iyon anak.

 

EMILIA

Ilang beses ko nang narinig iyan mula sa inyo, inay. Kapag nagkataon, baka isama lang niya sa kahoy na gagawing uling si Manuel. At sigurado kong hahayaan din lang ninyo ang lahat dahil nangako kayo sa Diyos niyo na hindi niyo siya iiwan kahit na anong mangyari. At ako, masyado na akong maraming kasalanan sa mata ng Diyos niyo. Ayaw ko nang dagdagan.

 

SOLEDAD

Anak—

 

EMILIA

Sanay na ako, inay.

 

SOLEDAD

Si Esperanza lang ang iniisip ko.

 

EMILIA

Si Esperanza o ang sarili ninyo? Huwag kayong mag-alala, inay. Ginagawan ko na ng paraan para hindi siya matulad sa akin. Hindi ako katulad ninyo na hahayaan na lang ang lahat.

 

(Papasok si ARNULFO (47), halatang bagong gising. Matatarantang magtitimpla ng kape si Soledad samantalang diretso lang naman sa paghahanda ng agahan si Emilia. Kahit nang paluin bigla ni Arnulfo ang puwetan ni Emilia ay hidi ito umimik. Panandaliang napatitig lang sa dalawa si Soledad bago nanginginig na iniabot ang tasa ng kape. Walang umiimik sa kanilang lahat.)

 

ARNULFO

Naayos mo na ba iyong mga uling na ibababa mamaya?

 

EMILIA

Nakasalansan na sa harap. Nasabihan ko na rin si Mang Tonyo na hihiramin natin iyong kalabaw nila. Ihahatid daw rito ni Julius bago siya pumasok sa eskwelahan.

 

ARNULFO

Sinong Julius? Iyong kaklase ni Esperanza?

 

EMILIA

Oo.

 

ARNULFO

Huwag mong papasukin si Esperanza sa eskwelahan.

 

(Magkakatinginan sina Soledad at Emilia.)

 

EMILIA

Kailangan ko nang kasamang magbababa sa palengke. Isa pa, may eksamen sila ngayon.

 

ARNULFO

Wala akong pakialam. Basta hwuag mong papasukin sa eskwelahan si Esperanza!

 

SOLEDAD

Magpupunta na naman dito iyong tiga-DSWD—

 

ARNULFO

(Kay Soledad)

Kinakausap ba kita?

 

SOLEDAD

Nagsasabi lang ako, Arnulfo. Mamaya ay ipatawag na naman tayo sa bayan.

 

ARNULFO

Ano ba kasing pakialam ng mga punyemas na iyan sa buhay natin? Hindi naman sila ang nagpapakain sa inyo ah!

 

EMILIA

Ihahatid ko na lang si Esperanza sa eskwelahan kung ayaw niyong magsabay sila ni Julius.

 

ARNULFO

Para ano? Para makakerengkeng ka sa linsiyak na Manuel na iyon?

 

EMILIA

Alam ninyong ni hindi ko kinakausap si Manuel.

 

ARNULFO

Dapat lang!

 

(Walang imik na ipaghahain ni Soledad ng pagkain si Arnulfo. Lalabas naman sa nilabasan ni Esperanza si Emilia.)

 

SOLEDAD

Arnulfo.

 

 

 

ARNULFO

(Hahaklitin ni Arnulfo ang braso ni Soledad)

Kung ano ang sinabi ko, susundin mo. Maliwanag?

 

(Marahas na bibitawan ni Arnulfo si Soledad.)

 

ARNULFO

Samahan mo si Emilia sa pagbaba sa bayan. Siguraduhin mong hindi makakalapit sa kanya ang putang-inang Manuel na iyon.

 

SOLEDAD

Arnulfo—

 

ARNULFO

MALIWANAG?

 

SOLEDAD

O-oo.

 

(Papasok si Emilia sa kaliwang bahagi ng entablado bitbit iyong pinagbihisan at gamit panligo ni Esperanza saka pasimpleng itatago sa isang gilid bago magmamadaling babalik sa kusina.)

 

ARNULFO

Saan ka nanggaling?

 

EMILIA

Tinignan ko lang iyong pinahinog na saba kung pwede nang ibaba.

 

ARNULFO

Bumili ka na rin ng pampatay ng daga. May gumagapang na naman sa kuwarto kagabi.

 

EMILIA

Kabibili ko lang ng isang kahon noong isang linggo.

 

ARNULFO

Bumili ka ng mas matapang. Punyetang mga peste ‘yan at hindi mamatay-matay!

 

(Mag-iiwas ng tingin si Soledad pero susundan siya ng tingin ni Emilia.)

 

EMILIA

Sige.

 

ARNULFO

Isama mo ang nanay mo para nagkakasilbi.

(Lilingon sa direksiyon ng nilabasan ni Esperanza)

Nasaan na si Esperanza.

 

EMILIA

Nakaalis na.

 

(Ibabalibag ni Arnulfo ang hawak ang tasa sa direksiyon ni Emilia bago niya ito lalapitan at saka sasakalin.)

 

ARNULFO

Anong sabi ko sa iyo kanina? Sabi kong huwag mong papasukin, di ba?

 

SOLEDAD

(Nag-aalangang hahawakan si Arnulfo)

Diyos ko naman, Arnulfo. Huwag mong saktan ang anak mo.

 

ARNULFO

(Kay Soledad)

Tumahimik ka!

(Kay Emilia)

Ano? Igagaya mo sa iyo ang anak mo? Magpapakaputa din siya sa kung sino-sino katulad mo? Ano?

 

EMILIA

(Kakawala sa pagkakasakal sa kanya ni Arnulfo at lalayo)

Eskwelahan ang pinuntahan ni Esperanza. Hindi putahan.

 

ARNULFO

Sumasagot ka pang talaga?

 

(Maririnig ang boses ni JULIUS (17) mula sa labas.)

 

 

 

JULIUS

(Off Stage)

Aling Emmy! Nandito na iyong kalabaw.

 

SOLEDAD

(Kay Emilia)

Papasukin mo na muna. Itanong mo kung gustong magkape.

 

(Pupunta sa bandang sala si Emilia pero palingon-lingon kay Arnulfo. Papasok naman si Julius na ngiting-ngiti, may bitbit pang isang supot ng gulay. Magpapatuloy lang naman sa pagkain sina Soledad at Arnulfo.)

 

JULIUS

(Iaabot kay Emilia ang supot)

Ipinabibigay po pala ni nanay.

 

EMILIA

Naku naman, nag-abala pa siya. Kami na nga itong humiram ng kalabaw sa inyo eh. Bakit nga pala an gaga mo?

 

JULIUS

Eh sinabihan po ako nina nanay na tulungan na kayong magbaba sa palengke kaya inagahan ko na.

 

(Tatayo si Soledad para ipagtimpla ng kape si Julius.)

 

EMILIA

Huwag na, nakakahiya naman. Kasama ko naman si Nanay na bababa eh.

 

JULIUS

Ganoon din naman po. Sabay na lang kami ni Espie na papasok.

 

EMILIA

Iyon na nga. Nauna na din kasi ang batang iyon na bumaba.

 

JULIUS

Ganoon po ba?

 

(Ihahatid ni Soledad ang kape kay Julius. Makikitang lalabas si Arnulfo ng entablado.)

 

SOLEDAD

Magkape ka na muna.

 

JULIUS

Naku naman po, nag-abala pa kayo.

 

SOLEDAD

Kami nga ang nakakaabala na sa inyo eh. Kumain ka na ba?

 

JULIUS

Opo. Huwag niyo na po akong alalahanin. Okay na poi tong kape.

 

EMILIA

Kamusta naman si Espie sa eskwelahan?

 

JULIUS

Hindi pa po ba niya sinasabi sa inyo?

 

SOLEDAD

Ang alin?

 

JULIUS

Naihanapan daw po siya ni Sir Manuel ng scholarship sa isang eskwelahan sa Maynila. Nainggit nga iyong iba naming kaklase pero wala naman silang magawa dahil siya naman talaga ang pinakamagaling sa klase namin.

(Mapapalingon sa paligid)

Nasaan po pala si Mang Arnold? Parang wala po yata siya.

 

SOLEDAD

Nasa kusina, kumakain.

 

(Mapapatayo mula sa kinauupuan si Emilia at pupunta sa kusina. Takot na takot na mapapatingin siya kay Soledad pagkakitang wala si Arnulfo doon.)

 

EMILIA

Inay…

 

SOLEDAD

Diyos ko…

 

(Patakbong lalabas ng entablado si Emilia. Magdidilim ang buong entablado. Maririnig ang malakas na paghiyaw ni Esperanza mula sa labas ng entablado.)

 

 

Pangalawang Tagpo

 

(Tulalang papasok si Esperanza, nakasunod sa kanya si Manuel (34).Isang jacket ang nakapatong sa suot na uniporme ni Esperanza pero kita pa rin ang gulagulanit na pantaas nito. May pasa din siya sa pisngi.)

 

MANUEL

Hindi pwedeng hindi natin ito sabihin sa pulis, Espie…

 

(Hindi sasagot na tuloy-tuloy lang ang luha ni Esperanza. Humahangos na papasok si Soledad. Agad na susugurin ng yakap ni Soledad si Esperanza. Mapapahagulgol na ng tuluyan si Esperanza.)

 

SOLEDAD

Diyos ko. Ano bang naging kasalanan namin sa inyo…

 

MANUEL

Nay, kailangan natin itong i-report sa pulis para mahuli agad ang gumawa nito sa kanya.

(Kay Esperanza)

Nakilala mo ba ang gumawa sa iyo nito?

 

ESPERANZA

(Kay Soledad, habang humahagulgol)

Nangako kayo ni nanay. Sabi niyo— Nangako kayo— Pero bakit pati ako? Bakit pati ako!

 

(Mapapahagulgol na din si Soledad. Humahangos na papasok si Emilia. Matitigil siya sa paggalawa pagkakita kay Esperanza. Mapapatingin lang si Manuel sa kanya.)

 

EMILIA

Hayop siya. HAYOP SIYA!

 

(Pupunta sa kusina si Emilia at kukunin ang isang itak doon. Akmang lalabas na siya ulit ng entablado pero pipigilan siya ni Manuel.)

 

EMILIA

(Nagpupumiglas)

Bitawan mo ako! Papatayin ko ang hayop na ‘yun! Bitawan mo ako!

 

MANUEL

(Yayakapin si Emilia para hindi makaalis)

Emmy…

 

EMILIA

(Nagpupumiglas pa rin)

Bitawan mo ako sabi eh!

 

SOLEDAD

Anak—

 

EMILIA

Huwag mo akong matawag-tawag na anak! Putang-ina ninyo! Hinayaan ko na ngang babuyin ninyo ako. Bakit pati ang anak ko, idadamay ninyo. Papatayin ko kayo! Papatayin ko kayo!

 

MANUEL

(Hindi pa rin bibitawan si Emilia)

Emmy! Tama na!

 

EMILIA

(Pilit magpupumiglas)

Talagang tama na!

(Kay Soledad)

Magsasama kayo ng putang-iang hayop na iyon sa impiyerno! Papatayin ko kayo!

 

MANUEL

At sino pa ang magbabantay kay Espie kapag nakulong ka?

 

(Walang magsasalita sa kanilang lahat pero patuloy lang sa paghagulgol ang tatlong babae. Nanghihinang mapapaluhod si Emilia. Aalalayan lang naman siya ni Manuel.)

 

EMILIA

Pati ba naman si Esperanza ay ipagsasangkalang mo, inay? Para lang hindi ka niya iwan? Hindi pa ba sapat sa iyo na binababoy na niya ako gabi-gabi habang hinahayaan mo lang?

 

SOLEDAD

Emilia, alam ng Diyos na hindi ko gusto ang lahat ng ito.

 

EMILIA

Bulag ang Diyos na dinadasalan niyo, inay.

 

 

(Magdidilim ang buong entablado.)

 

(Matatapos ang ikalawang tagpo)

 

 

Ikatlong Yugto

 

(Nakaupo sa sala si Arnulfo, kita ang galit sa mukha. Nagtitimpla naman ng kape si Soledad sa kusina. Mula sa isang bulsa ay ilalabas niya ang isang botelya ng pamatay sa daga at lalagyan ang kape.)

 

ARNULFO

Hoy! Ano ba? Wala ka talagang silbing hayop ka! Para kape lang ang tagal mo pang gumawa!

 

(Walang imik na pupunta sa sala si Soledad bitbit ang kape at saka ilalagay iyon sa harapan ni Arnulfo. Agad namang hihigop si Arnulfo.)

 

ARNULFO

Mahahanapan ko din ang mga hayop na iyon! Akala ba nila matatakasan nila ako? Akin sila! Akin kayong lahat! Mga walang utang na loob! Pare-pareho kayong mga puta!

 

(Walang imik na mauupo lamang malapit sa altar si Soledad at saka ilalabas ang rosary mula sa bulsa saka sisimulan ang pagdarasal. Masama ang tinging ipupukol ni Arnulfo kay Soledad pero wala namang sasabihin. Bitbit ang kape ay pupunta siya sa kusina saka doon uubusin ang kape.)

 

SOLEDAD

Padre nuestro que estás en los cielos, santificado sea tu nombre

 

(Mabibitawan ni Arnulfo ang tasa at mapapahawak sa lamesa.)

 

SOLEDAD

Venga tu reyno, hagase tu voluntad, asì en la tierra como en el cielo.

(Matutumba si Arnulfo at sahig, kitang-kita ang takot at sakit sa mukha.)

 

SOLEDAD

Danos hoy nuestro pan cotidiano

 

(Bubula ang bibig ni Arnulfo at magsisimulang mangisay habang patuloy lang naman sa pagdarasal si Soledad.)

 

SOLEDAD

Y perdónanos nuestras deudas, asì como nosotros perdonamos á nuestros deudores. Y no nos metas en tentación,

(Maglalakad si Soledad papunta sa kusina at titignan ang nangingisay pa ring katawan ni Arbulfo. Mauupo siya sa tabi ni Arnulfo at saka kukunin ang ulo nito saka ipapatong ang ulo nito sa hita niya.)

 

SOLEDAD

Mas líbranos de mal. Amen.

 

(Magdidilim ang buong entablado.)

 

(Katapusan ng dula.)

SILENT NIGHT: A ONE ACT PLAY

AUTHOR’S NOTE:

This is my take on what exactly is happening in the world right now, the war in Syria and the recent attack in Paris. This is the way I see this continuing war or any other war for that matter. I hope people would actually read this one and look at the picture at a bigger angle. We already know this. I guess, we just need reminding.

————————————————————————————————————————————————————–

The stage would resemble that of a motel room, looking quite rundown but still livable.

There is a bed in the middle of the stage and a small writing table on one side. By the bed is a window that shows the sky.

Tahir is sitting on top of the writing table, a tattered baseball glove on one hand and a baseball on the other, playing catch on his own.

Sitting by the bed is Kole, a basketball on both hands, staring outside the window.

There is an old radio on the small table and Tahir would turn it on. It would start playing the song, Silent night.

Kole would sing along.

KOLE: (Sang)

O Holy Night! The stars are brightly shining,

It is the night of the dear Saviour’s birth.

Long lay the world in sin and error pining.

Till He appeared and the Spirit felt its worth.

Both Saif and Alec comes in, Alec in his Marine uniform while Saif is wearing a hooded jacket with an empty backpack hanging from his shoulder. Saif would look at Kole while Alec’s eye would land on Tahir.

ALEC and SAIF: (Shouting) What are you doing here?

Both boys would jump from where they are sitting.

Kole would stop singing and Tahir would immediately turn the radio off.

SAIF: I told you never to come here anymore.

KOLE: Come on, man! I was waiting for you. Besides—

TAHIR: I have nowhere else to go.

ALEC: Then you should just go home.

A loud explosion would be heard. All four would look out of the window, fear etched on their faces.

KOLE and TAHIR: Where?

KOLE: And you promised that we’d play hoops before you left.

TAHIR: I’ve been practising on my pitch too.

ALEC: This is not the right time to be playing games, Tahir. You do know that, right?

SAIF: It is not safe.

KOLE: You always say that.

TAHIR: You promised…

Both Alec and Saif look at the boys.

ALEC and SAIF: I’m sorry…

KOLE: Whatever, man!

TAHIR: I should go then.

Tahir and Kole would walk towards the doors on the opposite sides of the room but Alec and Saif would prevent them.

ALEC and SAIF: It’s not safe!

KOLE: Was it ever?

TAHIR: I am already used to it.

ALEC: Just stay here for a while.

SAIF: It will be over soon enough.

KOLE: You’re lying.

TAHIR: You do not have to lie to me all the time, Mr. Alec. I am not blind.

KOLE: I may just be a kid but I know that it will never end. You know that just as well as I do.

SAIF: You talk too much.

TAHIR: But no one ever listens.

ALEC: You’re getting good at this, playing the victim and all. It’s not going to work with me, buddy.

KOLE: Well, I could try, right? (Laughs) Where were you anyway?

SAIF: That is something that you do not have to know.

KOLE: Oh come on!

TAHIR: Do you fear that I would tell someone about it? I will never do that Mr. Alec.

ALEC: I know that, Tahir. It’s just better that you don’t know.

KOLE: That sucks! Why am I always the last one to know?

SAIF: It is for your own good.

KOLE and TAHIR: Do you really believe that?

SAIF: I do.

ALEC: I have to. Because if not—

SAIF: I do not even want to think about it anymore. If not, then—

All four would just stare at the floor. The sound of another explosion somewhere would be heard, further than the first one.

KOLE: (Excited) You went to see her! I knew it! That’s where you have been!

TAHIR: Is she going to be okay? Is she going to live?

SAIF: Maybe…

ALEC: The doctor said that she needs another operation. They did say that she is a fighter.

SAIF: She’s strong… Maybe stronger than all of us. She will survive.

TAHIR: Praise Allah!

KOLE: Of course she is! She’s my sister!

TAHIR: I hope she is well enough when Sahir arrives. He would want to hear her sing again.

KOLE: Of course, she would hug Alec. He would be blushing when she cries at the airport but would never let her go anyway. She’s our little princess.

SAIF: She is beautiful.

ALEC: You’re brother would be happy.

KOLE and TAHIR: I know.

TAHIR: It is all thanks to you.

KOLE: She would have died if you didn’t bring her to the hospital.

SAIF and ALEC: Please don’t thank me…

KOLE: Why not?

TAHIR: Saif have always said that we should say thank you to those who help us.

KOLE and TAHIR: You’re our angel.

ALEC and SAIF: I am not…

KOLE: Anyway, when are you leaving? You’re done with what you have to do here, right?

SAIF: It is better that you do not know.

TAHIR: I understand. I just wanted to be able to say farewell to you before you leave.

ALEC: You don’t have to do that, little man.

KOLE: I know. You will be okay, right? I mean, when you get back there. I heard that it’s worse. It’s all over the television two days ago.

SAIF: That is the reason why I have to go back.

ALEC: I hope everyone is okay at home.

TAHIR: You have a brother and a sister, just like me.

KOLE: Are they okay?

SAIF: I have no news about them since I left.

ALEC: But I hope they are alright. Oh, I just remembered, you would be the same age as Kole. You two would make good friends.

SAIF: Tahir is quite timid though, especially with strangers.

KOLE: Well, I can talk for both of us. Or we could just play a game.

ALEC: (Laughs) That’s true. It would be a miracle if he would let you speak at all.

SAIF: Tahir would just stare at you with his eyes wide if that happens.

KOLE: You should take him with you when you come back.

ALEC: That’s not possible…

TAHIR: Why not?

SAIF: It’s not safe.

KOLE: You always say that!

TAHIR: It is all that I ever here. Hide, Tahir! They are coming! Close the door, Tahir! Do not go out, Tahir!

KOLE: It’s tiring. You adults always make it sound as if it’s like the Game of Throne out there.

ALEC and SAIF: It’s for your own good.

KOLE and TAHIR: Then why does it not seem that way?

ALEC: You’re too young to understand, Tahir.

SAIF: Wait until you are older.

KOLE: That’s just ironic, you do see that, right?

TAHIR: If we ever grow old, that is what you mean, right?

ALEC: That’s the reason why I am doing this.

SAIF: Why do you think we continue to fight after all these years?

KOLE: I don’t know, maybe because you guys are morons?

TAHIR: Fighting a war that is never going to end.

KOLE: No one will ever win anyway.  It would just stop for a bit and there start again after a while.

TAHIR: You have a term for this but I do not remember. What was it again?

ALEC and SAIF: A circle of violence.

TAHIR: You remind me of my older brother.

KOLE: Alec talks like that all the time. You would like him.

ALEC: I’m afraid he’d kill me if he sees me, buddy.

SAIF: As I would if I see him.

KOLE: That’s stupid.

TAHIR: Is it really supposed to be like that?

ALEC and SAIF: We follow orders. We do not make the rule.

SAIF: Our beliefs are just too different.

ALEC: That’s just how things are.

KOLE: That’s why it’s stupid.

TAHIR: I do not understand.

SAIF: You will, when you are older. One day, you will believe in something and will fight for it.

ALEC: Even if it would mean putting your life on the line.

KOLE: Again, that’s just stupid.

SAIF: It is not.

ALEC: You will understand when you’re older.

TAHIR: Do you understand it?

Both Alec and Saif will not answer.

KOLE and TAHIR: How many people died today?

SAIF: You should not be asking those kinds of questions.

ALEC: It is better than you do not know.

KOLE: What’s better is if nobody dies at all.

TAHIR: A lot of people have already died, some are still dying.

SAIF: It is a necessary evil.

ALEC: It’s the only way to find peace. You do understand that, don’t you?

KOLE: Not really.

TAHIR: Maybe you are right. I am too young to understand such thinking.

KOLE: And you’re logic is quite stupid. How can killing ever solve anything. Why don’t you just talk?

SAIF: What do you mean?

TAHIR: That is what the missionary told us before. That there is only a need to talk.

ALEC: The time for talking is over, Tahir.

KOLE: No. It’s just that no one wants to listen. Everyone just wants to get what they want. And when they don’t, they destroy whatever it is that would go against them.

TAHIR: There is always time to talk, the missionary had said before. He said that it is the people who do not give the time to really listen.

KOLE: It’s I want this and I want that. You guys are acting more like kids. Worse actually.

SAIF: You do not understand how the world goes.

TAHIR: No. It is you who does not understand how it really goes.

KOLE: I mean, if you put eight babies on a big bed, they don’t actually try to push each other out of the bed so that they would have a bigger space.

TAHIR: They would just sleep peacefully, as long as they have their own space. Sometimes, they would even hold hands and smile at each other.

ALEC: It’s not as simple as that, Tahir.

KOLE: Well, it should be.

TAHIR: You adults just make it more complicated and harder.

ALEC and SAIF: You don’t understand!

KOLE and TAHIR: You always say that.

ALEC: Because it’s the truth.

KOLE: Your version of truth sucks.

TAHIR: Your truth kills people.

ALEC: They are terrorists, Tahir. And they have killed just as much people as I did.

SAIF: They claim our lands and pretend to protect it.

ALEC: They keep on yapping about their stupid beliefs.

SAIF: Forcing us to swallow their own sense of justice.

ALEC: They are the enemy!

SAIF: I am just doing this for the good of the many.

ALEC and SAIF: They deserve to die!

KOLE: For the millionth time, that’s just stupid.

TAHIR: Nobody deserves to die. Not for the reasons you have given me.

SAIF: They destroyed my home!

ALEC: They killed innocent lives!

KOLE: Just like you did.

TAHIR: Your actions are not so different.

SAIF: Do you expect me to just watch them as they kill my family?

ALEC: I do what I do to protect those who are important to me.

KOLE: So you kill to try save lives.

TAHIR: And they kill to try to save the lives that you intended to kill.

ALEC and SAIF: We do what we have to do.

KOLE: And those who die on the crossfire?

TAHIR: Those who have nothing to do with your endless war?

KOLE: Who fights for them?

TAHIR: Who would protect them?

ALEC: You don’t understand.

SAIF: There are sacrifices that need to be made.

KOLE: Sacrifices? That’s all that they are to you?

TAHIR: They are people. They deserve to live as much as you do.

ALEC and SAIF: Collateral damage.

SAIF: In every war, these things cannot be helped.

ALEC: It is the only way that we could have peace.

A loud explosion would be heard followed by the sound of sirens. None of them would speak until there is silence. All of them would just be staring at the window.

Tahir would remove the baseball glove from his hand and put it with the baseball on the table. Kole would put the ball on the floor. Both of them would walk towards the window and stare outside.

Alec and Saif would just watch them. The boys would both put their hands on their chest and blood would start oozing down.

Alec and Saif would look the other way.

KOLE: That’s quite a cold way to put it, don’t you think?

TAHIR: It almost seem like we do not matter.

ALEC: We have orders that we need to follow.

SAIF: Things that we need to do in order to continue the fight.

ALEC and SAIF: This is the only way to have peace.

KOLE and TAHIR: If you say so…

The boys would smile and would go lie on the bed, side by side. Both of them will close their eyes.

ALEC: You’re really good at this…

SAIF: Playing the victim…

<CURTAIN>

SIRMATA: DULANG MAY GANAP NA HABA (ILOCANO SCRIPT)

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

PANULAT NI JAYSON ARVENE MONDRAGON

DIREKSIYON NI BINIBINING ZEMAIA SEN MILLO-PAULINO

PRODUKSIYON NG TEATRO PUBLICO

ILOCANO LANGUAGE AUTHENTICATION NI GINOONG MICHAEL EJHAY CORPUZ

UNANG TAGPO

SFX: HEARTBEAT RECORDING

LFX: CLOSE LIGHTS

 

Nakatayo na sa kani-kanilang pwesto ang mga mananayaw bago pa man magsimula ang unang pintig ng puso mula sa background music.

Magsisimulang magsalita ang mga mananayaw, tipong magpapatong-patong ang boses hanggang sa dulo ay magsasabay-sabay.

MANANAYAW 1: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

MANANAYAW 2: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

MANANAYAW 3: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

LAHAT NG MANANAYAW: (Chanting)Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

 

SFX: TECHNO MUSIC (3 MINUTES)

LFX: OPEN LIGHTS

Magsasayaw ang mga mananayaw sa tugtog na matatapos sa isang tableu.

LFX: CLOSE LIGHTS

SFX: HEARTBEAT RECORDING

Papasok sa entablado sina Shasta, Kevin, Bryan, at Chriezel at pupunta sa kani-kanilang pwesto.

Naka-wheel chair si Shasta.

LAHAT NG MANANAYAW: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

SHASTA, KEVIN, BRYAN, at CHRIEZEL: (Pasigaw) Kustunan!

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh! Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Shhhhhhhhhhhhhh!

SHASTA, KEVIN, BRYAN, at CHRIEZEL: (Halos pabulong) Kustunan, pangngaasi yo… Basol ko, basol ko, basol ko…

SHASTA: (Pasigaw) Basol ko!

Magsisindi ng kandila si Shasta.

SHASTA:(Malumanay) Dayta met iti kayat yo a mangngeg, di ket? A siyak iti akin basol. Maiparbeng laeng kanyak dagitoy a mapaspasamak toy biagko.Maysa a mulit iti kinatao.Arinsaed iti maysa a dakes a tagtagainep a rumbeng laeng a mailimed, mailimmeng, maibilleng, lipaten. Basol ko, basol ko, basol ko lattan…(Freeze)

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh! Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Shhhhhhhhhhhhhh!

KEVIN: (Pasigaw) Kustunan!

Magsisindi ng kandila si Kevin.

KEVIN: (Malumanay)Danog, kugtar, tungpa, panangliblibak iti kinataok. Ammok met a madi yo maawatan nu kasano ti dana toy biag ko. Kurang laingen ket tupraan yo ti rupak a sisasango. Ginustok daytoy, dayta ti kapanunutan ti tao isu rumbeng laeng nga ibuturak ken pagtakderak daytoy a kalbaryo. Imbag kuma nu agpaysu a kasla kawes laeng daytoy a mabalin nga ussuben ken uramen nu dikon kabaelan a takderan. Ngem saan. Basol ko, basol ko, basol ko lattan… (Freeze)

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh! Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Shhhhhhhhhhhhhh!

CHRIEZEL: (Pasigaw) Basol ko!

Magsisindi ng kandila si Chriezel.

CHRIEZEL: (Malumanay) Anya ya ti kayat mo a mangngeg kanyak? Haan ko met nga iliblibak. Kurang laingen ket ibaga yo nga inkararagak iti kastoy a gasat. Dagmelak eh. Tangaak. Kunak gamin, maminsan laeng, tatta laeng, haan tu mauliten. Ubingak pay a talaga. Madik man laeng napanunot iti kaipapanan na. Basol ko, basol ko, basol ko lattan… (Freeze)

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh! Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Shhhhhhhhhhhhhh!

BRYAN: (Pasigaw) Kustunan!

Magsisindi ng kandila si BRYAN.

BRYAN: (Malumanay)Wen. Kinayat ko. Siyak iti nagdesisyon nga isalangat iti bagik.Siyak iti nagdesisyon nga awan iti makaammu.Siyak iti nagdesisyon nga ilimed amin a kas maysa laeng a dakes a tagtagainep. Naalan iti impierno a biyag ko amin kenyak. Apay kuma nga nayunak pay dagiti aglangladinget nu mabalin met nga siyak lattan. Basol ko, basol ko, basol ko lattan… (Freeze)

Kanya-kanyang lapit ang apat na mananayaw kina Shasta, Kevin, Chriezel, at Bryan habang nagsasalita.

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh! Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

Sabay-sabay na hihipan ng mga mananayaw ang apat na kandila.

LAHAT NG MANANAYAW: Shhhhhhhhhhhhhh!

Mahihinto ang tunog ng Heartbeat.

SHASTA:  Kustunan…

LFX: CLOSE LIGHTS

PANGALAWANG TAGPO

LFX: OPEN LIGHTS

SFX: DRIVER A DAWEL

Nasa kalagitnaan ng paglilinis si Ain sa entablado. Kumikendeng-kendeng pa siya habang gumagalaw. Animo ay damang-dama niya iyong kantaat sinasabayan pa niya iyo pero sintu-sintunado

May isang thermos sa gitna ng lamesa at mga tasa. Meron ding lalagyan ng kape, creamer at asukal.

Papasok si Parcy, may rollers pa sa buhok at mukhang bagong gising.

PARCY: Hoy!

Maapatalon si Ain na parang kabayo.

AIN: Ay kabalyo!

PARCY: (Nakataas ang kilay at nanunuya) Agtalna ka man! Bigbigatan ka nga agam-ammangaw! Saka sino kuma kadata a duwa iti agruruprupa a kabalyo, kabsat?

Hahalinghing si Ain na parang kabayo na may kasama pang sipa pero biglang ding babawi.

AIN: Tse! Kunam ka la asino a mangbugkaw-bugkaw kenyak.Apay? Sino ka aya ti panagkunam?

PARCY: I’m the daughter of the owner of this boarding house!

AIN:  Daughter, daughter! Tantandaanam, daughter ka laeng while I’m the—

PARCY: Ana? Ana? Sino ka?

AIN: (Pabulong) The maid…

PARCY: Madik nga nangngeg. Ulitem man. Sino ka?

AIN: The Maid! Ana? Naragsak kan? Pirmi la unay iti panangikuskuspil mo kenyak.Gappu ta sika iti agpaspasweldo kanyakon. Serbisyok lang iti baybayadam haan nga kinataok! Tantandaanaman daytoy, Parcy, dumteng tu ti aldaw nga agparintumeng dagiti bituen! Sharon Cuneta, Bituing Walang Ningning, Ilokano version.

PARCY:  Nagadu nalabid mon! Isubli kan tupay kinni tatang mo? Kitan ta lang nu madim makita dagita a bituen a ibagbaggam malpas na ka a danugdanugen.

AIN: Joke! Sika met manang, kasla ka lang agduduma kenyak. Ammom met a nabayag kon a kayat iti agartista. Pagbigyan nak lattan.

PARCY: Heh! Padasem iti agsarming nu maminsan! Aguray lang. Nasingir mon aya dagita boarders tayun? Kinsenasen. Haan mo nga ibaga nga uray maysa, awan pay iti nagited?

AIN: Naiyawat ko kinni mama mon, madam. Idi pay laeng kalman.

PARCY: Ain!Apay nga isuna nangtedam.

AIN: Na! Apay kuma a saan? Ket isuna met iti akinkukua ditoy boarding house. Anak ka laeng, madam. Nu sika man iti reyna, isuna iti alas! Saka ana kuma iti maaramidak nu nakita na a nangiyawat ni Shasta kenyak idi kalman. Alangan met nga ilimed ko?

PARCY: Inya metten, kabsat! Ammum la garuden nga ited na manen ijay boyfriend na ajay kwartan, madim man laeng nga pinanunot! Agpanunot ka met a nu maminsan. Awan sa a talaga iti nabati dita utek mon ta kinapuskol na ta make-up mo!

AIN: Ti panagkuman lang, awan, ngem adda, adda, adda! Carlo Aquino, Bata, Bata, Paano Ka Ginawa, Ilokano version.

PARCY: (Hahampasin ang balikat ni Ain) Ilampasok ta rupam aginggana maikkat amin a make-up mo, kayat mo?

AIN: Immala ka a talaga kinni inang mo a nadagsen ima na! Saka, haan ka man a highblood. Ammuk met ti kinagargarampang ni mamam. Dijay laeng bayad ni Shasta iti inted ko kenyana ta isu pay laeng met iti nagbayad idi kalman. Tatta pay laeng nga agbayad da Kevin ken jay dadduma. Apay itulok ko nga haanak maka-sweldo.

PARCY: Nu ata kuma iti ummuna nga imbagam di haan ka pay a nabanatan. Dios ko met Ain, maibusanak talaga iti dara kenyam.

AIN: Nakaserseryoso kan tumet gamin. Di nak la tuladen.Nakaisem kinanayon. Kitam! Awan iti pimples ken wrinkles ko. Kasla la labanos iti kinapudaw ko agrugi buok nga awan split ends na agpatingga saka nga awan ingrown na! Ayna! Pang-Miss Universe ah kinapintas kunam man! Kumugtar!

PARCY: Mangngeg na ka kuma ni tatang mo tatnu makugtaran na a talaga ta rupam.

AIN: Ammum madam, nauneg a talaga dayta sakit ti nakem mo kenyak. Haan kuma met a kasta ah. Apay basol ko nu adayu a napinpintasak ngem sika? It’s in the genes! Malas mo laeng ta genes ni tatang mo ti naalam. Na, nu iti linya kuma iti pamilya tayo iti nagmanaam, di mabalin mo kuma ito umabay kenyakon.

PARCY: Padasem iti agkape nu maminsan. Itta ka man laengen. Umay mo latta ited kenyakon nu adda masingir mo. Iturog ko pay laeng.

AIN: Sure manure! Ingka pay lang iturog barbareng pumintas ka pay bassit.

Babatukan pa ni Parcy si Ain bago aalis.

Magkakasunod na lalabas mula sa kani-kanilang kwarto sina Shasta, Chriezel, at Bryan, halatang bagong gising.

AIN:  Good morning, beautiful people! Ngem siyak latta iti kapintasan! Pak!

Titignan lang ng tatlo ng masama si Ain. Mapapaatras si Ain ng wala sa oras. Kanya-kanyang upo sa may lamesa ang tatlo.

AIN: Kitaem man dagitoy a tallo. Nu makapatay lang a talaga dagita mata yo, naustilakon!

BRYAN: Mabalin met latta.

SHASTA: Naasa ba dagijay kutsilyo ijay kusina?

CHRIEZEL: Wen sa. Nu haan, ikali tayo lattan a sibibiagen.

BRYAN:  Aguray lang ngarud ta mapanak bumulod pala dita bangir. Pakpaken tayo lattan tatno haan a natagari.

Akmang tatayo si Bryan pero agad na hahawakan ni Ain ang mga balikat niya para pigilan ito. Kunwari ay mamasahehin pa niya ito.

AIN: Kunak garud, sikayo iti kapintasan.Nakalalaadak ngata.

Biglang aasikasuhin ni Ain ang tatlo at ipagtitimpla ng kape.

AIN: Agkape kayo pay laeng. Ana kayat yo a kanen? Uray anya, ibaga yo laeng ta ilutok.

Mapapatingin ang tatlo kay Ain at biglang hahagikgik.

AIN: Ukinnayo! Bigbigatan pay laeng! Addan tu latta iti aldaw yo kenyak!

Papasok si Kevin mula sa labas at kitang-kita ang mga pasa nito sa mukha. Iika-ika pa siyang naglalakad.

Agad na tatayo si Shasta at lalapitan si Kevin.

SHASTA: Oh my God! What happened?

AIN:  Diyos ko!Ana’t napasamak?

Titignan nilang apat si Ain. Magpi-peace sign si Ain. Igigiya ni Shasta si Kevin sa isang bakanteng upuan at titignan ang mga pasa sa mukha nito.

KEVIN:  Life happened.

Akmang magsasalita si Ain pero duduruhin siya ni Chriezel ng kutsara.

CHRIEZEL: Agsao ka pay?Ana panagkuman ta bagim? Google translate?

Isasara ni Ain ang bunganga at kunwaring isi-zipper iyon habang umiiling. Kukunin niya na lang ang isa pang tasa at saka magtitimpla ng kape.

Tatayo si Bryan at papasok ng kwarto.

SHASTA:  Naggappuam aya?

CHRIEZEL: In-report mon dayta napasamak kenka?

Mag-iiwas ng tingin si Kevin. Tipong may sasabihin pa sina Shasta at Chriezel pero magkakatinginan na lang at iiling.

Babalik si Bryan na may dalang first aid kit at saka tatabi kay Kevin. Sisimulan niyang linisan ang mga sugat ni Kevin.

KEVIN: Nu maminsan, Bryan, sweet ka met. Pabisong man!

BRYAN: Kayat mo a nayunak dagita sugat mo?

KEVIN: Joke lang…

SHASTA: Sino akin aramid iti dayta?

KEVIN: Long story. Saka haan nga importanten nu sino man isuna. Awan met laeng iti maganab yo nu maammuan yo.

CHRIEZEL: Ana nga awan. Mabalin ko apan ipa-salvage! Naggargarampangam man gaminen?

AIN: Naggarampang a dagus? Saan aya a mabalin a  simmali laeng isuna iti boxing, mix martial arts, taekwondo, wrestling, kasjay? Sobra ka met! Gapu ta unicorn, garampang a dagus? Judgemental! Kuna da garud, don’t judge a book by its cover because there’s a rainbow always after the rain! Oh di ba pak! Rainbows ken unicorns. Kasla gay pride lang. I thank you! World peace!

Titignan ulit ng apat si Ain.

AIN: Kunak garud, mapanak agluton.

Aalis si Ain.

BRYAN: Ana? Kadwaan ka nga mapan pulis station madamdama?

KEVIN:  Madin. Awan tu met laeng iti papanan na. Bay-an yon.

SHASTA:  Haan met a mabalin nga baybay-am lattan, Kevin. Kitaem man ta langam!

CHRIEZEL: Ana  aya ti usto a napasamak?

KEVIN: Long story garud.

Didiinan ni Bryan ang paglilinis sa sugat ni Kevin at mapapa-aray ito.

Darating si Rafael at matitigil silang lahat.Mag-iiwas ng tingin si Kevin at mahahalata iyon ng tatlo.

CHRIEZEL:  And the long story just got shorter.

Parehong mag-iiwas ng tingin sina Rafael at Kevin.

SHASTA: Baka kayat yo iti agpalawag a duwa.

Isang malalim na buntong-hininga ang pakakawalan ni Kevin bago magsasalita.

KEVIN: Nu mabalbalin lang, ibati da kami pay laeng…

Hindi iimik sina Shasta, Bryan, at Chriezel pero halatang napipilitan lamang na aalis.

Tatayo si Kevin at aayusin ang mga ginamit sa paglilinis sa sugat niya.

KEVIN: Go home.

Lalapitan ni Rafael si Kevin pero titignan lang siya ng masama ni Kevin.

RAFAEL: Kayat ko laeng a makita nu ana iti lagay mo.

Haharap kay Rafael si Kevin at ipapakita ang mukha.

KEVIN: Makitkitam met a nabiagag pay. Mabalin mon iti agawid.

RAFAEL:  I’m sorry, Kevin. Nu ammok laeng—

KEVIN: No. Not this time. You can’t say sorry and feel better about yourself.  Not for this one.

RAFAEL: Maawatem met kuma ah…

KEVIN: Isu garud a narigrigat a aklunen, Rafael, ta maawatak, ta ammok nu apay a naaramid mo kanyak amin daytoy.

RAFAEL: Kevin…

KEVIN:  Agawid kan. Baka biruken na ka man ni tatang mon. Isu pakatayakon nu makita nata nga agkadwa.

RAFAEL: Kevin met—

KEVIN:  Ana aya iti kayat mo nga ibagak? Nga okay lang? Sige! Nu ata laeng iti ururayem, okay lang.

RAFAEL: Kev, haan ka kuma met a kasta ah. Ammum met nga—

KEVIN: Nga ana? Nga binaybay-an nak a madanug-danug ken makugtakugtaran? Nga insalangat nak kenni tatang mo tatnu laeng madi da maamwan a bakla ka? Nga imbagam kadakuada a basol ko nu apay a nagbalin ka a kasta? A sinulisug ka laeng?

RAFAEL:  Nabutnganak lang…

KEVIN: And your cowardice almost got me killed!

RAFAEL: Ana aya iti kayat mo nga aramidek? Haanak met a kasingtured mo. Kasanuak laingen ngay nu naamuwan da iti agpayso? Kevin! Haanak a padam a kaya na iti agbiag nga agmaymaysa! Panunutem met  koma.!

Mapapailing si Kevin.

KEVIN: I can’t believe I let myself drown into someone as shallow as you.

RAFAEL: Please, Kevin…

KEVIN: Agawid kan, Rafael. Haan mo urayenen nga siak mismo ito mangiguyod kenka pasubli sajay balay yo.

Mapapatungo si Rafael at saka aalis. Maiiwang nakatayo lamang doon si Rafael.

LFX: DIM LIGHTS

SFX: “I LOVE YOU GOODBYE” INSTRUMENTAL

Papasok ang dalawang mananayaw at sasayawin ang unang stanza at unang chorus ng kanta.

Babalik sa pagkakaupo si Kevin at titignan lamang ang direksiyon kung saan lumabas si Rafael, nagpipigil ng iyak.

May mga pagkakataong tatayo siya at akmang susundan si Rafael pero sa huli ay ipagpapatuloy na lamang ni Kevin ang pag-aayos sa mga ginamit na panglinis sa sugat niya.

Bago matapos ang pagsasayaw ng dalawa ay maglalakad na papunta sa pintuan ng kwarto si Kevin pero imbes na pumasok ay mapapasandal lamang siya doon.

Matatapos sa isang tableu ang dalawang mananayaw.

LFX: CLOSE LIGHTS

 

PANGALAWANG TAGPO

Magkatabi sa may lamesa sina Chriezel at Gerome, may ilang notebook na nakabukas saharapan nila. Kitang-kita ang laki ng tiyan ni Chriezel.

CHRIEZEL: Apay kasla nagadu met launayen iti insuro da kinyayon. Maysa aldawak lang a saanak a nakasirrek.

GEROME: Anya kuma iti baru dita, mare? Ket nagadu met a talaga iti minor subjects tayo a feeling major subjects. Diyak tupay ammu nu apay nga nagadu launay iti iparpaaramid da. Sadantu pay kasla Dios nu agsao. Apay? Panagkuna da aya ket nalaka?Isudan tupay. Maysa laeng a subject iti isursuro da, marigatan da pay. Sitayon tu lakitdin nga estudyante a manu a subjects iti rumbeng nga intay adalen iti unos ti maysa nga aldaw.

CHRIEZEL: Haan met a nasakit iti pakinakem mo ana, mare. Bassit lang tay imbatad ko, inatiw mon iti drama ti radio ta kinaatindug ta sinalawasaw mo.

GEROME:  Ibagbagak lang! Ayna, nu mabalbalin laeng nga madi ak agadalen, nabayag kon a pinuuran amin a building dita campus.

CHRIEZEL:  Isu pay ah! Ajay lang ta awan met maaramidanta ta diploma met iti biruken da nu agbirok ka iti trabaho. Nu mabalbalinlang, ag-Japayuki ak lattan.

Titignan ni Gerome ang tiyan ni Chriezel.

GEROME: Di la sumgar ta dutdot mon dita imbagam, Chriezel?

CHRIEZEL: (Tatayo) Ket apay kuma? Napintasak met. Ammok met iti agsala.

GEROME: Baka kayat mo pay iti aganak nga umuna, mare.

CHRIEZEL: Ayna! Haan a problema dayta. Exotic kunamman! Buy one, take one!

GEROME: Nu madi ka la ga agdadagsen, tinungpa-tungpa kan.

CHRIEZEL:  Subra ka met! Liwliwaek lang ti bagbagik. Makabannog iti agpanunot nu maminsan.

GEROME: Ket apay gamin a sika laeng iti agpanpanunot? Inya kuma sirbi na ni ETTHON nga nangsikog kenka? Ana iti panagkunana iti bagi na aya? Sperm donor laeng? Anya, gummatel, angkudkod, pummanaw? Kasjay lattan?

CHRIEZEL: Ayna mare! Di nan tupay maitured nga ibaga kinni inang na nga agdadagsenak. Imbag ngarud ta adda pay kunsensiya na ajay a lalaki uray kaskasanu ta mangmangted pay iti kwarta nu maminsan. Ammom aya a binagaannak pay nga iparegreg ko latta kanun tanu awanen ti parikot.

GEROME: Tinungpa-tungpam kuma! Anyamet a kapanunutan daytan. Apay? Basol ta ubing ti kinagargarampang ‘yo?

CHRIEZEL: Ayna, dandanik pay kinugtaran ngem ammum metten, madik tupay maingato daytoy saka kon. Nu haan lang koma a dakes ti mangpapatay, nabayagen nga insublik kenni inangna a nakalungon.

GEROME: Sikan tu man gamin! Inya aya ti napanpanunot mo ta ingkayang mo lattan. Ubing tayo pay. Disinuwebe ka pay laeng. Kasanukan ngay? Imbag kuma nu mailimed mo kadati nagannak mo dayta panagdadagsen mo. Manu a lawas laingen, malasindan ta tiyan mo. Anantun ti aramidem nu maamwan da?

CHRIEZEL: Sangwek tu lattan ah ti pungtot da. Nu mabalbalin a saan da a maamwan aginggana makapagpasngayak ket nasayaat. Basol ko met datoy.Nagpakatangaak. Awan met ti mabalin ko nu kastoy ti nagbalin a gasat ko.

GEROME: Kayam aya?

CHRIEZEL: Ket iturturedkon ah. Isu laeng met iti mabalin ko nga aramiden ita.

Papasok si Ain, kasunod niya si Etthon. Hindi sila agad mapapansin noong dalawa.

AIN: Adda bisitam, kabsat.

Parehong mapapatingin kay Etthon sina Chriezel at Gerome.

GEROME: It’s a miracle!

CHRIEZEL:  No father, its Coat Saver!

AIN:  Awan iti milagro! Iti milagro ket masarakan laeng kadagiti puspuso dagiti tattao! Nora Aunor, Himala, Ilokano version.

GEROME:  Eksena!

CHRIEZEL: (Kay Etthon)Ana’t nakan mo ta adda ka ditoy?

Mapapatingin kina Ain at Gerome pero hindi magsasalita. Pati tuloy si Chriezel ay mapapatingin sa dalawa. Magkakatinginan din sina Ain at Gerome bago magliliwanag ang mukha sa pagkakaintindi.

AIN: Hoy baboy! Pumanaw ta kanun.

GEROME:  Wen kawayan! Makariknaak met ket.

AIN: Baboy? Kawayan? Happy fiesta! Hala bira! Hala bira!

GEROME:  Nagaddu ammum! Inta kitdin!

Aalis sina Gerome at Ain.

ETTHON: Imbaga da kenyak nga madi ka kanu nakastrek. Ana’t marikriknam?

CHRIEZEL: Concern? Bassit pay mamati-ak iti milagron.

ETTHON:  Kasarsarita ka a nasayaat, Chriezel.

CHRIEZEL: (Gagayahin ang pagkakasabi ni Etthon)Kasarsarita ka a nasayaat, Chriezel.

ETTHON: (Inis) Nakarigrigat ka a kasarsarita!

CHRIEZEL: Mayat ah! Makaunget ka nga dagus? Apay? Madi mabalin iti ag-joke? Awanen aya iti karbengak nga agpakatawa?

ETTHON: Chriezel!

CHRIEZEL: Etthon!

ETTHON: Ammum, sika lang garuden iti umay ko binisita ditoy, siyak pay iti ikaskastam.

CHRIEZEL:  Wow! Kababain met kenka. Haan mo gamin nga putot daytoy sikog ko eh. Pasensiyakan ah. Aguray lang ta iparuar ko jay red carpet.

ETTHON: Ana aya ti problemam?

CHRIEZEL:  Adu! Kayat mo nga ikkan ka iti listaan? Ngem ana kuma iti sirbi na  ket sika met iti umun-una ah nakalista!

ETTHON: Chriezel met!

CHRIEZEL: Imbagam kadagiti nagannak mon?

Hindi sasagot si Etthon at mag-iiwas ng tingin. Magpapakawala ng isang malalim na buntong-hininga si Chriezel.

CHRIEZEL: Nu kasta met laeng, awan gapu nga ummay ka ditoy.

ETTHON: Maawatam met kuma a! Haan met a kasjay kalaka dayta dawdawwatem.

CHRIEZEL: Iti panagkunam aya madik ammo? Ulitek laeng ta amangan a  nalipatam, siyak iti masikog isu ammok nu kasano karigat. Agawid kan, Etthon. Makapungpungtotak laeng a makakitkita kenka. Aginggana haan mo pay nabirukan tay ukel-ukel mo ken naibagam kadakuada a  nakasikog ka, haan ka pay lang agpakpakita kenyak. Kabaelak a takderan daytoy uray awan ka.

Aalis si Etthon. Magkakasalubong sila ni Shasta.

Agad na lalapitan ni Shasta si Chriezel at yayakapin.

CHRIEZEL: Nangngeg mo?

SHASTA: (Gagayahin ang pagkakasabi ni Chriezel) Kayak met duray awan ka! Big words!

Papaluin ni Chriezel ang braso ni Shasta at tatawa.

SHASTA: Paggatgatangam aya dayta a kinatangsit ken kinatured mo ta mapanak met gumatang.

CHRIEZEL: Napidotko lang ijay ruar.

SHASTA: Ipidutannak tun maminsan. Kayat mo rumwar?

CHRIEZEL: Awan kwartak. Ammum metten.

SHASTA: Siyak bahala kenka.

CHRIEZEL: Nagal-alaam manen? Sika Shasta ah! Maammuak lang nga agpokpokpok ka, basibasen ka!

SHASTA: Pokpok dagus? Saan aya a mabalin a nagilako-ak iti kidney?

CHRIEZEL: Sardengam iti panagtambay a kadwa ni Ain. Naakaran kan. Ngem jay agpaysu, nagalaam manen ta kuwartam?

SHASTA:  Ammum metten iti bastarda, awan pamilya na ngem adu iti kwarta na.

CHRIEZEL: Nagkita kayo kinni mamam?

SHASTA: Sinugod ko isuna ijay opisina na. Ayna! Nu nakitam lang kuma nu kasanu a pimmuraw jay rupa na. Kadwa na pay met ajay baru nga asawa na.

CHRIEZEL:  Sumro man kinabagtit mon! Ammum la ngaruden nga ilibak na kan tu met laeng, ipilpilit mo latta. Ana man iti palusot na tattan nu siasino ka?

SHASTA: Anak iti kasinsin na. Ajay met iti imbaga na idi umunak a makita ajay baru nga asawa na eh.

CHRIEZEL: Dayta garud iti ibagbagak kenka. Paspasakitam laeng ta bagim.

Hindi agad sasagot si Shasta.

SHASTA: Rumbeng lang nga ipalagip ko kenyana nga nabiagak pay, nga haan nak pay naikali a sibibiag. Madik baybay-an a malipatan na nu siasino ak. Dayta laingen iti nabatbati, madik itulok nga pati dayta ket alaen na pay.

CHRIEZEL: Ngem sika met iti marigrigatan…

SHASTA: Sinnanayan lang dayta.

Papasok sina Gerome at Ain.

AIN at GEROME: (Kumakanta) Maala-ala mo kaya, ang sumpa mo sa akin, na ang pag-ibig mo ay sadyang di magmamamaliw…

AIN:  Dear Manang Charo, gappu ta napinpitasak ngem sika, nagsuratak kenka tatnu maikkan ka iti beuty tips.

Babatukan ni Gerome si Ain kaya matitigil ito.

GEROME:  Nagtungtong tan eh!

AIN: Sumubsubra kan! Awan karbengam a mangtumpa kenyak! Kabsat ka laeng! Vina Morales, Kadenang Bulaklak, Ilocano version.

GEROME: Ana nga version ito kayat mo ang panangpatay ko kenyam? Wrong Turn? Spit on Your Grave? Wennu ala-Texas Chainsaw Massacre? Saka haan ka nga kabsat!

AIN:  Wow! Sika pay talaga iti adda gana na nga agreklamo? Kababain met kenyam.

Maririnig ang boses ni Macoy mula sa labas.

MACOY: (Mula sa labas, patili) Best friend!

Papasok si Macoy na may dalang dalawang bag.

MACOY:  Ayna, Shasta! Nakaru a talaga dayta kinakabkabaw mun! Nu maisina lang dayta u— (Matitigil sa pagsasalita pagkakita kay Gerome) Oh my God! Adda man gayam ditoyen jay anak ni Golum.

AIN: (Gagayahin ang pagkakasabi ni Golum) My precious!

Sisikuhin ni Gerome si Ain.

AIN:  Pasensiyan friend, awtomatik eh.

GEROME: Ket ana ngay kuma nu adda ak ditoy. Problemam?

MACOY:  Awan met. Iti kinapagpaysuwanan na, nu maminsan ikarkararag ko a makita ka.

GEROME: Apay kuma?

MACOY:  Tatnu malagip ko nga adda pay naaskad iti rupa na ngem siyak. Agkallugong ka bago ka a rumwar ah. Ammom metten, mabilbilang la ngarud dayta buok mon baka maitayab pay.

CHRIEZEL: Agtalna kayo man, madamdama, makariing da Kevin, mabugkawan tayo manen.

GEROME: Ay haan! Sumubsobra ata a baboyen. Hoy! Tantadaanam, pudaw lang iti inlamang mo kenyak!

SHASTA:  Ken kinatayag, ken buok, ken—

Papamaywangan ni Gerome si Shasta kaya ito matitigil. Pasimple namang makikipag-appear si Ain kay Shasta.

MACOY: Baboy? Baka kayat mo iti agsarming? Native!

GEROME:  Yorkshire! Saka tantandaanamn a nanannanam iti native!

Sabay na magbubukas ang pintuan nina Bryan at Kevin. Lalabas ang dalawa na madilim ang mukha, parehong mukhang kagigising.

Sabay na magsasalita at parehong nagpapa-cute sina Gerome at Macoy.

MACOY at GEROME:  Hi, Bryan!

Walang sabi-sabing lalapitan nina Bryan at Kevin sina Ain, Macoy at Gerome saka hahawakan sa may kuwelyo saka ilalabas.

AIN:  Awan basol ko! Awan iti pinatay ko!

Babalik sina Kevin at Bryan pero hindi na nila kasama sina Macoy at Gerome. Pasimpleng nakasunod sa kanila si Ain.

AIN:  Nora Aunor, The Flor Contemplacion Story, Ilocano version.

Sabay na titignan ng masama nina Bryan at Kevin si Ain. Magmamadaling aalis ulit si Ain.Ibabaling naman ng dalawang lalaki ang tingin kina Shasta.

KEVIN at BRYAN:  No pets allowed!

Parehong babalik sa kani-kanilang kwarto ang dalawa saka pabalibag na isasara ang mga pintuan.

CHRIEZEL: Kabutbuteng a talaga dagita a duwa nu madi iti riing da.

SHASTA: Imbagam pay. (Bubuntong-hininga) Agsukat kan.

CHRIEZEL:  Apay?

SHASTA:  Inta gastusen ajay gag money nga inted ni inang ko. Ana kayat mo a kanen?

Sabay-sabay na papasok sina Gerome, Macoy at Ain at titingin lang kay Shasta.

SHASTA:  Toooo! Come here!

Lalapit ang tatlo kay Shasta. Babatukan ni Shasta ang tatlo.

SHASTA:  Basta makan iti tungtungan, nagpipigsa dagita lapayag yo!

LFX: CLOSELIGHTS

 

PANGATLONG TAGPO

LFX: OPEN LIGHTS

SFX: ANY CHRISTMAS CAROL

Nakatayo si Parcy sa tapat ng lamesa, tinitignan ang isang box na puno ng Christmas Tree decorations.

Papasok si Kevin na dala-dala ang Christmas Tree.

KEVIN:  Pangikabilak?

PARCY: Ditoy pay lang lamesaan ta kawesan ta pay.

KEVIN: Apay gamin nga siyak ti inayabam a  tumulong? Ana ngay kuma iti ammok ditoy.

PARCY: Bakla ka a naturingan ngem dim ammo ti  ag-decorate? Ana pay kuma sirbi kina-baklam ngay?

KEVIN: I’m not really sure if I should be insulted or what.

PARCY:  Hoy, Kevin! Don’t English me! I die!

KEVIN:  Agkasinsin kayo ah talaga kinni Ain. Ammom, haan nga gapu nga baklaak, ammok dagiti kastoy a banagen.Apay? Amin aya a bakla adda parlor na?

PARCY:  Madi met ketdi a. Kasla sika laeng kuman. Agpaysu a lalaki met laeng iti birok mo, ngem kitaem met, uray babai, marigreg latta iti panty na nu makita da ka.

KEVIN:  Launay! Parcy, duray ana iti ibagam, madi ka a tulungan. Nabagkat kon toy Christmas tree. Kustunan.

PARCY:  Sadot!

KEVIN:  I’ll be taking that as a compliment.

Papasok si Zemaia at lilinga-lingang lalapit sa dalawa. Nakasunod sa kanya si Shiela.

ZEMAIA:  Naimbag a bigat yo, ading. Mabalin ba ti agsaludsod? Ditoy nga agnanaed ni Bryan de Gracia?

Sesenyas si Shiela sa dalawa na huwag sasagot pero hindi siya mapapansin ni Parcy na agad kakatukin ang pintuan ni Bryan.

Akmang pipigilan din ni Kevin si Parcy pero huli na ang lahat.

PARCY:  Bryan! Bryan! Adda agsapsapul kenka.

Bubuksan ni Bryan ang pintuan at pupungas-pungas na titignan si Parcy.

BRYAN: Sino?

Ituturo ni Parcy sina Zemaia at Shiela.Agad na magdidilim ang mukha ni Bryan.

SHIELA:  Manong…

BRYAN: Shiela, di met aya nalpas tan a nagsarita?

ZEMAIA:  Saan nga isuna iti nagibaga kenyak. (Haharapin si Shiela) Ammum gayam nu sadino ti ayan ni manong mo madim man lang imbaga. Dua nga aldawak nga agsapsapul kenkuana.

SHIELA:  Nang…

BRYAN:  Haan yo a pagpudutan ni Shiela ta siyak iti nangibaga kenkuana a haan na kayo a bagbagaan. Apay? Ana aya iti masapol yo kenyak?

SHIELA:  Manong, haan met kuma a kasta iti panagsasaom ah.

ZEMAIA:  Kayat ko laeng a makita nu kamusta kan. Awan aya iti planom nga agawid? Manu nga aldawak ditoyen ngem tatta ta laeng a nagkita.

BRYAN:  Apay? Adda ya maganab ko nu umay ka kitaen? Nu agbirbirok ka iti nabara a panangsarungkar, ajay asawam iti papanam. Awan ti manamnamam kenyak.

Akmang sasabat si Parcy pero pipigilan siya ni Kevin at sesenyasang huwag makiaalam.

SHIELA: Manong, saan koma ah kasta ah. Tatta tayo laeng a kumpleto. Ita nga adda kadatayo ni Mama—

BRYAN: Ana ngay koma ti bibiang ko nu nagawid dayta inang mo? Ken ana koma nu adda isuna? Adda aya ti maipaay nanga nasayaat ti panagawid na? Nu adda man iti tao a agragsak iti panagsubli na, ajay asawa na lang. Haan a sika. Nakarkaru a haan a siyak.

ZEMAIA: Anakko, haan nak met kuma a ikaskasta ah…

BRYAN: Apay koma a saan? Anya aya ti pagarup mo, gapu ta nagawid ka ket kasapulan a sabten ti nabara? Nasuruk a sangapulo a tawen na kami a binaybay-an!

ZEMAIA: Haan kayo met a binaybay-an—

BRYAN: Ana nga haan? Saan a gapu nga agipatpatulod ka ti kuwarta ket uston. Apay, masubadan aya ti pirak ti amin a kinadakes ken kinadangkok nga inaramid ti demonyo nga asawam? Impierno ti nangibatiyam kadakami.Tatta a nakapanawak, saka nak umay alaen nga isubli?

SHIELA:  Manong!

BRYAN: Iyawid mon ta inang mo, Shiela. Ipagarup yo lattan a natayakon.

Lalapitan ni Zemaia si Bryan at tangkang hahawakan pero iiwas ang huli.

ZEMAIA: Awan met iti sabali a dawatek kenka, anakko. Iti kayat ko laeng met ket uray ita lang kuma a paskua, agkakadwa tayo. Duray maysa nga aldaw laeng.

BRYAN:  Haan yo nga ipilit dayta kayat yo!

ZEMAIA:  Anakko, pangngaasim met ah. Manu nga aldaw laingen, agsubliak—

BRYAN: Ket agsubli ka latta ah! Sublianam dagijay aywan mo ijay Hong Kong ta isudamet a talaga iti annak mo. Duray ana iti ibaga yo, haan dak a mapasubli. Nu kayat yo iti aggian impierno, sikayo lattan. Baka makapatayak pay iti demonyo nu makitak ajay asawam.

Sasampalin ni Zemaia si Bryan. Matitigil ang lahat at mapapatingin sa mag-ina.

ZEMAIA: Sumubsubrakan! Nu agsao ka, kasla lang awan naganganab mo iti panangpakasar ko kinni Ankel Dodong mo. Panagkunam aya, makaapanak Hong Kong nu madi nak a tinulungan? Nu haan a gappu kanyana, aginggana itatta, agururay tayo pay laeng iti milagro a sublianan na tayo ni tatang mo.

BRYAN: Saan yo nga isungsungbat kenyak ta kinatanga yo.

Muling sasampalin ni Zemaia si Bryan. Mapapa-atras si Parcy, hindi makapaniwala sa nangyayari.

Darating sina Chiezel at Shasta pero matitigil din agad sanakikitang nangyayari.

Lalapitan ni Shiela si Bryan at ilalayo.

SHIELA: Nang! Kustunan! Manong, anyametten! Pangngaasim, madi ka sumungsungbaten.

ZEMAIA: Nagtangken ka la unay, Bryan. Maysa aldaw lang iti dawdawatek kenka!

BRYAN:  Maysa aldaw laeng? Maysa aldaw laeng.Sige.Dayta iti kayat yo.Ana aya iti maysa nga aldaw a makitak dayti demonyo a rinabi nga umay mangbabbaboy kenyak iti uneg ti sangapulo a tawen?Ana aya iti maysa laeng nga aldaw nga agsango kami nu iyabay mo iti nasurok sangapulo a tawen nga insalsalangat ko iti bagik tano laeng haan na nga garawen pati ni Shiela. Awan met, di ket? Sikayo mismo iti nangibaga, maysa nga aldaw laeng.

Akmang sasampalin ulit ni Zemaia si Bryan pero matitigil. Mapapatakip siya sa bunganga at mapapaatras, maglilipat-lipat ang tingin kina Shiela at Bryan.

Yayakapin naman ni Shiela si Bryan.

SHIELA:  Manong…

BRYAN:  Pasensiya kan, Shiela. Madik kaya a tupden diay inkarik kenka.Diakon kabaelan nga ilimed pay.

Tulalang lalabas si Zemaia.Susundan lamang siya ng tingin ng lahat.

BRYAN: Mapan mo sarunwen isunan, Shiela. Bantayam. Baka ana pay iti maaramid na.

Titignan lamang ni Shiela si Bryan panadalian bago susundin ang sinabi nito at susundan si Zemaia.

Maglalakad sana si Bryan pero biglang mangangatog ang tuhod niya at matutumba. Agad siyang dadaluhan nina Kevin at Shasta. Lalapit din sina Parcy at Chriezel.

Saka pa lamang maririnig ang paghagulgol ni Bryan.

Papasok si Ain na may dala-dalang box pero agad ding matitigil pagkakita sa kanilang lima.

Maririnig ang huling parte ng Christmas carol na pinatugtog sa simula.

LFX: CLOSE LIGHTS

 

PANG-APAT NA TAGPO

LFX: OPEN LIGHTS

Nakaupo si Ain at abala sa pagbabasa ng diyaryo. Maririnig ang boses nina Gerome at Macoy.

MACOY: (Mula sa labas) Adda ka man ditoyen!

GEROME: (Mula sa labas) Apay? Balay mo? Balay mo? Ayan na iti titulom?

Papasok sina Macoy at Gerome, nagtutulakan, parehong may dalang supot ng pagkain.

MACOY:  Nagpuskol lang ta rupam! Nu ata kuma kinapuspuskol ti rupam ket isu iti impuskol ta buok mo, di haan mo kuma a karuprupa ni Kokey!

GEROME: Wow! Kababain met kenka! Nu siyak, napuskol ti rupa na, sika, haan lang a rupa! Ultimo ingrown ken split ends mo, adda bilbil na!

AIN:  Shatap! Ana manen aya iti pagap-apaan yo?

GEROME:  Ket kasanu met gamin. Umay ko kuma bisitaen ni Bryan. Nakangngeg lang daytoy a baboy, summuruten! Agtutulad!

MACOY:  Apay? Panagkunam, baybay-ak a masolom ni Bryan. Kitam man ta rupam? Duray aso madik ibati a sika iti kadwana, ni Bryan pay ngata!

GEROME: Tagikuam ta iparit mo?

MACOY: Wen! Apay? Adda reklamom! Kukuak laerng isuna, kukuaklang ni Bryan!

Sasampalin ni Ain si Macoy.

AIN: Awan iti kukuam, Macoy!

Sasampalin ni Ain si Gerome.

AIN:  Awan ti Kukuam, Gerome! Kukuak lang ni Bryan! kukuak laeng! Angel Locsin, The Legal Wife, Improvised Ilocano Version. Pak!

MACOY: Sika ngata iti pakpaken me, kayat mo?

GEROME: Baka kayat mo iti ma-Angel Locsin a kas ijay One More Try nga impungot-pungot ni Angelica Panganiban?

Mapapahawak sa buhok si Ain.

AIN: Kunak garud, sige, paginnagawan yo lattan. Kayat yo gudwaek laingen ni Bryan. Anya kayat yo a gudwa, Lengthwise wennu crosswise?

MACOY at GEROME:  Tse!

MACOY:  Adda aya dita ni Bryan?

GEROME: Adda ginatang ko a chocolate cake, baka kayat na.

MACOY:  Cheap! Sus! Chocolate cake kanu, naggappu met panaderia ijay kanto!

GEROME: Apay sika? Ana dayta tugot mo?Liempom a naprito?

MACOY: Excuse me? Home-baked coffee and praline soufflé with freshly brewed Palais Des Thes chamomile tea.

AIN:  Ana kanu?

GEROME: Madim damagenen ta dumakkel man a lalun iti ulo na datan.

AIN:  Ket ana ngay garud ti isungbat ta.

Magkakatinginnan sina Ain at Gerome bago haharapain si Macoy.

 AIN at GEROME:  Whatever!

Sabay na magbubukas ang pintuan nina Bryan at Kevin. Mukha na naman silang bagong gising at masa ma ang tingin sa tatlo. Sabay-sabay na magpi-peace sign ang tatlo kaya babalik din sa loob ng kwarto sina Bryan at Kevin.

AIN:  Siyak laeng aya wennu talaga nga mamin-anu na tayo a pinatay dayta a duwan sajay panunot da.

GEROME:  Imbagam pay. Urayak la sumgar. Kabutbuteng.

MACOY: Kunak la ngarud nu umay da tayu manen iguyod paruar ditoy.

AIN: Naggugwapo ngem kasla da la pumatay iti tao. Maysa pay dayta a madik maawatan kanyayo a duwa. Nu apay nga uray kasanu karanggas ni Bryan kanyayu, sige kayo latta a sige.

GEROME:  Sobra ka met. Haan met isuna a kasjay. Nu sumro laeng.

MACOY:  Timing lang a talaga nu maminsan. Ngem ammum met a nasingpet isuna.

AIN: Hmp! Iti ibagayo, crush yu lang a talaga isuna uray kurang laingen ket tagbatagbaten na kayo, sige kayo latta a sige.

MACOY: Ana ngay maaramidam nu true love garud!

GEROME:  Isupay ah! Madi tayo lang ammu, isu laeng gayam iti ur-urayen na.

Ihaharap ni Ain ang dalawang kamao sa mukha ng dalawa.

AIN:  Puyutan yo.

Hihipan naman ng dalawa kamao ni Ain.

AIN:  Tanga! Agsardeng kayu man!

Babalik sa binabasang diyaryo si Ain. Makikidutdot din sa diyaryo si Macoy. Manlalaki ang mata at panandaliang magbabasa bago nagmamadaling kakatukin ang kwarto ni Shasta.

MACOY: Oh my God! Shasta! Shasta!

Bubukas ang pintuan at lalabas si Shasta na inaantok.

SHASTA: Apay?

Ibibigay ni Macoy ang diyaryo kay Shasta. Babasahin lang iyon ni Shasta at mapapabuntong-hininga.

GEROME:  Apay?

SHASTA: I’m no longer a secret.

AIN:  Ana?

MACOY:  Ammu daydi asawa ni Mama nan. Nag-file kanu iti annulment ajay lalaki idi naammuan na. Ukis ti saba na kabsat, big time gayam ni inang mo a talaga, pati ajay naasawa na.

AIN:  Apay? Madi ammu jay asawa na nga adda anak ni mama mon?

SHASTA:  Panagkunam? Ilimmeng dak aya ditoy sulsulinek iti lubong nu ammu na?

GEROME: Ket kasanun ngay?

SHASTA:  Problema na metten ah. Isuna akin aramid, di sangwen na lattan. Mayat kitdi ah, tatnu duray itatta laeng, haanakon a kasla agtatakaw nga aglimlimmeng . I should be happy.

MACOY:  Kasta iti naragsak? Kasla ka la natayan.

 SHASTA: Sayang lang gamin. Malpas amin a panagsaksakripisyok, kastoy latta iti nagtungpalanna. Basol ko latta nu apay a madi na mabirukbirukan iti mangparagsak kenkuana.

GEROME: Shasta, awan met rason a pabasulen—

SHASTA:  I’m alive. That’s reason enough. Madik kayat a pagtungtunganen.

Babalik sa kwarto si Shasta at maiiwan ang tatlo.

 MACOY: Bassit laingen, mamatiakon nga adda malas na atoy a boarding house. Gatsanggasat dagiti biag amin a nagnaed ditoy.

GEROME: Kasla la episode iti MMK a kanayon. Addan sa a talaga iti malas ditoy a balay.

Mapapatingin kay Ain sina Macoy at Gerome.

AIN: Siyakun! Siyakun iti Malas! Siyakun iti agmaymaysa! Jennelyn Mercado, English Only Please, Rephrased Ilocano Version!

GEROME at MACOY:  Letse!

LFX: CLOSE LIGHTS

PANGLIMANG TAGPO

SFX: HEARTBEAT RECORDING

LFX: CLOSE LIGHTS

 

Nakatayo na sa kani-kanilang pwesto ang mga mananayaw bago pa man magsimula ang unang pintig ng puso mula sa background music.

Magsisimulang magsalita ang mga mananayaw, tipong magpapatong-patong ang boses hanggang sa dulo ay magsasabay-sabay.

MANANAYAW 1: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

MANANAYAW 2: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

MANANAYAW 3: (Chanting) Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

LAHAT NG MANANAYAW: (Chanting)Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam. Siripem! Kitaem! Mingmingam! Ilukat mo ta matam.

LFX: DIM LIGHTS

Nakaupo si Shasta sa may lamesa, nakatulala.

VOICE OVER:  In local news. Business woman Diana Logan-Romualdez, the wife of local business tycoon  Alfredo Romualdez is still in the ICU after what seems to be an attempted suicide. This happened a week after the scandal that had threaten to break their marriage…

SHASTA:  Kustunan…

Papasok si Kevin, nakasunod sa kanya si Rafael. Mapapatingin lang sa kanila si Shasta pero hindi siya makikita ng dalawa.

RAFAEL: Just give me one more chance, Kevin. I swear—

KEVIN: Haannak man a riribuken, Rafael!

RAFAEL: Ana aya iti kayat mo nga aramidek mapakawan nak laeng?

KEVIN: Rafael, haan nga siyak iti pagdawatam iti pammakawan nu di ket ta bagim. Ta siyak, ammuk nu siasino ak ken madik ikababain dijay. Haan ko nga ilimlimed. Nalpasakon a naglimmeng ken nagbuteng, Rafael. Madi nak met kuma iguyguyod pasubli dijayen.

RAFAEL: Madik kaya daytoy nga agmaymaysa, Kevin.

KEVIN: Kayam. Madim lang kayat. Rafael, nu mabalbalin laeng nga siyak iti sumango para kenka inaramid kon. Ngem madi eh. Haan met a mabalin nga aglimlimmeng ka kinanayon. Ammum nu ana ka, nu siasino ka. Adda kenkan nu takderam wennu saan.

RAFAEL: It’s not that easy! Damn it!

Titignan ni Kevin si Rafael at hindi agad magsasalita.

KEVIN: Ammok. Naggappu ak ditan. Isu nga nu mabalbalin laeng, madim met koma nga ipaspasa kenyakon. Nalpas daytan a dana iti biag ko. Haan ko kayat nga subliananen.

RAFAEL: Kunakon eh. Ibati nak met laeng.

KEVIN: Sika iti nangibati kenyak, Rafael.

Aalis si Rafael. Mauupo si Kevin sa isa sa mga lamesa.

SHASTA:  (Pabulong) Kustunan…

Lalabas si Chriezel at Etthon sa kwarto, halatang nag-aaway.

ETTHON: Narigat aya nga awaten iti ibagbagak kenka?

CHRIEZEL: Sika iti nakarigrigat a katungtong! Nu awan met laeng iti nasayaat nga ibagam, pumanaw ka lattan!

ETTHON: Para kenyayo met laeng daytoy, Chriezel! Awatem met kuma!

CHRIEZEL: Ket siyak? Maawatannak aya! Etthon, kasla ak la kabit nga mailimlimed ken mailimlimmeng! Ammom aya iti riknana iti agriing iti bigat nga awan man lang iti kadwa na! Inaldawak a agbutbuteng Etthon ta madik ammo nu katnu nga dumteng iti aldaw a madi ka umay ditoyen!

ETTHON: Apay gamin a kasta iti panagpanpanunot mo?

CHRIEZEL: Ket ana kuma iti panunutek? Etthon! Binagaan dakon ijay eskwelaan a nu awan maiparang ko nga wedding certificate, madidak a pag-enrolin tun sumaruno a semestre. Ana? Ana iti kayat mo nga aramidek? Inya metten Etthon, haan mo met kuma dawatinen ah nga pati panagadal ko, isakripisyok gappu laeng kenka!

ETTHON: Apay? Kinayat ko? Sika iti nangipilit nga ituloy dayta! Tapos tatta, siyak iti pagproblemaem?

Sasampalin ni Chriezel si Etthon.

ETTHON: Chriezel…

CHRIEZEL: Pumanaw kan.

ETTHON: Chrizel, dispensarem, ngem saan nga isu ti kayat ko a sahwen…

CHRIEZEL:  Pumanaw kan!

Itutulad ni Chriezel si Etthon. Mapipilitang umalis si Etthon.

SHASTA:  (Mas malakas) Kustunan!

Maririnig ang pagkalabog sa kwarto ni Bryan. Agad na mapapatayo si Kevin at pupuntahan ito.

KEVIN: Bryan!

Karay-karay na ilalabas ni Kevin si Bryan na walang malay, bumubula ang bibig.

Sakto namang papasok si Shiela at agad na lalapitan ang dalawa.

Lalapit din si Chriezel. Si Shasta naman ay hindi man lamang aalis sa kinauupuan at saka

SHIELA:  Manong Bryan!

CHRIEZEL:  Diyos ko! Bryan!

KEVIN: (Kay Shasta) Agayab ka ti tricycle!

Nakatunganga lang na titingin si Shasta pero hindi gagalaw.

CHRIEZEL:  Shasta! Agayab ka iti tricycle.

SHIELA:  Manong! Manong! Manong, imulagat mo met ta matamon ah. Manong!

KEVIN:  Bryan! Bryan! Aguray ka lang biit. (Kay Shasta) Shasta! Aggunay kan ah!

Mapapaatras si Shasta at lalayo.

SHASTA:  Kustunan… Kustunan.. Kustunan! Basol ko! Basol ko! Basol ko! Kustunan!

Hahagulgol si Shasta at mapapaupo sa may pintuan ng kanyang kwarto.

SHASTA:  Kustunan… Pangngaaasi yo… Kustunan…

LFX: CLOSE LIGHTS

pang-anim na tagpo

Magkakaharap na nakaupo sa lamesa sina Ain, Gerome, at Macoy. Kitang puyat silang lahat.

Papasok si Parcy at halatang pagod na pagod.

AIN:  Kumusta ni Bryan?

PARCY: Awan met kanu iti piligron ngem bantayan da pay kanu.

MACOY: Apay met nga kastoy ngay. Kunam la metten nu inrurumen da amin nga agnanaed ditoy. Puro latta probleman.

GEROME: Kunak garud, adda a talaga iti malas.

Mapapatingin si Gerom at Macoy kay Ain.

AIN: Siyak manen iti nakitayon. Apay, basol ko nu nagrarapok ito adda problema na ditoy? Atoy boarding house ah iti ibagaam a malas, haan a siyak.

PARCY: Haan met kuma a. Saka haan met a malas wennu swerte iti agibatbatang nu ana aya iti mapasamak iti biag iti maysa a tao.

MACOY:  Agpaysu met ketdi ah.

GEROME: Kunada da garud, desisyon met iti tao nu ana iti kayat da nga aramiden kadagiti biag da. Awan met a talaga iti nalaka. Duray siasino met a talaga, dumteng iti kasta.

MACOY: Ammuyo, duray siak met ket. Mamin-anuk met a pinanunot nga agpakamatay laingen. Nakarkaro idi high school. Ayna, nu haanak laeng nga mabuteng iti dara, naustilakon.

PARCY: Agtalna ka man! Sika, haan na ka nga binaybay-an dagiti nagannak mo. Addada latta dita likod mo dray kasanu iti kinabagbagtit mo. Sabali me kenyada Bryan. Duray da Chriezel ken da Kevin. Sinango da nga agmaymaysa amin.

AIN: Imbagam pay. Narigat met a talaga nu kasta a nagadu lang garud iti panpanunutemon, mamaysam pay.

MACOY:  Haan da met nga agmaymaysa. Ana sirbi na ngay nga adattoy tayo?

PARCY: Duray nu addu dagiti tattao a nakaparibungbong kenyada, sabali latta nu haan ajay mismo a tao nga ururayen da iti umay nga mangtulong kenyada.

AIN:  Ayna apo! Nagdagsen laeng nga panpanunutin. Nu tagtagainep laeng kuma amin, naglaka kuma iti agriing.

MACOY:  Nagdakes met a tagtagainep datoyen ngay.

GEROME: Kasjay met a talaga. Nu maminsan, iti biag, kasla dakes laeng a tagtagainep.

PARCY: Iti narigrigat pay, awan man laeng iti mangayat nga mangriing kenka.

PANG-PITONG NA TAGPO

LFX: DIM LIGHTS

SFX: OH HOLY NIGHT

Magkakaharap sa lamesa sina Chriezel, Bryan, at Kevin, nagkakape, parepareho silang lumilingon sa Christmas tree.

Papasok si Rafael, kita ang mga pasa sa mukha at may dalang bag.Agad siyang lalapitan ni Kevin.

RAFAEL:  Hi…

Hindi magsasalita si Kevin. Yayakapin niya lang si Rafael ng mahigpit saka igigiya papunta sa kwarto.

Papasok ang isang pulis, kasnod si Zemaia.

PULIS: Bryan De Gracia?

Mapapatayo si Bryan at naguguluhang mapapatingin kay Zemaia. Naiiyak na ngingiti lamang si Zemaia.

Susugurin ng yakap ni Bryan si Zemaia at mapapahagulgol.

Aalis silang tatlo at maiiwan si Chriezel sa lamesa. Isang buntong hininga ang pakakawalan niya. Akmang papasok na siyas a kwarto ay papasok si Etthon.

ETTHON: Zel…

Luluhod si Etthon sa harapan ni Chriezel at saka ilalabas ang isang singsing.

ETTHON:  Will you marry me?

Itatayo ni Chriezel si Etthon at saka yayakapin ng mahigpit. Papasok silang dalawa sa kwarto.

Papasok si Shasta at makikitang walang ibang tao doon. Makikita niya ang tatlong tasa at isa-isang hahawakan iyon.

Mauupo siyas a isang upuan at magsisimulang umiyak.

Papasok ang mga mananayaw at sasayawin ang natitirang tugtog.

LFX: CLOSE LIGHTS

Aalis ang mga mananayaw at maiiwang umiiyak pa rin shi Shasta sa may lamesa. Maririnig ang mga yabag ni Ain.

AIN:  Shasta! Shasta! Hoy! Agriing kan!

LFX: OPEN LIGHTS

AIN: Shasta! Kitam man atoy nga ubing! Ditoy pay talaga a naturog.

Magigising si Shasta at mapapatingin kay Ain pero hindi magsasalita. Maririnig ang boses ni Parcy mula sa labas.

PARCY:  Ain! Adatta ba ni Shasta?

Papasok si Parcy na may dala-dalang wheelchair.

AIN: Ayna! Nagtagtagainep sa manen. Agsangsangit nga nakaturog idi makitak.

Agad na lalapitan ni Parcy si Shasta.

PARCY: Shasta… Shasta…

SHASTA: M-ma-nang!

PARCY: Mapan ta pay laeng agpasyar ana? Tatnu makalinis ni Manong Ain mo ditoyen. Sumangpet gamin dagijay boarders tayo madamdaman. Isu ti kayat mo di met? Tanu adda man iti kaayayam mon.

Tatango si Shasta. Pagtutulungan na ililipat nina Parcy at ni Ain si Shasta sa wheelchair. Makikita na halos hindi maigalaw ni Shasta ang buong katawan at papaling-paling ang ulo.

Halos magkakasunod na darating sina Bryan, Kevin, at Chriezel, may kanya-kanyang dalang bag.

BRYAN:  Naimbag a bigat yo manang.

PARCY:  Ayna! Nagsapa kayo met a summangpiten. Aglinis kami pay laeng.

CHRIEZEL: Okay lang ajay manang. Maymayat tanu makatulong kami.

AIN: Nalinis met kitdin a dagijay kwarto da.

Lalapitan ni Kevin si Shasta.

KEVIN: Hi!

SHASTA:  Ha-hay!

PARCY:  Kabsat ko.

BRYAN: (Kay Shasta) Hi! Siyak ni Bryan. Ana nagan mo?

SHASTA:  Sa-sa-Sasta!

KEVIN: Nagpintas met jay nagan mon. Kasing-pintas mo laeng.

Hahalikan ni Kevin si Shasta sa pisngi. Tatawa ng malakas si Shasta.

AIN:  Kitam dayta kabsat mo. Nakakita lang iti gwapo, gummarampangen.

PARCY:  Umapal ka lang!

Titignan ni Shasta si Ain.

SHASTA:  B-bakla!

Maririnig ang boses nina Shiela at Zemaia.

SHIELA:  Manong! Tulungan na kami met kinni nanang ah!

Papasok sina Shiela at Zemaia.

ZEMAIA:  Intugot mon sa met gamin buo a balayen. Apay?Awanen aya iti planom nga agawid?

BRYAN:  Ni nanang met! Adda ah. Tatta pay nga adattoy ka.

ZEMAIA:  Uttot mo! Saannak nga allilawen.Banayagakon a naallilaw.

SHIELA:  Ayna! Imabagam pay inang. Sumipsipsip langdata ta kayat na agpagatang iti laptop.

Papasok din sina Etthon at Rafael, may kanya-kanyang karton na dala.

CHRIEZEL: (Kay Etthon) Ana man atan!

ETTHON: Madik man ammu kinni mama. Damdamagen na garud nu nalawa kanu ajay kwarto ta umay na itulod dajay crib ko idi ubingak.

CHRIEZEL:  Haan met nga excited launay ni Mamam ana. Tallu bulan pay laeng toy sikog ko.

ETTHON:  Pagbigyan ta lattan ah. Umuna garud nga apuko da.

Lalapitan ni Rafael si Kevin. Kukunin ni Kevin ang box mula kay Rafael at saka hahalikan si Rafael sa pisngi.

KEVIN:  Thanks!

RAFAEL:  Ana a thank you, adda bayad na ata!

Mapapatingin silang lahat sa dalawa. Saka pa lang tila nahihiyang maghihiwalay ang dalawa.

SHASTA:  Bakla!

Matatawa silang lahat.

AIN:  Mayat man dagiti boarders tayo itatta! Rapok rapok laeng! Ayna!

PARCY:  Imbagam pay. (Sa lahat) Ibati da kayo pay laeng ditoy. Ipasyar ko laeng biit ni Shasta tatnu makaurnos kayo a nasayaat.

CHROEZEL:  Sige manang.

PARCY:  Ain, sika pay laeng ti makaammo kakuada . Adda ginatang ko a meryenda ijay kusina. Pagmeryendaem isuda madamdama.

ZEMAIA:  Ayna! Duray saanen. Kababain met kenyayo…

PARCY:  Madim panunuten ajayen, nang. Kasla pamilya mi metten dagiti boarders mi. Sige, umuna kamin.

Aalis si Parcy tulak-tulak ang wheelchair kung saan nakaupo si Shasta.

KEVIN:  Bye baby girl….

SHASTA:  Babbay!

AIN: Ay aguray, kurang eh. Dapat nabarbara a panangsarabu. Welcome to heaven boarding house, where you can rest in peace forever . . .  Welcome to heaven boarding house, such a lovely face such a lovely pace . . . Plenty of room in the boarding house, anytime of year, you can find it here. Welcome! Eugene Domingo, Paano Kita Iibigin, Semi-original version. Oh, di ket? Nabongbongga! Kumugtar!

LAHAT:  Tse!

LFX: CLOSE LIGHTS

—END—

LIMAMPU’T WALO: DULANG MAY KAUKULANG HABA (MAGUINDANAO MASSACRE)

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

Nasa entablado ang 58 na katao, may kanya-kanyang ginagawa at nagkakagulo. May mga nag-uusap, meron ding naka-upo lang sa isang sulok. Papagitna si REY sa entablado, maglalabas ng isang itim na tela at tatakpan ang mga mata.

REY

Tagutaguan maliwanag ang buwan, kay sarap maglaro sa dilimdiliman.

Mapapatingin ang mga tao sa entablado kay Rey.

REY

Pagbilang kong sampu nakatago na kayo. Isa —

Ipagpapatuloy ni REY ang pagbibilang .Lalong magkakagulo ang mga tao sa entablado at magkakanya-kanyang tago hanggang sa walang matitira sa entablado maliban kay REY.

REY

Sampu!

Tatanggalin ni REY ang itim na tela na sa kanyang mga mata at saka titingin sa paligid. Maghahanap si REY sa buong entablado hanggang sa pati siya ay aalis na din.

Maririnig ang boses ni NICOLE mula sa likod ng entablado.

NICOLE

Like oh my gawd!

Papasok si NICOLE at CYNTHIA, nailing na sinusundan lang ni CYNTHIA ng tingin si NICOLE na halatang kinikilig. May hawak na attaché case si CYNTHIA. Ibababa niya iyon.

NICOLE

Like oh my gawd! Ang pogi pala talaga ni Atom Araullo, ate! Nalaglag na yata lahat ng pwedeng malaglag sa akin! Maghapon yatang nakatingin lang ako sa kanya.

CYNTHIA

At iyan talaga ang inatupag mo sa unang araw ng OJT mo, Nicole? Gusto mong ibabad kita sa sukang may carrots, bawang, paminta at asin?

NICOLE

Ano yun? Atsara lang? Ano ako, papaya?

CYNTHIA

Hindi.Higad.Atsarang higad to be exact.

NICOLE

Higad talaga?Agad-agad? Hindi ba pwedeng PBB teens muna?

CYNTHIA

Pwede ding atsarang ahas.

NICOLE

Ate, nakakasakit ka na ha. Porke’t Nicole ang pangalan, ahas o higad na agad? Tapos na ang The Legal Wife ate, naka-move on na din si Monica! Nanganak na nga din si Maya di ba? Move on ka din kapag may time.

CYNTHIA

Ako pa talaga ang sinasabihan mong mag-move on?Ayaw mo ng higad? O di sige, ikaw na lang iyong rape victim sa Subic. Nicole din ang pangalan noon.

NICOLE

Eh binayaran din iyon eh.  Hindi ba pwedeng Nicole Ayon, broadcaster! Oh di kaya, Nicole Araullo, happily married wife. Ay! Pak na pak! Pasok sa banga!

CYNTHIA

Pwede din namang Nicole Ayon, unemployed.Ikaw Nicole, ayus-ayusin mo ang pag-aaral mo ha. Hindi iyang wala ka nang inatupag kundi mangolekta ng pictures ni Atom Araullo. Hindi ka na high school.

NICOLE

Harsh ka din kung minsan, ate eh. Saka hindi na ako nangongolekta ng pictures ni Atom, ano.

CYNTHIA

Bakit? Wala na bang space na pwedeng pagdikitan ng picture niya sa mga dingding ng kwarto mo? Eh di ba, gabi-gabi mo pa ngang ipinagtitirik ng kandila para lang mapansin ka niya?

NICOLE

Oy, false accusation iyan! Pwede kitang kasuhan! Saka wala kang ebidensiya. Paninirang puri!

CYNTHIA

Ay, may sisirain pa?

NICOLE

Aray ko naman! Namemersonal ka na eh. Anyway, back to Atom. Ang bait pala talaga niya. As in! Hindi ko ma-imagine na ganoon siya kabait.

CYNTHIA

Paano mo naman nasabi?

NICOLE

Eh kasi, kanina, binigyan ko siya ng tubig. Tapos sabi niya, “Thank you!” Oh di ba? Sobrang bait niya? Pwede siyang maging UN Ambassador for Peace.

CYNTHIA

Nag-thank you lang, mabait na agad? Ang babaw naman ata ng standards mo ng kabaitan. Saka, akala ko ba hindi mo na siya crush?

NICOLE

Ay true! Correct ka diyan! Hindi ko na talaga siya crush.

CYNTHIA

Pero kinikilig ka dahil?

NICOLE

Marupok ako…

CYNTHIA

Luka-luka! Hambalusin kita diyan eh.

NICOLE

Ops! Physical injury with grave threat! Ipapakulong kita. Saka relax ka nga lang, ate! Hindi ko na talaga siya crush!

CYNTHIA

Hindi nga?

NICOLE

Ano to, senate inquiry? I invoke my rights against self-incrimination!

CYNTHIA

Sige, para maging magkamukha na kayo ni Janet Napoles.

NICOLE

Ate! Huwag ka namang sumpa! Saka, promise! Hindi ko na talaga crush si Atom. Hello, ano ako, high school?

CYNTHIA

Sure ka na talaga?

NICOLE

Oo naman. Kasi nga ate, I thought a thought, but the thought I thought wasn’t the thought I thought, I thought.

CYNTHIA

Ikaw, amoy utot.

Mapapaamoy si Nicole sa sarili.

NICOLE

Sobra ka naman. Amoy kanal lang. Ikaw ba naman ang maghapong nasa kalye at naghahanap ng balita. Pero seryoso ako. Hindi ko na siya crush.

CYNTHIA

Sabi mo eh.

NICOLE

Seryoso nga! Hindi ko na talaga siya crush. Kasi naisip ko lang, kung crush ko pa din siya, hindi ako makakapag-aral ng mabuti at malalamang babagsak ako ng OJT. Kapag bumagsak ako sa OJT, eh di hindi ako makaka-graduate. Kapag hindi ako makaka-graduate. Hindi ako makakahanap ng matinong trabaho. Kapag wala akong matinong trabaho, hindi ako pwedeng mag-asawa. Kapag hindi ako nag-asawa, hindi ako pwedeng magka-anak. Siyempre, kapag hindi ako nagka-anak, tatanda akong mag-isa. Kapag tumanda akong mag-isa, walang mag-aalaga sa akin. And oh my gawd! Mamamatay akong mag-isa! I don’t want to die alone! Ayun, kaya hindi ko na siya crush.

CYNTHIA

Ikaw, ang sarap i-crash.Ibaon kita ng buhay eh. Gusto mo, isama ko pa siya para hindi ka mamatay nang mag-isa.

NICOLE

Harsh mo naman! Pero ate…

CYNTHIA

Ano na naman?

NICOLE

Hindi ko na talaga siya crush.

CYNTHIA

Tapos?

NICOLE

Hindi ko na siya crush kasi mahal ko na siya!

CYNTHIA

Tse! Gusto mo talagang mailibing ng buhay?

NICOLE

Ay, ate, death threat na iyan. Gusto ko pang mabuhay.

Mapapatingin si CYNTHIA sa manonood.

CYNTHIA

Oh eh bakit ka nag-reporter? Ang dami-daming kurso diyan, Journalism pa talaga ang kinuha mo.

NICOLE

Because the truth will set you free!

CYNTHIA

Wala talaga akong makukuhang matinong sagot sa iyo ano?

NICOLE

Wala. Nagmana ako sa iyo eh. Sabi nga nila, birds of the same feather makes a good feather duster.

CYNTHIA

They get shot together din before they can be made into a feather duster. Gusto mo?

NICOLE

Minsan ate, gory ka din. Patayan agad?Hindi ba pwedeng kidnapping muna?

CYNTHIA

Pwede naman.Kidnapping, then rape, then patay.Misan inililibing din ng buhay.

NICOLE

Ate, dapat panoorin mo si Layda Magtalas.

CYNTHIA

Ano namang kinalaman niya dito?

NICOLE

Para ma-restore and faith mo sa humanity. Sabi nga niya, we should look at the goodness in everyone.

CYNTHIA

Saka mo na sabihin iyan kapag pinagpapasapasahan ka na ng mga kumidnap sa iyo habang nire-rape din nila sa harapan mo si Atom Araullo.

NICOLE

Huwag naman! Kawawa siya.

CYNTHIA

At sa kanya ka pa talaga naawang lukaret ka?

NICOLE

Ate, nakita mo na ba siya nang personal? Sayang ang lahi! Hindi ba pwedeng anakan niya muna ako diyan sa mala-Stephen King na horror story mo? Dapat kambal!

CYNTHIA

Kambal na sampal, gusto mo?

Kunwaring aambaan ni CYNTHIA si NICOLE. Natatawang lalayo naman ito.

NICOLE

Ate, nagpa-check-up ka na ba?

CYNTHIA

Wala akong sakit.Baka ikaw, meron.

NICOLE

Sure ka? Ang morbid mo kasing mag-isip eh.

CYNTHIA

At least ako, nag-iisip.Ikaw ba eh ginagamit mo pa iyang kukote mo? Pwede ka namang maging Nurse o Teacher. Pagiging reporter pa talaga ang pinili mo. Kung nandoon lang ako noong nag-enrol ka, kahit umatungal ka, hindi kita papayagan. Bakit hindi ka na lang kasi kumuha ng pre-law tapos naging abugado ka tulad ko. Kung nandoon lang talaga ako.

NICOLE

Eh bakit kasi wala ka?

CYNTHIA

Kailangan mo pa ba talagang tanungin iyan?

Aalis nang entablado si CYNTHIA. Susundan lang siya ng tingin ni NICOLE. Lalapitan ni Nicole ang kanina ay hawak na attache case ni CYNTHIA. Pupulutin niya iyon at yayakapin.

Papasok si CLARA at madadatnan si NICOLE na nakatayo lang, yakap ang attache case.

CLARA

Anak…

NICOLE

Ma!

CLARA

Kinakausap mo na naman ba ang ate mo?

NICOLE

Guilty… Kung bakit kasi…

Yayakapin ni NICOLE si CLARA. Magpi-freeze sina NICOLE at CLARA.

Papasok si CYNTHIA.

CYNTHIA

Ano na nga ba iyong pinag-uusapan na—

Matitigil sa pagsasalita si CYNTHIA at mapapatingin kina CLARA at NICOLE. Papasok si Rey at igigiya palabas ng entablado si CYNTHIA na nakatingin lang kina NICOLE at CLARA.Lalabas nang entablado sina NICOLE at CLARA.

Mahuhulog ni REY ang kanyang Press ID.

Papasok si ATASHA, naka-damit pang-practise ng sayaw.Papagitna siya at magsisimulang sumayaw ng mag-isa. (MUSIC = Dance With My Father)

Sa kalagitnaan ng kanyang pag-sasayaw ay makikita niya ang ID ni REY. Biglang siyang titigil. Titigil din ang tugtog. Dahan-dahan niyang lalapitan ang ID at pupulutin.

Aatras siya at lalayuan ang ID.

ATASHA

Hindi ito totoo, bangungot lang ang lahat ng ito. Hindi ito totoo, bangungot lang ang lahat ng ito. Hindi ito totoo, bangungot lang ang lahat ng ito.

Pilit niyang ipagpapatuloy ang pag-sasayaw kahit wala nang tugtog pero maya’t maya at magkakamali siya. Mapapaupo si ATASHA at saka muling titingin sa ID ni REY.

Pupulutin niya iyon at saka magpapalahaw ng iyak. Maya-maya ay tigigil siya at saka titingin sa manonood. Papasok si REY at mapapatingin kay ATASHA. Lalapitan sana niya ito pero pipigilan niya ang sarili at saka akmang magmamadaling babalik sa likod ng entablado. Mapapatingin sa kanya si ATASHA. Matitigil sila pareho.

ATASHA

Parang awa mo na itay, gisingin mo ako sa bangungot na ito…

Magmamadaling lalabas si REY, hahabulin siya ni ATASHA.

Papasok si ROGER, may hawak na gitara at saka banig. Ilalatag niya ang banig at saka uupo doon. Mapapatingin siya sa langit at saka magsisimulang tugtugin ang “Walang Hanggang Paalam” ni Joey Ayala.

ROGER(Kumakanta)

Di ba tayo’y narito

Upang maging malaya

At upang palayain ang iba

Ako’y walang hinihiling

Ika’y tila ganoon din

Sadya’y bigyang-laya ang isa’t-isa

Ang pagibig natin ay

Walang hanggang paalam

At habang magkalayo

Papalapit pa rin ang puso

Kahit na magkahiwalay

Tayo ay magkasama

Sa magkabilang dulo ng mundo

Papasok si LEAH, may hawak na camera. Tatabihan niya si ROGER na patuloy lang sa pagkanta.

LEAH

Ano namang ipinaglalaban natin?

Ibababa ni ROGER ang gitara.

ROGER

Pag-ibig, katarungan, at pag-asa! Akazukin Chacha!

LEAH

Hoy, Rogelio Dalmacio! Tigil-tigilan mo ang panood ng cartoons.Hindi magandang tignan. Magsi-singkwenta ka na! Saka, ano bang ipinagdradrama mo?

ROGER

Ito naman! Kumakanta lang, nagdradrama na agad? Hindi ba pwedeng nag-iisip lang muna?

LEAH

Nakakapagisip ka pa sa lagay na iyan? Iyong mga kapitbahay natin, hindi na. Ang ingay mo eh.

ROGER

Mahal naman! Hindi ka man lang ba kikiligin? Para sa atin kaya iyon.

LEAH

Ah, iyon ba iyon? Akala ko kasi gutom ka lang.

ROGER

Mahal ha, nakakasakit ka na ng damdamin.

Kunwaring magtatampo si ROGER. Matatawa lang si LEAH.

LEAH

Hoy, Rogelio! Ang tanda mo na para magtampururot!

ROGER

Walang matanda sa pagmamahal!

LEAH

Talaga lang ha?

ROGER

Kung ayaw mong maniwala, eh di huwag.

LEAH

Rogelio! Hindi ito telenovela.Huwag kang OA. Saka hindi ka ba kinikilabutan? Ang tatanda na natin. Saka ano ba kasing problema?

Mapapabuntong-hininga si ROGER.

LEAH

Mahal, ikakasal lang ang anak mo, hindi ililibing.

ROGER

Hindi ba masyadong maaga? Ilang taon pa lang mula noong —

LEAH

Eh ano namang gusto mong mangyari sa anak mo? Magpakaburo katulad mo? Hihintayin pa ba niyang mag-expire ang matres niya bago siya mag-asawa? Aba, Rogelio! Gusto ko ding magka-apo. Saka hindi mo ba nakikita na masaya siya? Matagal na nating napag-usapan na kung saan siya masaya, susuportahan natin siya, di ba?

ROGER

Ayan ka na naman sa pagiging kunsintidor mo eh!

LEAH

Malapit nang lumampas sa kalendaryo ang edad ng anak mo. Saka, ano pa ba kasi ang gusto mo? Naka-graduate na siya. May maayos na ding trabaho. Pati naman si Ian, maayos na din ang trabaho. Gwapo pa.

ROGER

Sus! Umamin ka! Pareho lang kayo ni Eloisa. Gusto niyo lang si Ian dahil gwapo.

LEAH

Selos ka naman?Bakit? Hindi ba matanggap nang pagkalalaki mo na hindi na lang ikaw ang lalaki sa buhay niya?

ROGER

Hindi naman sa ganoon. Ang akin lang, huwag naman sana silang magmamadali.

LEAH

Utang na loob Rogelio. Pitong taon na silang magkasintahan. Hindi na sila nagmamadali sa lagay na iyan. Saka, huwag ka nga. Ako nga, hindi pa nakaka-graduate noon eh itinanan mo na ako. Tatlong buwan pa lang tayong makasintahan, inalok mo na akong magpakasal.

ROGER

Pinikot mo kaya ako…

LEAH

Hoy, Rogelio Baltazar Dalmacio, huwag mong baliktarin ang kwento. Anong pikot ang pinagsasabi mo. Ako kaya ang tinutukan mo ng baril pakasalan lang kita.

ROGER

Pumayag ka naman.

LEAH

Aba’y natural. Takot ko lang mailibing ng buhay.

ROGER

Ah ganun. Napilitan ka lang pala. Sige! Break na tayo!

LEAH

Break? Ano tayo, teenagers?Tigil-tigilan mo ang kaartehan mong iyan.Hindi bagay. Mamaya niyan eh, pati ikaw, kumakanta na din ng, “Neseye ne eng lehet.”

ROGER

Gusto mo tugtugin ko pa?

LEAH

Utang na loob!

ROGER

Uso kaya yan ngayon. Ayaw mo noong, parang Kathniel tayo.

LEAH

Kilabutan ka nga sa pinagsasabi mo. Saka porke’t uso, naki-uso ka naman?

ROGER

Siyempre! Para Bagets!

LEAH

Bagets talaga? Eh nineteen kopongkopong pa iyong pelikulang iyon eh. May asawa na si Aga, ilang beses nang na-rehab si William. Ano ka, Herbert Bautista na hanggang ngayon, akala mo kung sino pang bagets kung maka-asta?

ROGER

Oo naman, at ikaw ang aking Kris Aquino.

LEAH

Hindi ka ba nandidiri sa sinasabi mo? Saka iniinsulto mo ba ako?Mukha ba akong ganoon kadesperada? And for your information, break na sila. Diyos ko Rogelio! Ikaw nga eh tumigil tigil sa mga ganyang drama mo. Hindi na maganda. Baka kung ano ang isipin nang ibang tao.

ROGER

Eh di kung ayaw mong maging Kris Aquino, Marvin at Jolina na lang. Oh di kaya, Claudine at Rico.

LEAH

Ipipilit mo talaga? Kasal na si Jolina at Chef na din si Marvin. Hindi na din hati sa gitna ang buhok ni Marvin! Saka Diyos Mio naman, Rogelio, matagal nang na-agnas ang katawan ni Rico Yan sa libingan. Baka naman gusto mong patahimikin na ang kaluluwa niya.

ROGER

Eh di —

LEAH

Huwag na huwag mong sasabihing Jadine! Hello? Unang una, hindi ako panget! Pangalawa, wala kang abs! Pangatlo, gurang ka na.

ROGER

Ako lang ang gurang?

LEAH

Alangan namang isasama ko pa ang sarili ko. Walang matinong babae ang aaming tumatanda na siya. Saka, baby face kaya ako.

ROGER

Oo naman.

LEAH

Bakit labas sa ilong?

ROGER

Hindi kaya, malaki lang ang ilong ko.

LEAH

Iyong totoo?

ROGER

Peksman! Kaya nga mahal na mahal kita eh.

LEAH

Utot mo!

Biglang tatayo si LEAH at magsisimulang maglakad.

ROGER

Saan ka na naman pupunta? Iiwan mo na naman ba ako?

LEAH

Sige, magdrama ka pa. Iihi lang ako. Bakit?Gusto mong sumama?

ROGER

Pwede?

LEAH

Luko-luko! Kay tanda mo na eh—

ROGER

Walang matanda sa pagmamahal…

LEAH

Sige, ipilit mo pa. Diyan ka na nga muna. Puputok na ang pantog ko sayo eh.

ROGER

Mahal!

LEAH

Ano naman! Rogelio, sasabog na itong ihi ko!

ROGER

I love you.

LEAH

Neknek mo!

Lalabas ng entablado si LEAH. Papasok naman mula sa kabilang parte ng entablado si ELOISA.

ELOISA

Tay! Nandito ka lang pala. Dumating na ang mga magulang ni Ian.

ROGER

Sige, susunod na ako.

Muling kukunin ni ROGER ang gitara at saka magsisimula uling tumugtog. Lalapitan ni ELOISA si ROGER at saka tatabihan. Sasandal si ELOISA sa balikat ni ROGER kaya matitigil sa pagtugtog ang huli.

ELOISA

Bakit kayo tumigil?

ROGER

Wala naman akong kakantahan eh.

ELOISA

Ano namang akala niyo sa akin, bingi?

ROGER

Anak…

ELOISA

Sus! Sige na nga, huwag na!

ROGER

Nagtampo ka naman agad.

ELOISA

Hindi kaya. Ikaw nga yata ang nagtatampo sa akin eh.

Mapapabuntong-hininga si ROGER.

ROGER

Sigurado na ba kayo ni Ian sa desisyon ninyo, Eloisa?

ELOISA

Oo naman, itay. Hindi naman ako basta-basta magpapakasal kung hindi ko pinag-isipang maigi.

ROGER

Nag-aalala lang ako. Hindi ganun kadali ang matali sa isang tao habang buhay.

Matatawa si ELOISA.

ROGER

Tignan mo tong batang to. Kita na nga niyang seryoso ako, pagtatawanan pa niya ako.

ELOISA

Eh sino ba naman kasi ang hindi matatawa, eh ganyan na ganyan din ang tono sa akin ni Ian noong huling mag-usap kami. Nag-aalala daw siya para sa iyo.

ROGER

Bakit naman daw?

ELOISA

Kasi nga, masyado ka daw mabait. Kahit daw siguro ayaw mong pumayag na magpakasal kami, papayag ka din.

ROGER

Bakit ko naman sana kayo pipigilan? Kung saan ka masaya eh di suportahan ta ka!

ELOISA

Iyan mismo ang sinabi niyang sasabihin mo. Sigurado ka bang hindi mo anak sa kung kanino man si Ian, tay? Parehong-pareho kayo eh.

ROGER

Malay mo.

ELOISA

Tay!

ROGER

Biro lang! Ito naman.

Mapapangiti si ELOISA.

ROGER

Ano namang inginingiti-ngiti mo diyan?

ELOISA

Tama nga si Nanay.

ROGER

Tungkol saan?

ELOISA

Na kung mag-aasawa ako, siguradong iyong katulad ninyo ang hahanapin ko.

ROGER

Aba’y dapat lang!

ELOISA

Sa tingin niya tay, papayag kaya si nanay?

ROGER

Sigurado ako.

ELOISA

Paano niyo naman nasiguro?

ROGER

Kilala ko ang nanay mo. Baka nga hindi pa kayo nakakapasok ng simbahan eh hingan na kayo noon ng apo.

ELOISA

At siyempre, wala kang magagawa dahil sa bahay, siya ang alas.

ROGER

Sinabi mo pa…

Muling magsisimulang tumugtog si ROGER.

Papasok si LEAH na nag-aayos pa nang pantalon. Magpi-freeze sina ELOISA at ROGER. Matitigil sa paglapit si LEAH. Papasok si REY.

REY

Boom… Leah…

Lalapitan ni LEAH sina ROGER at ELOISA. Hahaplusin niya ang mukha ni ELOISA saka isusunod ang mukha ni ROGER.

LEAH

Mahal na mahal ko kayo…

Igigiya papalabas ng entablado ni REY si LEAH. Susunod na lalabas sina ROGER at ELOISA.

Papasok si ATASHA, may hawak na malaking larawan ni REY. Iikot lang siya sa entablado na tila may kinakausap.

ATASHA

Baka naman nakita ninyo ang tatay ko? Rey Atanacio ang pangalan niya.

Ilang taon ko na siyang hindi nakikita. Baka naman may kakilala kayong nakakaalam kung nasaan siya?

Parang awa na ninyo, tulungan naman ninyo ako.

Papasok si REY pero agad ding titigil sa gilid ng entablado pagkakita kay ATASHA. Hindi siya Makikita ni ATASHA. Mapapaluhod si ATASHA, yakap pa din ang larawan.

ATASHA

Utang na loob! Tulungan naman ninyo ako.

Papasok si MANUEL at lalapitan si ATASHA.

MANUEL

Atasha…

ATASHA

Ilang taon ba ang kailangan kong bilangin?

MANUEL

Tama na, Atasha…

Tutulungang tumayo ni MANUEL si ATASHA at saka igigiya palabas ng entablado. Akmang susundan ni REY ang dalawa pero aalis din ng entablado.

Maririnig ang boses nina KATHREEN at ALBER na nag-uusap. Papasok sila sa entablado. Nakasunod lang sa kanila si ANDREW at VICTOR. May hawak na bulaklak si ANDREW.

ALBER

Sige na mare, ngayon lang naman eh. Sagot ko na ang sine. Pero ikaw sa foods. Gusto ko lang talagang mapanood iyong If I Stay.

KATHREEN

Eh di ako pa ang nalugi. Ang lakas mo kayang lumamon. Saka wala ako sa mood.

Lalapitan ni ANDREW sina ALBER at KATHREEN. Iaabot niya kay KATHREEN ang bulaklak pero titignan lang ito ni KATHREEN. Hindi lalapit si Victor.

ANDREW

For you…

KATHREEN

Hindi ako puntod para bigyan ng bulaklak.

Aabutin ni ALBER ang bulaklak.

ALBER

Let me translate that. Thank you for the flowers. It’s as beautiful as I am. Saka in fairness, ang pogi mo ngayon.Anong sabon mo?Perla?

Mapapakamot lang ng ulo si Andrew. Magkakatinginan silang tatlo, walang umiimik.

ALBER

Spell awkward.

KATHREEN

A-W-K-W-A-R-D.

ALBER

(Kay KATHREEN)

Sige, mare. Push mo iyan. Ikaw i-push ko pababa ng hagdan eh.

(Kay ANDREW)

Andrew, gusto mong manood ng sine? Treat mo kami. Pwede ding ako ang mag-treat basta kasama ka. Sundan na din natin ng dinner, tapos coffee after para sosyal. Hindi mo na kailangang magluto pag-uwi mo. Matutulog ka na lang.

ANDREW

Pwede, pero baka naman nakaka-istorbo ako.

KATHREEN

Na-sense mo?

ALBER

(Kay KATHREEN)

Isungalngal ko sa iyo itong bulaklak eh.

(Kay ANDREW)

Joke lang iyon Andrew. Pagpasensiyahan mo na si Kathreen. Five years na kasing permanent ang regla niyan. Feeling ko nga, sobrang yaman na ng mga kumpanya ng napkin at diapers dahil sa kanya eh.

ANDREW

Pasensiya na sa istorbo, Kathreen. Sige, mauna na ako.

ALBER

Aba huwag! Bata ka pa! You’re too young to die. Sayang naman ang lahi mo kung mamatay ka na agad.

KATHREEN

Ikaw, gurang na. Pwede na ba kitang itulak sa harapan ng rumaragasang bus?

Biglang magtatago si ALBER sa likod ni ANDREW.

ALBER

Dali! Sabihin mo, “I volunteer!” Wah ko pa bet ang ma-shigbak! Virgin pa ako.

Sabay na mapapatingin sina ANDREW at KATHREEN kay ALBER.

KATHREEN at ANDREW

Obvious.

ALBER

Ehhhh… Wala namang ganyanan. Namemersonal kayo eh.

Naiiling na aalis si ANDREW. Maiiwan sina ALBER at KATHREEN. Nakatingin pa din lang mula sa malayo si VICTOR. Susundan ni VICTOR palabas ng entablado si ANDREW.

ALBER

Grabe ka naman! Hindi mo man lang kinausap nang maayos iyong tao.

KATHREEN

Kesa naman sa paasahin ko siya sa wala di ba? Saka, ano ba ang hindi maayos sa pakikipag-usap ko sa kanya. Pasalamat nga siya at iniimik ko pa siya eh. Ang kulit-kulit! Mabuti na iyong dinederetso ko siya para alam niya kung saan siya lulugar.

ALBER

Haba ng hair! Ganda mo lang, mare ha. Lulugar talaga? Lakas din nang bilib mo sa sarili mo minsan mare eh.

KATHREEN

Kung gusto mo eh di sa iyo na lang siya.

ALBER

Pag-aari mo at ipinapahingi mo? Saka, ano naman ang akala mo sa akin? Aso? Tigakain nang nakagatan na ng iba?

KATHREEN

Gusto mo talagang sagutin ko iyan.

Kakahol bigla si ALBER.

ALBER

Este huwag na, baka kumahol pa ako ng wala sa oras.

KATHREEN

So hindi pa kahol iyong ginawa mo? May anti-rabies shot ka na ba?

ALBER

Tse! Sagpalin kita diyan eh.Pero mare, ha. Ang gwapo kaya ni Andrew. Hello?! Ikaw na lang ata ang hindi nakakakita noon eh. Kalahati nga yata nang mga babae sa newsroom eh balak ka nang ipakulam dahil sa dinami-dami natin doon, ikaw pa ang nagustuhan niya.

KATHREEN

Kalahati lang? Bakit parang lahat nang may palda at gustong magpalda sa newsroom ang sama ng tingin sa akin?

ALBER

Iyong kalahati, naipakulam ka na. Hindi pa kasali iyong mga kapederasyon na matagal ka nang nilalason. Kaso, mukhang hindi effective. Saan ba gawa iyang tiyan mo mare, stainless steel? Buhay ka pa din eh.

KATHREEN

Talagang ako ang target?Ano naman ang kasalanan ko kung nabighani siya sa kagandahan ko? Siya na lang ang gayumahin nila kung gusto nila?

ALBER

Na-try na rin iyan. Hindi effective! I would know. Saka wait lang, maganda? Asan ang maganda sa iyo mare? At kung meron man, natabunan na ng sama ng ugali mo. Minsan nga, gusto na din kitang sakalin eh o di kaya eh tadyakan, depende sa mood.

KATHREEN

At umaamin ka talaga?

ALBER

Of course! Honesty is the best policy.

KATHREEN

Magpa-TRO kaya ako.

ALBER

OA! TRO agad? Ano akala mo sa akin? Mamatay tao?

KATHREEN

May ebidensiya ako. Umamin ka na kaya.

ALBER

Hindi naka-record. At kahitna naka-record iyan, hinding hindi ako aamin. Kapag umabot sa korte, sasabihin kong gawa-gawa mo lang iyan dahil insecure ka sa akin tapos kakasuhan kita ng paninirang puri.

KATHREEN

Ako pa talaga kakasuhan mo.

ALBER

Bakit? Iyan kaya ang uso ngayon. Hello? Bong Revilla? Jinggoy Estrada? Enrile? Kaso sa kaso na ngayon ang laban. Padamihan na lang iyan ng fans.

KATHREEN

Heh!Ano ka, artista?

ALBER

Ay, hindi mo ba alam? Puputulin na ang James-Nadine love team to give way to give way sa JALBER love team.

Sasampalin ni KATHREEN si ALBER.

ALBER

Aray ko naman! Bakit ka ba nananampal.

KATHREEN

May lamok.Baka ma-dengue ka.

Muling sasampalin ni KATHREEN si ALBER.

ALBER

Huwag mong sabihing may lamok ulit dahil hindi na kapanipaniwala.

KATHREEN

Ginigising lang kita. Mukha kasing nananaginip ka nang gising eh.

ALBER

At sa lagay na iyan, nagtataka ka pa kung bakit ang daming gustong lumason sa iyo. Anyway, balik kay Andrew. Hindi mo ba talaga siya bet?

KATHREEN

Bet. Ano yun, karera lang ng kabayo at bet talaga ang term?

ALBER

Hindi.Sabong ng manok. Alam mo na… Hoy, Kathreen, umayso ka nga ng sagot. Seryoso ako.

KATHREEN

Ayusin mo din kaya iyang pagtatanong mo. Saka wala akong gusto sa kanya. Hindi ba pa obvious? Sige, next time na lalapit siya, pasasagasaan ko siya para kitang-kita.Ilang buto ba ang kailangang mabali para maniwala ang lahat?

ALBER

Morbid ka din eh. Eh di lalo kang hinunting ng fan girls niya. Kausapin mo na kasi ng maayos para alam din niyang wala siyang mapapala sa iyo. Iyong malinaw.

KATHREEN

Hindi kita gusto, hindi kita magugustuhan, so out of my way please. Alin ang hindi malinaw sa sinabi ko sa kanya.

ALBER

Sinabi mo sa kanya iyan?

KATHREEN

Every single word.

ALBER

At memorized mo talaga.

KATHREEN

Paulit-ulit mo ba namang sabihin kung hindi mo din ma-memorize. Ewan ko ba sa lalaking iyon. Mukha namang matalino pero hindi makaintindi.

ALBER

Hard! Hindi ka man lang ba naawa ng konti?

KATHREEN

At bakit sana?

ALBER

Nagmumukha na kaya siyang tanga ng dahil sa iyo.

KATHREEN

Choice niya iyon. Hindi ko siya pinilit.

ALBER

At ikaw, anong choice mo?

KATHREEN

Lady’s Choice. Pwede ding Dairy Cream.

ALBER

Nagpapatawa ka na sa lagay na iyan?

KATHREEN

Oo, bakit?Bawal?

ALBER

Hindi bagay sa iyo.

KATHREEN

Eh di hindi. Magtatanong-tanong ka tapos hindi ka naniniwala.

ALBER

Hello naman mare. Sino naman ang maniniwala o magseseryoso sa sinasabi mo. Ano ba kasing nangyayari sa iyo. Hindi ka naman dating ganyan ah. Dati-rati, kulang na lang eh tumakbo kang Miss Friendship sa buong newsroom. Ngayon, kahit ipis umiiwas na sa iyo sa sobrang sama nang ugali mo. Take note, ipis na iyon.

KATHREEN

OA ka din eh.

ALBER

Ako pa talaga ang OA?

Papasok si VICTOR at akmang lalapitan sina ALBER at KATHREEN pero hindi niya itutuloy.

ALBER

Si Victor pa din ba?

Mapapatingin sa direksiyon ni VICTOR si KATHREEN.

KATHREEN

Pwede bang huwag na lang nating pag-usapan.

ALBER

Limang taon na ang nakakalipas, mare. Baka naman —

KATHREEN

Limang taon pa lang ang lumilipas, Alber.

ALBER

Anong balak mo?

KATHREEN

Maghihintay…

ALBER

Hanggang kailan?

KATHREEN

Hanggat kaya ko pa.

Sasampalin ni ALBER si KATHREEN. Mapapatungo lang si KATHREEN.

ALBER

Mare, umilag ka naman…

Yayakapin ni ALBER si KATHREEN at mabibitawan niya ang bulaklak. Hihikbi lang si KATHREEN.

Lalapitan ni VICTOR ang dalawa. Pupulutin niya ang bulaklak at lalabas ng entablado. Susunod na lalabas ng entablado sina ALBER at KATHREEN.

Papasok si DARLENE, karga-karga ang anak sa isang kamay. Nakasunod naman sa kanya ang apat na kapatid. Sa isang kamay ay may hawak siyang isang supot ng bigas. Iaabot niya ang bigas kapatid na si ONYOK at saka uupo, kalong pa rin ang anak.

DARLENE

Magsaing ka na. Mamaya lang ay darating na si Inang. Siguradong pagod na naman iyon galing sa Maynila.

ONYOK

Sa tingin mo ate, may dala kaya siyang donut?

DARLENE

Ano naman sana ang ibibili niya ng donut? At kung meron man, ibibili na lang natin iyon ng bigas. Ayaw na tayong pautangin sa tindahan.

ONYOK

Ang tagal ko na kasing hindi nakakatikim ng donut, ate. Dati-rati, nag-uuwi si Nanay nang donut kapag lumuwas siya ng Maynila.

DARLENE

Dati iyon, Onyok.Magkaiba si Inang at si Nanay.

ONYOK

Sa tingin mo ate, nasaan na si Nanay ngayon?

DARLENE

Hindi ko alam. Wala na din akong pakialam.

ONYOK

Ate naman…

DARLENE

Uunahin ko pa ba siyang isipin? Wala na siya. Iyan ang isiksik mo sa isip mo. Hindi na siya babalik. Wala tayong mapapala kung iisipin pa natin siya. Bakit? Mapapakain ba tayo nang pag-iisip sa kanya? Naibaon na tayo sa limot ng lahat ng tao. Ibaon na din natin siya sa limot.

Papasok si INANG, may dalang bag na Malaki at ilang supot ng groceries.

INANG

Ano na naman ba ang pinag-aawayan niyong magkaptid, Darlene?

Susugod ng yakap sina ONYOK at ilan pang mga kapatid niya kay INANG. Titignan lang sila ni DARLENE na patuloy ang paglalaro sa anak.

ONYOK

Inang, may dala po ba kayong donut?

INANG

Pasensiya na apo, hindi pa kasi nila naibigay iyong para sa atin ngayong buwan. Pamasahe ko lang pabalik ang naibigay nila.

DARLENE

Ano pa nga ba ang bago diyan?

INANG

Darlene!

Tatahimik si DARLENE pero makikitang nagdadabog. Lalabas sina ONYOK at ang iba pa nilang kapatid, bitbit lahat ng mga dala ni INANG, maging ang supot ng bigas na dala ni DARLENE kanina.

INANG

Hindi ka man lang ba magtatanong kung ano ang nangyari?

DARLENE

Hindi na ako interesado, Inang.

INANG

Apo…

DARLENE

Idinaan ko sa center si Onyok kanina. Kailangan daw niya nang inhaler para sa asthma niya.

INANG

Bumili ka na sana…

DARLENE

Inang, hindi sila tumatanggap ng panty sa parmasiya. Saka kahit tumatanggap sila, sino ba naman ang tatanggap sa panty ko eh tastas na lahat ng gilid?

INANG

Darlene! Bunganga mo.

Matatahimik si DARLENE. Ipagpapatuloy niya ang paglalaro sa anak.

INANG

Nakausap mo na ba si Mrs. Soliven?

DARLENE

Wala daw po silang bakante sa ngayon.

INANG

Bumalik ka na lang sa susunod na buwan, baka sakali.

DARLENE

Limang taon na silang walang bakante, Inang. Sa tingin mo, may mababago sa loob ng isang buwan?

INANG

Malay mo naman…

DARLENE

Huwag na nating lokohin ang sarili natin, Inang. Mauuna pang pumuti ang uwak kesa sa magkaroon ng bakante sa kahit na anong tindahan dito. Kung bakit kasi hindi pa ninyo tanggapin yong alok —

INANG

Darlene!

DARLENE

Sinasabi kolang. Malaking pera din iyong alok nila, Inang. Pwede na tayong umalis dito at maghanap ng bagong buhay sa ibang lugar. Iyang si Onyok, hindi na niya kailangang magkumahog gabi-gabi sa takot sa tuwing isasara na niya iyong gate ng bahay. Makakapag-aral na din ang mga bata. Pati ako, pwede na akong bumalik sa pag-aaral.

INANG

Hindi ka man lang ba kinikilabutan sa sinasabi mo, ha? Hindi mo man lang ba naisip ang nanay mo?

DARLENE

Siya pa ba ang iisipin ko, Inang? Anim na bunganga ang kailangan nating pakainin sa araw-araw. Mabuti siya at hindi na niya kailangang mag-isip. May mga anak at kapatid akong kailangang isipin, Inang. Siguro naman maiintindihan niya kung hindi ko na siya isipin pa. Ang akin lang, kailangan nating maging praktikal. Malaking halaga ang dalawampu’t limang milyon.

INANG

Masisikmura mong tanggapin —

DARLENE

Kailangan kong sikmurain. Kailangan kong tanggapin dahil kung hindi, hindi magtatagal, pati tayo mababaon na din sa hukay. Hirap na hirap na ako, Inang. At alam ko, lalung-lalo na kayo. Hindi naman na siguro tayo masisisi nang tao kung pumayag na tayo.

Papasok ang isa sa mga kapatid ni DARLENE, humahangos.

KAPATID

Inang! Ate! SI Kuya Onyok, hindi makahinga.

Tatakbo palabas si DARLENE. Nag-aalalang, lalapitan ni INANG ang anak ni DARLENE na naiwan.

Papasok si DARLENE, buhat-buhat si ONYOK. Agad siyang uupo at hahayaang mahiga si ONYOK sa kanyang hita.

INANG

Okay lang ba ang kapatid mo?

DARLENE

Natakot daw nang may marinig na kumalabog sa labas. Pero okay na. Napainom ko na ng gamot. Hayaan lang muna nating mahiga at siguradong napagod iyan.

Mula sa pagkakahiga ay nanghihinang kukunin ni ONYOK ang kamay ni DARLENE at ilalagay sa dibdib. Nakapikit pa rin ito.

ONYOK

Nay…

DARLENE

Onyok… Ang Ate Darlene mo ito… Kamusta ang pakiramdam mo?

ONYOK

Nay… Huwag ka nang aalis ha…

Mapapatingin si DARLENE kay INANG.

DARLENE

Sige, anak. Matulog ka na muna para paggising mo, malakas ka na ulit.

INANG

Darlene…

Magpi-freeze sina NICOLE at ang iba pa sa entablado.

Papasok si GINA, may hawak na supot ng donut sa isang kamay. May nakasukbit na Press ID sa kanyang leeg. Nakasunod sa kanya si REY sa hindi kalayuan. Akmang lalapitan ni GINA sina DARLENE pero pipigilan siya ni REY.

 

GINA

Nay… Mga anak…

REY

Boom… Gina…

Mauunang maglalakad si REY papalabas ng entablado. Maiiwang nakatingin lang sa mga anak at sa nanay si GINA. Maya-maya ay ibababa niya ang donut at saka susundan papalabas si REY.

Lalabas ng entablado sina DARLENE at ang iba pa.

Maririnig ang pag-aaway nina MANUEL at ATASHA. Agad na aatras si REY. Naguguluhang susunod lang si VICTOR.

Papasok sa entablado sina MANUEL at ATASHA, halatang nagtatalo.

ATASHA

Hindi mo kasi naiintindihan! Palibhasa hindi ikaw ang iniwan!

MANUEL

Hindi maintindihan? Atasha, ilang taon ko nang iniintindi ang lahat. Eh daig ko pa ang asong sunod nang sunod sa iyo eh. Kulang na lang eh bitawan ko lahat ng bagay na meron ako para masamahan ka lang. Hindi pa ba sapat iyon?

ATASHA

Huwag mong isumbat sa akin iyan dahil hindi ko hiningi!

MANUEL

Hindi kita sinusumbatan! Atasha, naririnig mo pa ba ang sarili mo?

ATASHA

Anong ba ang gusto mong gawin ko? Kalimutan na lang ang lahat? Hindi iyon ganoon kadali!

Tatahimik lang si MANUEL at pupunta sa isang sulok. Nakasunod lang ng tingin sa kanya si ATASHA.

MANUEL

Hanggang kailan mo ba susundan ang isang patay, Atasha? Hanggang sa wala nang matira sa iyo?

ATASHA

Hindi patay ang tatay ko!

Matatawa nang bahaw si Manuel.

MANUEL

Sana nga ay tama ka. Sana nga ay hindi pa siya patay.

ATASHA

Manuel…

MANUEL

Kasi ako, sa loob nang limang taon, unti-unti mong pinapatay.

Aalis si MANUEL sa entablado kasabay nang pagpasok ni REY.  Hindi lalapitan ni REY si ATASHA.

Ilalabas ni ATASHA ang Press ID ni REY at saka titingin sa direksiyon ni REY.

ATASHA

Tay…

Agad na tatalikod si REY at lalabas ng entablado. Titignan lang siya ni ATASHA.

Lalabas si ATASHA ng entablado, patungo sa direksiyon na nilabasan ni MANUEL pero patingin-tingin siya sa nilabasan ni REY.

Pasuray-suray na papasok si CHRISTIAN, halatang lasing. Nakasunod sa kanya sina JOAN at ROMEO.

JOAN

Christian! Anong oras na? Bakit ngayon ka lang dumating? Saka, lasing ka ba?

CHRISTIAN

Obvious ba?

ROMEO

Huwag kang bastos!

JOAN

Saan ka ba nanggaling?

CHRISTIAN

Malamang sa labas. Kapapasok ko nga lang di ba? Gusto mo papasok, ay mali. Gusto niyo lumabas uli ako tapos saka ulit papasok para flashback?Tapos tatanungin niyo uli ako at sasagot ulit ako.

ROMEO

Christian! Kailan ka pa natutong sumagot ng ganyan? Huwag mong bastusin ang mama mo!

JOAN

Utang na loob naman anak! Hindi mo man lang ba naiisip na kanina pa ako nag-aalala? Halos atakihin na ako sa nerbiyos ah! Akala ko kung ano na ang nangyari sa iyo.

CHRISTIAN

Oh di huwag kayong mag-alala, tapos!

ROMEO

Christian!

CHRISTIAN

Ano?

JOAN

Anak naman…

CHRISTIAN

Bakit?Wala ba akong karapatang mag-saya paminsan-minsan? Wala ba akong karapatang lumabas kasama ang mga kaibigan ko, ay mali, kakilala lang pala. Kahit kailan naman eh hindi tayo nagtatagal sa isang lugar para magkaroon ako ng kaibigan di ba? Kailan ba tayo aalis para makapag-empake na ako.

Mag-iiwas ng tingin si JOAN.

JOAN

Tumawag ang school director ninyo.Anak naman, kailangan mo ba talagang makipag-basag ulo maya’t maya?

CHRISTIAN

Wala akong pakialam.

JOAN

Christian! Bigyan mo naman kami nang kahihiyan ng papa mo!

CHRISTIAN

Bigyan ng kahihiyan? O ayan, binibigyan ko kayo ng ikahihya. Wish granted.

ROMEO

Huwag kang pilosopo!

JOAN

Anak naman…

CHRISTIAN

Saka ano bang issue? Aalis din naman tayo di ba? Kailan ba?Bukas? Next week? Next month? Wala din naman silang magagawa dahil panigurado, hindi pa man natatapos ang taong ito, lilipat na naman tayo.

ROMEO

Hindi iyon ang punto.

CHRISTIAN

Ano bang gusto niyong gawin ko? Magkulong kagaya ninyo?Magtago? Magpanggap na okay lang ang lahat kahit hindi. Hindi ako ipokrito, ma. Tapos, kapag nandiyan na naman iyong mga reporter, magpapanggap na kaya ko pa? Sawang-sawa na ako, ma.

JOAN

Anak, para din naman sa atin—

CHRISTIAN

Bullshit!

ROMEO

Christian!

CHRISTIAN

Hindi ka ba nagsasawa?

Matatahimik si JOAN.

CHRISTIAN

Dumating na iyong resulta ng college application ko kahapon.

JOAN

Anak…

CHRISTIAN

Akalain niyo, pumasa ako ng UP! UP! May utak pala ako.

JOAN

Bakit hindi mo sinabi agad?

CHRISTIAN

Paano ko sasabihin eh wala naman kayo dito. Saka ano bang silbi nang pagpasa ko eh hindi din naman ako pwedeng pumunta di ba?

JOAN

Intindihin mo naman anak.

CHRISTIAN

Sawang-sawa na ako sa pag-intindi ma.

JOAN

Kailangan nating gawin ito anak. Ayokong pati ikaw eh mawala pa sa akin…

CHRISTIAN

Hindi pa ba?

JOAN

Anak! Para din naman sa iyo ang lahat ng ito eh.Sa tingin mo ba, magtitiis akong pumunta sa mga meeting para sa tatay mo kung hindi din para sa iyo?

CHRISTIAN

Para sa akin? Kailan pa?

JOAN

Christian naman —

CHRISTIAN

Kailan pa naging para sa akin ang paghahabol mo sa isang bagay na matagal nang nakabaon sa hukay?Ikaw itong habol ng habol pero tayo naman ang tago nang tago. Buong high school, wala na tayong ginawa kundi ang mag-empake, maglabas ng gamit saka maghintay kung kailan mag-eempake ulit. Hindi ko nga alam kung bakit pinapatanggal mo pa sa bag iyong mga damit natin eh.

JOAN

Alam mo namang delikado anak. Hindi tayo pwedeng magtagal sa iisang lugar. Alam mo naman ang sitwasyon natin.

CHRISTIAN

Iyon na nga ang mahirap eh. Alam ko iyong sitwasyon kaya dapat hindi ako magreklamo, dapat, sumunod lang ako. Iyon ang gusto niyo di ba? Pero hindi iyon ganoon kadaling gawin. Hindi porke’t alam ko ang sitwasyon, ganoon na din siya kadaling intindihin. Gusto ko namang maranasang magkaroon nang normal na buhay, ma!

JOAN

Alam mo namang hindi possible iyan sa ngayon anak…

CHRISTIAN

Sa ngayon? Bakit?Magiging possible ba siya kahit kailan? Huwag na tayong maglokohan ma. Buong buhay natin, wala tayong ibang gagawin kundi ang magtago.

ROMEO

Anak…

Haharapin ni CHRISTIAN si ROMEO.

CHRISTIAN

At ikaw? Hanggang kailan mo ba kami susundan, ha?! Saang sulok ba nang impiyernong ito kami pwedeng mabuhay nang wala ka?

JOAN

Anak—

CHRISTIAN

Ikaw lang ang pinatay pero kami ang parang inililibing nila ng buhay!

ROMEO

Anak —

CHRISTIAN

Kasalanan mo lahat nang ito eh. Kasalanan mo!

JOAN

Christian!

CHRISTIAN

Ano?!Tama naman ako di ba? Kasalanan niya kung bakit nagkanda-letse letse ang buhay natin! Kasalanan niya kung bakit daig pa natin ang criminal na tago nang tago. Kasalanan niya kung bakit kahit anong oras eh pwedeng tumimbuwang na lang tayo. Kasalanan niya!

ROMEO

Anak—

CHRISTIAN

Kasalanan mo! Sige! Itanggi mo? Ipagtanggol mo ang sarili mo!

JOAN

Christian, tama na…

CHRISTIAN

Magsalita ka!

JOAN

Anak —

CHRISTIAN

Bakit hindi siya lumaban? Bakit hinayaan niyang maging ganito tayo.

JOAN

Biktima ang papa mo, anak…

CHRISTIAN

Biktima din tayo, ma. Biktima din tayo…

Mapapahawak sa dibdib si ROMEO. Magsisimulang dumaloy ang dugo mula doon.

Sabay sabay na lalabas ang iba pang artista maliban kina ATASHA at MANUEL.

DARLENE

Pagod na akong lumaban, Inang. Gusto ko nang bigyan nang katahimikan ang pamilya natin.

INANG

At ang nanay mo, kakalimutan mo na din lang ba?

DARLENE

Ano bang gusto niyong gawin ko, Inang? Unahin siya kesa sa mga iniwan niya? Patay na si Nanay, Inang.

Papasok si GINA, duguan.Lalapitan niya si ROMEO. Sabay silang pupunta sa gitna nang entablado.

GINA

Isa…

CLARA

Wala pa ring nangyayari sa kaso ng ate mo.

NICOLE

Ma…

CLARA

Hindi ko kakayanin kung isang araw, makakatanggap uli ako nang tawag at sasabihin sa akin na ikaw naman —

NICOLE

Hindi iyon mangyayari ma…

CLARA

Paano ka nakakasiguro?

Papasok si CYNTHIA, duguan at lalapit kina CLARA bago lalapit kina GINA at ROMEO.

ROMEO

Dalawa…

ELOISA

Ano pala ang sabi noong mga abogado, tay? May balita na ba?

ROGER

Wala pa rin. Patay na siguro ako, ni hindi pa natin alam kung anong mangyayari sa mga hayop na pumatay sa mama mo.

ELOISA

Tay…

ROGER

Nakalimutan na ng mga tao ang nangyari anak. Natabunan na nang kung ano-ano.

Lalabas si LEAH, kasama si VICTOR.

LEAH at VICTOR

Tatlo…

KATHREEN

Iilan na lang kaming nakakaalala, Alber.

ALBER

Hindi naman sa ganoon mare.

KATHREEN

Hindi ako bulag. Kaya kailangan kong maging matatag. Kailangan kong maging matigas.

JOAN

Dahil kung hindi ko itutuloy ang laban, anak, sino pa ang maghahanap ng hustisya para sa papa mo? Sino pa ang magtatanggol at magproprotekta sa kanila?

CHRISTIAN

Eh sa atin ma, sino ang magtatanggol at magproprotekta? Wala naman di ba? Wala…

Papasok si REY kasabay ang iba pang biktima. Lahat ay duguan maliban sa kanya. Mapapatingin siya sa paligid at saka pupuntahan sina CYNTHIA sa gitna ng entablado.

REY

Limapu’t pito.

LAHAT

Isa, dalawa, tatlo, isa, dalawa, tatlo, isa, dalawa, tatlo

Maririnig ang boses ni ATASHA.

ATASHA

Limampu’t walo.

Mapapatingin ang lahat sa pinanggalingan ng boses. Papasok si ATASHA, naka-wedding gown. Hawak niya sa isang kamay ang Press ID ni REY. Nakasunod lang sa kanya si MANUEL. Lalapitan niya si REY.

REY

Anak…

ATASHA

Tay…

Kukunin ni Atasha ang kamay ni REY at ilalagay doon ang Press ID.

ATASHA

Limampu’t walo.

Mapapaluhod si ATASHA at yayakap sa binti ni REY. Mapapahawak sa dibdib si REY. Magsisimulang dumaloy ang dugo doon.

ATASHA

Limampu’t walo.

LAHAT

Isa, dalawa, tatlo, limampu’t walo.

Kami ba ay naaalala pa ninyo?

Mulasa bulsa ay ilalabas muli ni REY ang itim na tela at muling ipipiring iyon sa mata. Ganoon din ang gagawin nang lahat ng biktima.

LAHAT NG BIKTIMA

Tagutaguan maliwanag ang buwan.

Masarap maglaro sa dilimdiliman…

SELDA 10175: DULANG MAY ISANG YUGTO

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

Makikita ang loob ng isang masikip na selda – may dalawang double deck na umuuga-uga. Halatang hindi masyadong nalilinisan dahil sa dumi at kalat. May isang upuang may butas sa gitna sa isang tabi at pumpon ng dyaryo. Sa tabi nito ay mga supot. Sa may butas ng upuan ay isang plastic na kulay pula.

Nakahiga sa isa sa mga kama si KIKO samantalang nagbabasa naman ng isang sulat si AGNES sa isang sulok, malapit sa rehas.

Papasok si LITO na naka-uniporme ng isang warden karay-karay si CHRISTIAN.

PO2 LITO: Welcome to your new home! Matagal-tagal ka ding dito titira boy. Kung ako, mas gugustuhin ko pang ma-silya elektrika. Malas mo bawal na.

CHRISTIAN: Ang baho!

Bubuksan ni LITO ang selda. Mapapatingin si AGNES kay CHRISTIAN pero magbabawi din agad ito ng tingin.Mapapatingin si CHRISTIAN kay KIKO. Mahahalata ang takot nito.

 

PO2 LITO: Choosy ka pa? Hala pasok!

CHRISTIAN: Teka lang boss! Eh daig pa nito ang banyong sampung taong hindi nalilinasan eh! Ang dami pang langaw at ipis. Mamatay naman ako ng di oras dito.

PO2 LITO: Aba! Habang buhay ang sentensiya mo,  boy. Ako na mismo ang magsasabi, hindi mo gugustuhing mabuhay dito ng ganoon katagal.

CHRISTIAN: Boss naman! Baka naman may iba pang pwede?

PO2 LITO: Anong akala mo dito? Hotel, apartel, drive inn, check-in-nan? Kulungan to, boy! Pasalamat ka nga at dito pa kita dinala eh. Kung sa kabila, standing ovation kayo hanggang pagtulog.

CHRISTIAN: Bakit? Walang kama?

PO2 LITO: Hindi. No space for new bilanggo.

CHRISTIAN: Nagbibiro ka ba?

PO2 LITO: Mukha ba akong nagbibiro? I don’t make jokes. I’m just hilarious in person.

KIKO: Naks naman , boss, lakas mong maka-inglis ha.

PO2 LITO: Of course! You have to speak in fluent English especially when you have something original to say. Para kapanipaniwala. Para pwede kang i-quote tapos iyong may picture mo pa.

KIKO: Eh di ba, yan din ang sinabi nung isang komedyante sa isa niyang interview bago siya mamatay?

PO2 LITO: Anong ibig mong sabihin? Are you insinuating na ginagaya ko siya? Wala kang pruweba, boy. Baka gusto mong madagdagan ang kaso mo.

KIKO: Eh ininglis mo lang eh. Di ba sabi niya and I quote, oh ha, Inglis yun! As I was saying, sabi niya, “Hindi naman ako marunong magpatawa, nakakatawa lang talaga ako.”

PO2 LITO: Magkaiba yun, tanga!

KIKO: Eh di wow! Sabi mo eh.

PO2 LITO: Tatalon ako mula sa eroplano kung mapapatunayan mo, boy.

KIKO: Oo na, Mirriam!

PO2 LITO: Anong sinasabi mong Mirriam?

KIKO: Wala.

PO2 LITO: Hoy, umayos ka. Baka gusto mong triplehin ko ang kaso mo boy. (Kay CHRISTIAN) Feel at home pogi. Mahahabahaba din ang habangbuhay. I shall return.

KIKO: Kahit huwag na McArthur!

Aalis si LITO. Maiiwang tumitingin sa paligid si CHRISTIAN. Hindi siya makatingin kay KIKO sa takot.

 

KIKO: Anong kaso mo?

CHRISTIAN: Ah… eh…

KIKO:  I-O-U. Namputsa, pati yun kaso na rin ngayon?

CHRISTIAN: Ah… eh.. hindi –

KIKO: Oh, bakit di ka makapagsalita? Natatakot ka ba sa akin?

CHRISTIAN: A-ako?! Mata-ta-takot?! Hindi ah!

Biglang lalapit si KIKO at ilalapit ang mukha sa mukha ni CHRISTIAN. Halos maghalikan na sila sa sobrang lapit.

 

KIKO:  Talaga?

Biglang luluhod si CHRISTIAN at hahawak sa paa ni KIKO.

 

CHRISTIAN: Huwag po. Parang awa na po ninyo. Virgin pa po ako. Huwag niyo po akong gagalawin.

Tatawa ng malakas si KIKO.

 

KIKO:  Ugok! Bakit naman sana kita gagalawin? Anong akala mo sa akin? Bakla?

CHRISTIAN: Hindi ba?

KIKO:  Bakit? Gusto mo?

CHRISTIAN: Guard! Guard! Tulungan niyo ako! Gagahasahin ako dito! Guard! Isilya elektrika na lang ninyo ako, guard!

KIKO:  Ungas! Tumigil ka nga. Di kita type! Saka tumigil ka nga sa kangangawa mo. Naaalala ko yung letseng babaeng dahilan ng pagkakakulong ko ng dahil sayo eh.

CHRISTIAN: Huh?

KIKO: Huh ka diyan. Sipain kita eh. Tumabi ka at matutulog na ako.

Iiwan ni KIKO si CHRISTIAN at babalik sa pagkakahiga. Lalapitan siya ni AGNES.

 

AGNES: Huwag mo na lang munang kausapin.

CHRISTIAN: Wala akong balak…

AGNES: Doon ka na lang sa pang-itaas na kama doon sa double deck sa kabila. Ako yung nasa baba. Ayaw ni Kiko na nagugulo pagtulog niya.

CHRISTIAN: Dito ka din? Akala ako maglilinis ka lang. Hindi ba dapat sa ibang selda ka?

AGNES: Kailan pa naman nagkaroon ng tagalinis ang kulungan? Hindi na hiwalay ang babae at lalaki ngayon. Kulang na sa kulungan kaya sama-sama na lang. Parang dorm, co-ed.

CHRISTIAN:  Huh? Eh paano kapag napagtripan ka ng mga kasama mo sa selda at gahasahin? Paano kapag may kasama kang rapist o manyak sa selda? Paano kung mag-isa mong babae at mapagtripan ka? Paano —

AGNES: Eh di magpapaano ka na lang. I-enjoy mo na lang. Wala ka rin namang magagawa eh. Kahit magsisigaw ka dito, sa dami na ng nakakulong, hindi ka na maririnig. Enjoy mo na lang, bawas pa sa sama ng loob?

CHRISTIAN: Anak ng pating. Mommy! Daddy! Ayoko na dito! Sunduin niyo na ako please!

AGNES:  Kahit sumigaw ka ng sumigaw, walang mangyayari. Ano ba kasing kaso mo?

CHRISTIAN: Murder. Dalawang habangbuhay na pagkakabilanggo. Mommy! Daddy! Ayoko na dito! Please! Ilabas niyo ako dito.

KIKO: Hoy! Kapag hindi ka tumigil ikaw ang ime-murder ko. Papatay-patay ka ng tao saka ka magpapalahaw ng ganyan? Tadyakan kita eh.

AGNES:  Toy, huminahon ka. Kapag yang si Kiko bumangon, magpasalamat ka na lang kung tadyak lang ang aabutin mo.

CHRISTIAN: O—opo. Matatae na ako sa salawal ko. Saan ba ang banyo dito?

AGNES:         Banyo? Walang banyo dito.

CHRISTIAN: Huh? Eh saan kayo nagbabawas?

Mapapatingin si AGNES sa upuan.

 

AGNES:  Diyan.

CHRISTIAN: Dito? Tatae ako dito?

AGNES:  Sabi nga ni warden, hindi ito hotel. May supot yan sa ilalim para saluhin yung dumi mo. Itali mo na lang ng maigi para hindi mangamoy. MWF lang kasi kinukuha ang basura dito.

CHRISTIAN: MWF? Pati ba naman sa kulungan hindi araw-araw ang pagkuha ng basura? Kahit tae? Eh anong pinanghuhugas ninyo? Tissue?

KIKO:  Tissue? Wala ngang banyo, tissue pa kaya.

AGNES:  Mamili ka. Ano bang gusto mo? Tabloid o broadsheet?

CHRISTIAN: Anong kinalaman nun?

KIKO: Nakikita mo yang mga diyaryong yan?

CHRISTIAN: Hindi ako nagbabasa ng diyaryo.

AGNES:  Hindi mo naman babasahin eh.

KIKO: Wala ka din namang mababasa.

CHRISTIAN: Yan ang pampupunas ko?

KIKO: Sakto! Tumama ka din sa wakas. Hanapin mo na lang yung may mukha ng pulitiko para mas masaya.

AGNES:  Hindi pwede ang tubig dito. Mabibitak lang yung plastic.

CHRISTIAN: Hindi sanitary. Magkakasakit ako nito.

KIKO:  Ano akala mo dito, napkin? Sanitary ka diyan. Saka ayaw mo nun. Ano na ba tawag doon nung iba—ah, poetic justice!

Titignan ni AGNES at CHRISTIAN si KIKO.

 

KIKO:   Nakagraduate naman ako ng high school. Di ba, yun ang tawag doon. Puro tae din lang naman laman ng mga yan, eh di dagdagan na lang. Magkakasilbi pa. Sabi nga nung negro doon sa palabas, shit on your face!

CHRISTIAN: Kahit na. Madumi pa din. Mukhang pinambalot na ng tinapa yan eh. Eh paano kapag iihi? Diyan din?

AGNES: Hindi. May mga bote sa ilalim ng kama, Doon ka iihi.

CHRISTIAN: Pati ikaw?

AGNES: Oo.

CHRISTIAN: Paano—

AGNES: Huwag mo nang alamin. Magbawas ka na kung magbabawas ka. Tatalikod na muna ako.

CHRISTIAN: Huwag na lang. Titiisin ko na lang hanggang sa matapos sentensiya ko.

AGNES: Habangbuhay?

CHRISTIAN: Hanggang sa mamatay.

Biglang uupo si KIKO mula sa pagkakahiga.

KIKO:  Sino ba yung pinatay mo?

AGNES: Hayaan mo na nga muna tong bata Kiko. Pagpahingahin mo muna.

KIKO: Di mo ba narinig? Habangbuhay siya dito. Habangbuhay na pahinga yun, kasama ako. Ay, bahala nga kayo.

Mahihiga ulit si Kiko.

 

CHRISTIAN: (Kay Agnes)Ano po bang kaso niya?

AGNES: Rape.

Mapapalunok si CHRISTIAN.

 

CHRISTIAN: Babae o lalaki?

KIKO: Anak ng puta! Malamang babae! Anong akala mo sa akin, bakla?!

AGNES:  Nagtatanong lang yung bata. Highblood ka agad.

KIKO: Eh nakakagago magtanong eh.

CHRISTIAN: Sorry…

AGNES: Huwag mo siyang pansinin. Bakit mo ba kasi pinatay?

CHRISTIAN: Kailangan po eh. Nakawan ba naman ako. Ang tagal kong pinag-ipunan at hinanap yung espadang yun tapos nanakawin niya lang. Sabi niya trade lang, pagkatapos kong ibigay, bigla na lang umalis.

AGNES:  Pumatay ka ng dahil lang sa espada?

CHRISTIAN: Hindi naman basta-basta espada yun eh. Ang mahal kaya ng bili ko dun. Halos maubos kaya pera ko doon makuha ko lang.

AGNES:  Kaya pinatay mo? Hay naku. Ganyan na ba ang kabataan ngayon? Dahil lang sa laruan nagpapatayan?

CHRISTIAN: Hindi laruan yun! Kailangan ko yun para mabuhay. Kailangan ko din namang ipagtanggol sarili ko di ba?

AGNES: Ano? Dalawang buwan pa lang ako dito, ganun na kagulo sa labas?

CHRISTIAN: Oo naman! Survival of the fittest na ngayon. Kailangan, marunong kang lumaban. Ang tagal ko kayang pinag-aralan kung ano ang gagawin ko. Buti sana kung may shield akong nakuha o kahit healing potions man lang.

AGNES: Anong healing potions? May ganun na ngayon? Saka teka, ilang taon na ba yung napatay mo?

CHRISTIAN: Hindi ko po sigurado. Pero kung totoo po yung sinabi ng kalaro ko, mga nasa isang taon siguro.

AGNES: Por Dios por Santo? Pumatay ka ng sanggol?

KIKO: Astig! Eh mas halang pala ang kaluluwa mo sa akin eh.

CHRISTIAN: Hindi na sanggol yun. Level 76 na kaya siya.

AGNES: Anong level 76? 76 years old na? Akala ko ba isang taon pa lang?

KIKO: Baka aso.

CHRISTIAN: Hindi. Level 76 na siya. Elf kind nga yun eh. Malay ko ba namang makukulong ako ng dahil doon.

KIKO: Anong pinagsasabi niyan. Di kaya naalog utak niyan papunta dito?

AGNES:  Ano bang ibig mong sabihin?

CHRISTIAN: Kasi, naglalaro kami ng DOTA nung kasama ko. Eh para makuha ko yung espada na ninakaw niya, kailangan ko siyang patayin. Malay ko ba namang may murder na din pala sa internet ngayon.

AGNES: Ano ba yung DOTA?

KIKO: Anak ng putcha! Nakulong ka dahil sa online game? Nice one!

AGNES: Anong online game?

CHRISTIAN: Laro po sa internet.

AGNES: So hindi tao ang pinatay mo?

CHRISTIAN: Hindi po. Yung character niya sa DOTA.

KIKO:  Walastik! Nakakagago lang.

CHRISTIAN: (Kay AGNES) Kayo po, bakit kayo nakakulong?

AGNES:  Ah… eh… nakakahiya… Huwag na lang nating pag-usapan…

KIKO: Ngayon ka pa nahiya? Wow! Pa-virgin ka lang?

AGNES: Bastos!

CHRISTIAN: Ano po bang nangyari?

KIKO: Sasabihin mo o ako ang magkukwento? Detalye kung detalye kapag ako.

Biglang hahalinghing si KIKO na tila ba nakikipagtalik.

 

AGNES: Tumahimik ka nga!

KIKO:  Kasi ganito yun—

AGNES: Yung asawa ko nasa Saudi. Dalawang taon na kaming hindi nagkikita.

KIKO:  Magkukwento ka rin pala eh. Ang dami mo pang arte.

AGNES: Bakit ka ba nakikialam?

KIKO: Okay! Hindi na.

CHRISTIAN: Tapos, ano pong nangyari?

AGNES:  Eh siyempre, matagal na kaming hindi nagkikita.

Titingin muna sa labas ng selda.

 

KIKO: Wala yung asungot. Malamang naghahanap na naman yung ng linyang gagayahin.

CHRISTIAN: Pumatol po kayo sa iba? Adultery, bigamy, ano pa ba yung kaso para diyan? Eh mali naman po kayo eh. Nagpapakahirap ang asawa niyo tapos lolokohin niyo lang? Aba, dapat lang kayong makulong.

AGNES: Pi-no mo pa ako an gang bastos na ng iniisip mo.

CHRISTIAN: Sorry…

AGNES:  So yun nga. Matagal na kaming hindi nagkikita. Siyempre asawa ko yun. May mga pangangailangan kami…

CHRISTIAN: Kaya nakipag-sex kayo sa iba? Naku, buti hindi kayo pinatay ng asawa niyo.

KIKO:  Ay layk da wey yu tink! Magkakasundo tayo toy!

AGNES: Heh! (Kay CHRISTIAN) May kadumihan din ang isip mong bata ka. Hindi. Hindi ako nakipag-ano sa iba. Ganito kasi ang nangyari.

KIKO: (Sa Manonood)Ang susunod na palabas ay Rated SPG. Patnubay ng magulang ay – hindi din maibibigay dahil wala sila sa tabi mo. So enjoy ma men!

Sa isang parte ng stage, makikita si KARDING. Magdidilim sa parte ng selda. Tanging si AGNES lamang ang makikita sa spotlight.

 

KARDING:    Miss na miss na kita mahal. Ang tagal na nating hindi nagkikita.

AGNES:         Kailan ka ba uuwi?

KARDING:    Hindi pa ako pinapayagang umawi ng bisor ko eh. Kailangan ko daw tapusin yung kontrata.

AGNES:         Tatlong taon yung kontrata mo. Tatlong taon din kitang hindi makikita?

KARDING:    Wala naman tayong magagawa mahal. Basta mangako kang hindi mo ako ipagpapalit ha.

AGNES:         Oo naman. Baka nga ikaw na ang may iba diyan. Naku, mapapatay kita.

KARDING:    Siyempre, hindi ko gagawin yun. Pero mahal, baka naman pwedeng humingi ng isang bagay sayo.

AGNES:         Ano yun? Basta ba kayo kong ibigay eh.

KARDING:    Talaga?

AGNES:         Oo naman. Asawa kita. Siyempre kahit ano gagawin ko.

KARDING:    Hindi ka magagalit?

AGNES:         Bakit? Dapat ba akong magalit sa hinihingi mo? Huwag lang lisensiyang makipag-anuhan sa kung sino-sino diyan ang hihilingin mo dahil kahit manigas ka, hindi ako papayag.

KARDING:    Matigas na, este, hindi iyon. Ikaw naman mahal.

AGNES:         Eh ano nga yun.

KARDING:    Basta huwag kang magagalit ha. Baka naman pwede kang magpadala ng picture mo sa akin.

AGNES:         Bakit? Hindi mo bad ala yung picture natin nung kasal? Ako pa mismo ang naglagay nun sa maleta mo ah.

KARDING:    Dala ko siyempre. Lagi ko ngang tinitignan eh. Pero hindi ganoong picture. Gusto ko yung ikaw lang.

AGNES:         Meron din diyan. Yung graduation picture ko nung high school.

KARDING:    Ang hirap mo namang pumik-up mahal.

AGNES:         Eh ano bang picture gusto mo?

KARDING:    Yung walang damit.

AGNES:         Ano?

KARDING:    Kesa naman sa iba pa ako tumingin eh di sayo na lang dib a? Sige na mahal. Miss na miss na talaga kita.

AGNES:         Nakakahiya. Mamaya may ibang makakita.

KARDING:    Siyempre itatago ko. Sige naman na mahal.

AGNES:         Paano ko ipapadala?

KARDING:    E-mail mo na lang sa akin mahal. Gusto ko yung bagong ligo.

AGNES:         Ikaw talaga…

KARDING:    Sige na please…

AGNES:         Sige na nga…

Mamatay ang spotlight sa kanilang dalawa at bubukas ang ilaw sa selda. Maririnig ang malakas na tawa ni Kiko.

 

KIKO:             Hanep no? Sigurado, nagkalat na sa internet yun. May kopya ka ba diyan? Baka pwedeng makita.

AGNES:         Taeng lumilipad, gusto mong makita?

KIKO:             Relax! Para nagtatanong lang eh.

CHRISTIAN: Paano po nila nalaman? Baka naman nagkamali kayo ng pinadalhan.

AGNES:         Hindi naman ako tanga. Siyempre sinigurado kong sa asawa ko lang ipinadala.

CHRISTIAN: Eh paano po nalaman ng mga pulis?

AGNES:         Hindi ko nga alam eh. Basta bigla na lang akong hinuli ng mga pulis, hawak yung picture ko. Tinanong lang ako kung ako ba yun at kung ako daw ba ang nagpadala sa asawa ko. Alangan namang itatanggi ko?

KIKO:             Ang honest! Di bale, kahit itanggi mo, halata namang ikaw. Hard core!

CHRISTIAN: Hindi ba bawal yun?

AGNES:         Hindi ko din maintindihan. Basta cybersex daw yun. Pati nga asawa ko, papauwiin na sa Pilipinas ng dahil doon. Pero at least magkakasama na kami.

KIKO:             Hard core!

Papasok si LITO kasama ang “RAPE VICTIM”o RV ni KIKO.

 

PO2 LITO:              Hey boy! You have a visitor.

KIKO:             Naks, kanino mo na naman hiniram yan?

PO2 LITO             Original yun, ugok! May bwisita ka. Goodluck!

Lalabas si LITO. Makikita ni KIKO kung sino ang bisita.

KIKO:             Uy! Sweetheart! Ikaw pala. Gusto mo ulit?

RV:                 Gago! Bastos!

KIKO:             Wow naman! Nag-effort ka pa talagang pumunta dito. Aminin mo, miss mo ako ano?

RV:                 Putang-ina mo! Pumunta lang ako dito para sabihin sayong hindi ko iuurong ang demanda kaya sabihan mo yung nanay mong huwag punta ng punta sa amin.

KIKO:             Eh di huwag. Kung makaasta ka, para kang sinong malinis. Hoy, ikaw kaya ang unang nag-message sa akin. Hindi mo pa kasi aminin na nahuhumaling ka sa kamatchuhan ko.

RV:                 Ang kapal ng mukha mo. Matapos mo akong babuyin at paglaruan, nagagawa mo pa akong sabihan ng ganyan? Sugo ka talaga ni Satanas!

KIKO:             Utot mo! Maka-Satanas ka diyan, akala mo. Baka ikaw ang Satanas! Ikaw ang nanukso. Nanahimik ako bigla kang dumating. Saka kung makaasta ka parang hindi ka nag-enjoy!

RV:                 Bastos!

KIKO:             Bakit hindi? Sabi ko tatanggalin ko panti mo, umangal ka ba?

RV:                 Pinipigilan kita, sabi ko huwag.

KIKO:             Anak ng, eh bakit nung sinabi kong nakapasok na wala ka pa ring sinasabi?

RV:                 Umiiyak na ako noon.

KIKO:             Umiiyak? Ako pa gagaguhin mo. Ang sabihin mo nilabasan ka na!

RV:                 Bastos ka! Wala ka talagang kwenta! Binaboy mo ang pagkatao ko!

KIKO:             Eh gaga ka pala eh. Kung ayaw mo bakit hindi ka naglog-out? Siguro gawain mo talaga yun. Akala mo may mahihita ka sa akin? Kahit singkong duling wala kang makukuha! Magpapakabulok na lang ako dito sa kulungan.

RV:                 Wala kang kwentang tao!

KIKO:             Lalo ka na! Hala layas!

Biglang aalis si RV. Maiiwang nakatulala kay KIKO sina AGNES at CHRISTIAN. Inis namang babalik si KIKO sa pagkakahiga.

 

CHRISTIAN: Log-out?

KIKO:             Oo. Kung makaasta ang hitad parang hindi niya alam na may log out button. Pwe!

CHRISTIAN: Bakit? Sa opisina mo siya ginahasa?

KIKO:             Aba ewan kung nasaan siya noon. Siya itong unang bigla na lang magmemessage sa Facebook tapos ako pa kakasuhan niya? Tang-ina lang niya!

AGNES:         Facebook?

KIKO:             Tanga ka ba? Kasasabi ko lang eh.

CHRISTIAN: Paanong—

KIKO:             Nagmessage siya eh online ako, eh di nagchat kami. Aba, nung hubaran na ang usapan, hindi naman siya umalis. Yun pala kakasuhan niya ako. Tang-ina pa lang niya.

CHRISTIAN: Rape sa chat? Pwede yun?

KIKO:             Malamang! Nakakulong na ako eh. Lintek talaga yung babaeng yun!

Papasok si LITO may dalang bata.

 

CHRISTIAN: (Kay AGNES) Anak mo? Ang cute naman!

AGNES:         Hindi ko anak yan. Paano ako magkakaanak eh dalawang buwan pa lang kaming kasal nung umalis asawa ko.

CHRISTIAN: (Kay KIKO) Sayo? Ang ganda siguro ng nanay niyan ano.

KIKO:             Gago! Anong ibig mong sabihin? Panget ako? Eh kung bangasan ko mukha mo.

PO2 LITO:              Hey Kid. You make pasok na in there.

CHRISTIAN: Hala! Ang dumi dito papasukin mo yang bata.

AGNES:         Wala dito magulang niyan.

PO2 LITO:              Malamang, kulungan to eh.

Mapapatingin silang tatlo sa bata.

SILANG TATLO:      IKUKULONG NIYO YAN?

PO2 LITO:              Hindi. May field trip siya. Malamang ikukulong. Ano to, park?

AGNES:         Pati ba naman bata hindi niyo pinatawad. Bawal yan ah.

PO2 LITO:              Sino nagsabi. Pirmado na ni hepe ang pasok niyan. (Kay EJ) You go inside na.

EJ:                   Mooooommmmyyyyy!

AGNES:         Tahan na anak. Sarge naman, hindi naman pwede ang bata dito. Di ba dapat sa DSWD na ito.

PO2 LITO:              Puno na din doon. Kalahati ng mga kaklase niya ang nilagay doon eh. Saka isolated dapat yan. Masamang impluwensiya.

CHRISTIAN: Bata to Sarge, paano naman siya dito.

PO2 LITO:              Problema na niya iyon. Aba, gagawagawa siya ng krimen pagdusahan niya. Sabi ko nga, the law is harsh but it is the law.

KIKO:             Ikaw talaga nagsabi niyan?

PO2 LITO:              Ikaw sumosobra ka na ha, original yun!

Biglang iiyak si EJ. Yayakapin ito ni AGNES. Ngiting-ngiti naman si Sarge.

 

EJ:                   I hate Barney!

KIKO:             Anak ng puta, isa pang spokening dollar. Ano kaso mo toy?

EJ:                   What’s kaso?

CHRISTIAN: He is asking why they sent you to jail.

EJ:                   I don’t know. I was just looking at my Twitter account when they came and get me. It was break so the teacher allowed us to do what we want. My mom doesn’t even know I’m here.

AGNES:         Ay kabibong bata.

CHRISTIAN: What did you do anyway? Did you you watch porn.

EJ:                   No. My mom said that’s bad. So I just looked at my twitter account. They said that Barney sent me here. I hate him.

KIKO:             Ha? Bakit naman.

PO2 LITO:              Siniraan niya si Barney.

EJ:                   Is that the reason why I am here? But it’s the truth!

KIKO:             Anak ng puta, ano ba sinabi niya? At sino si Barney?

EJ:                   I said Barney isn’t real. There is no such thing as a purple dinosaur. I watch animal planet you know. There’s no such thing as a purple dinosaur!

CHRISTIAN: Yun lang? makukulong siya ng dahil lang doon?

PO2 LITO:              Mismo! Libel yun. Friends kaya kami ni Barney.

CHRISTIAN: Eh totoo namang walang purple na dinosaur ah. Ano yun, ipinaglihi sa halayang ube?

PO2 LITO:              Boy, mag-ingat ingat ka sa sinasabi mo. Slander yan. Wala kang patunay na hindi siya totoo.

AGNES:         Oh eh bakit pati mga classmate niya nasa DSWD?

EJ:                   They retweeted what I wrote down.

KIKO:             Walastik! Daig pa si Marcos ah.

PO2 LITO:              Anong sabi mo? Gusto mong kasuhan ka ni Marcos?

CHRISTIAN: Patay na yun, paano siya kakasuhan?

PO2 LITO:              Ayaw niyo nun, kahit patay may karapatan.

KIKO:             Anak ng tokwa, eh yung bahay, wala?

PO2 LITO:              No right is ever absolute. Oh, original yan, huwag mo nang kontrahin. Anyway, (Kay EJ) hey boy, welcome to your new home!

-END-

PAKBET: DULANG MAY ISANG YUGTO (ILOCANO/TAGALOG/ENGLISH)

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

Manang Elena is in the kitchen preparing to cook, a cellphone on one ear – Mid Morning.

ELENA

Kasangsangpet mi laeng idi naminsan a dominggo. Adda pay la ti dyit lag ko ngarud.

Ayna, ket napintas latta a! Op kors! Stitsayd amin!

Ay ata ti madik ammo. Awan pay met imbaga ni Amalia.

Madiklang ammo nu mabigbigyu pay.

Op kors! Tumawagak ulit madamdama ta aglutoak pay.

Manang Elena puts the phone down and turs the radio on. The radio plays in the middle of Justien Bieber’s “Baby”.

RADIO(RECORDED)

Are we an item? Girl quit playin’

“We’re just friends,” what are you sayin’?

Said “there’s another,” and looked right in my eyes

My first love broke my heart for the first time

 

ELENA

Tawas layk bebi bebi bebi oil!

Layk bebi bebi bebi joy!

Layk bebi bebi bebi, oil!

Toothpaste kalamay, may

Johnny walks in while Manang Elena is still singing.

JOHNNY

Good morning! I didn’t know you were a Bieber fan!

ELENA

Op kors! Tinulad ko pay garud iti pukis na.

Naglaing nga ubing, napintas pay!

JOHNNY

Na-pen-tas? Doesn’t that mean beautiful?

ELENA

Yes! Beyutipul! Marbelus! Ekstrabagan!

Nagrugi ka manen eh. Maibusanak inglish kinyam.

JOHNNY

But he’s not a girl.

ELENA

Asino? Ni Christine Biber? Nagpintas man garud a bakla!

JOHNNY

Manang, he’s not gay.

ELENA

Aya! Kunak man lang nu babai. Babai met gamin ti boses na.

JOHNNY

Anyway, what are you cooking?

ELENA

Pakbet! Yor Peyborit! Tinapa ilaok ko tatno naim-imas! Utentik Ilokano pakbet!

JOHNNY

Wow! I haven’t had that for a long time! Oh, have you seen Amalia?

ELENA

Nasapa nga rumwar. Hoy Junie, agilokano ka man!

Ingakarkarigatan ka nga sinursurwan bago tayu nagawid.

Addattoy tayo Pilipinasen ket pagdaringungnguwennak pay lang.

JOHNNY

Hey! Make-awetek met. I just can’t speak yet so give me some slack.

ELENA

Takkim!

Amalia enters with a plastered smile on her face. Johnny would be watching her.

 

AMALIA

What the hell is that dreadful smell?

ELENA
Bagguong! Nagbanglo ana?! Awan lang nabirukak nga mangga.

AMALIA

Good grief! Take it away!

ELENA

Ayna! Ket inya ngay ilaok ko  jay pakbet kuma? Ajay pantik?

AMALIA

Shut up! Nakarating kana ng Amerika, bariotic ka pa din.

ELENA

Ni! Mayat man! Sika man laeng ti ammok nga agbugbugkaw nga nakaisem.

Johnny approaches Amalia and studies her face.

JOHNNY

What happened to your face? Why isn’t it moving?

AMALIA

Botox! I’m not supposed to move my face for the next hour.

ELENA

Anya kunam? Nagbastos ka man! Inya nga but—

JOHNNY

(To Manang Elena)

It’s not what you are thinking!

(To Amalia)

And you! What were you thinking?

AMALIA

What?

ELENA

Inya kanu napanunot mo.

AMALIA

I understood what he was saying!

ELENA

Ibagbagak lang.

JOHNNY

What the freaking hell is wrong with you?

God! You had your nose changed, your skin bleached, you had your chin chopped. Even your hair is blond!

ELENA

Pati sisasangum, apan mo pinadakkel.

AMALIA

Stay out of this Elena!

JOHNNY

Don’t shout at her! She’s just stating the obvious!

For heaven’s sake, Amalia! We’ve only been married for two years and you’ve changed into, THIS!

AMALIA

What’s wrong with THIS? It’s not like its ugly.

ELENA

Agpaysu met kitdi ah.

AMALIA

See? Even Elena agrees!

ELENA

Pummintas, summeksi, pummudaw. Iti datinga pang-arubayan lang nga rupa, mabalinen nga pang pelikula, ngem bomba! Kasukat ni Rossana!

JOHNNY

Oh, shut up Elena!

AMALIA

Don’t shout at her!

JOHNNY

I’m not shouting at her!

GOD!

Who are you?

ELENA

Ayna, agin-innagaw da pay itilinya. Go on! Mek may dey!

Johnny goes to one corner, not wanting to look at Amalia. Amalia follows but Johnny ignores her.

AMALIA

Oh come on!

JOHNNY

Give me back my wife!

AMALIA

I am your wife…

ELENA

And I’m the maid!

AMALIA

Shut up Elena!

JOHNNY

(To Amalia)

You shut up!

You know what? Do what you want to do.

AMALIA

What the hell is your problem? I’m just enhancing what I have! I’m doing all these for you!

JOHNNY

You call that enhancing? It’s an overhaul! I don’t even recognize you anymore.

For crying out loud, we’re already arguing and you can’t even move your face!

ELENA

Ay wen ana?! Mayat man! Kasla manikin laeng.

AMALIA

Shut up Elena!

JOHNNY

Don’t shout at her!

And don’t tell me that you’re doing this for me.

Because all THESE, is far from what I want!

ELENA

Tattaydak pay lang a bugbugkawan! Sullatak tarong dagita ngiwatyo eh.

AMALIA and JOHNNY

Shut up Elena!

ELENA

Ay, aglutluto aka gayam. Sige, agpinnatay kayo lattan. See ip ay keyr!

Amalia and Johnny settle’s down a little while Elena continues on cooking.

JOHNNY

Why are you doing this?

NO! Don’t even answer that…

AMALIA

Johnny…

JOHNNY

I’m going out.

ELENA

Oy! Palpasenyu pay panagtungtungyo. Papanamkuma?

JOHNNY

I’m going to look for my wife.

ELENA

Anya?

AMALIA

Johnny…

Johnny walks out leaving Elena and Amalia. Amalia just looks towards where Johnny went.

AMALIA

I haven’t done anything wrong.

ELENA

Isu ah, nu mamatika.

AMALIA

And what do you mean by that?

ELENA

Agsardeng ka man kai-inglismo Amalia! Awan dagijay imported nga manugang mo ditoyen!

Diyak tupay ammu nu apay sursurutem launay amin nga ibagana ajay a babai.

AMALIA

I’m just trying to be a good daughter in law.

ELENA

You shut up! Oy, Inglis ajay!

Duter in lu, duter in lu ka dita. Tanga kunam ah!

Apay? Nagbaliw kadi ti aramid na kinyam idi sinurot mo amin nga imbagana?

Pummudaw kan, pati agong mo naipaaramid mon. Kurang laengen ket mapan ka agpabinnat tatno tumayag ka pay ngem awan met latta. Adda nagbaliw aya? Kimmaru pay ngata iti panang-ut-utona kinyam.

AMALIA

Inya kuma kaya’t mo nga aramidek? Sungbatak?

ELENA

Tungpatungpaem ah! Ni apay?! Sumubsubran!

Aguray lang, imbag ta ammum pay gayam iti agilukano.

AMALIA

Inang latta ni Johnny ajay.

ELENA

Isungarud! Inang LANG ni Johnny ajay. Apay? Isu’t pinakasaram aya?

AMALIA

Idi pinakasarak isuna, pinakasarak pati pamilyana.

ELENA

Di inka kaiddaen pati isuda!

Nagrigat ka nga palpalawagan!

AMALIA

Elena!

ELENA

Amalia!

AMALIA

Elena!!!

ELENA

Ay apu! Bummaketan ka nga awan utek na!

Diyak tupay ammu nu anya ta ar-aramidem.

Apay? Madika la sumgaren nga nu sumangoka ti sarming ket sabali nga rupa iti makitkitam?

AMALIA

Apayya kuma? Napintasak met ah!

ELENA

Ayna! Napintas a ngatalaga nu pintaslangitipagtutungtungan.

Ketsika ah nu kayat mo nga pagkaraing jay asawam maysa nga aldaw ket tungpaen naka lattan ta madi naka mabigbigen.

AMALIA

Sobraka met!

ELENA

Ayna, sikan tupay, madim mabigbig ta rupam.Ni lakay mun tupay ngata?

Sige, ipilit mo amin nga kaya’t mo.

Lipatem amin nga kinayat na kinyam ni lakay mo.

Lipatem nu siasinnoka.Kitantantu latta ah nu madi naka nga ibati.

Uray nu kasano iti kinapintas mo, ajay latta balasang a kasla nadalisan iti pison iti biruken ni lakay mo.

AMALIA

Haanka met a kasta ah!

ELENA

Ibagbagaklangitiagpaypayso.

Johnny comes back.

ELENA

Oy, pogi! Nabirukam?

JOHNNY

No…

Elena looks at the two of them.

ELENA

Agsublin tulatta ajay.Urayem lattan.

AMALIA

Intaman garud ramanan ta pakbet mo.

*END*

LIPISTIK: DULANG MAY ISANG YUGTO

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

Nakatayo si Sen sa gitna ng entablado, nakasuot ng pang-aerobics na kulay yellow. Lalabas si Jaja na ganoon din ang suot.

SEN: Hindi ba masagwa ang suot natin, anak? Kita na yata maging ang kaluluwa ko.

JAJA: Madir, keme lang iyan. Ganyan talaga ang attire. Sabi nga nila, if you have it, flaunt it!

SEN: Kahit bilbil? Anak naman! Eh daig pa natin ang sako ng bigas na naglalakad eh. Nakakahiya.

JAJA: Mudra, be proud! Pinaghirapan mo iyan. At least iisipin ng mga tao na mayaman tayo at madami tayong pambili ng pagkain. Chill ka lang.

SEN: Mayaman agad? Hindi pwedeng matakaw lang muna?

JAJA: Ganun na din iyon. Saka mas maganda nang makita nila tayo na ganito para kapag sumeksi na tayo, pak! Pwede na tayong luminya ng, “Isn’t it amazing? Isn’t it?”

SEN: Puro ka naman biro anak eh. Tignan mo nga itsura natin? Ano na lang ang iisipin ng mga tao?

JAJA: Na hindi totoong may rice shortage! Joke lang. Hindi ka naman mabiro mudra eh. Wala silang paks. Eh ano ngayon kung mas madami pa sa bundok ng Sierra Madre ang curves natin? Mudra, kapag nagtaggutom, tayo, mamamayat pa lang, yung iba, shigbak na.

SEN: Anak hindi nakakatawa. Baka tayo pa ang pagtawanan nito eh. Huwag na lang kaya tayong tumuloy?

JAJA: Mudra naman! Ngayon ka pa ba magba-backout? Bayad na yung gym. Aba, tatlong libo din iyon.

SEN: Yung perang iyon kikitain pa natin. Yung kahihiyang aabutin natin, habang buhay na nating dadalhin. Saka ang tanda ko na para sa mga ganitong bagay anak. Kung gusto mo talaga eh di ikaw na lang.

JAJA: Ang damot mo. Sarili mo lang ang iniisip mo.

SEN: Ang bilis naman atang magbago ng kwentong ito. Kanina comedy lang ngayon heavy drama na. Ano ba talaga?

JAJA: Mudra, huwag mo nang i-try. Hindi nakakatawa.

SEN: Ano ba naman kasi ang nakain mo at bigla mong naisip ito? Wala man lang pasabi. Kung sinabi mo sana nang mas maaga eh di nakapag-isip man lang ako hindi iyong urauradang bihis lang tapos tara na agad. Ang jeep nga bumubusina muna bago mambangga.

JAJA: Mudra, kapag hindi kita binigla, sigurado akong hindi magtatagal eh baka kahit pison o bus, iiwas na sa atin. Takot lang nilang banggain tayo.

SEN: Eh di maganda! Aba, sino ba naman ang gustong mabangga?

JAJA: Naka-drugs ka ba, mudra? Nilait na kita, natuwa ka pa? Ang ibg kong sabihin, walang driver na nasa matinong pag-iisip ang babangga sa atin. Ngayon pa lang, braso pa lang natin may sarili nang zip code, paano pa kapag nagtagal pa? Ngayon pa lang mukha na tayong naglalakad na center island!

SEN: Grabe ka naman anak! No man is an island!

JAJA: Oo naman, pero tayo, mukhang island.

SEN: Hindi naman anak. Chubby lang tayo. Saka di ba, sabi nga nila, chubby is the new sexy!

JAJA: Mudra, ang chubby mas konting taba. Eh tayong dalawa, kahit siguro sa lechon festival over-qualified na. Paano pa kapag hindi natin itutuloy ang pagpunta sa gym?

SEN: Papayat din tayo anak. Sabi nga nila, diet lang iyan.

JAJA: Let’s see. Kahapon, isang bandehadong kanin, anim na jumbo hotdog, dalawang daing na bangus, tatlong itlog, dalawang pandesal with egg, yung malaki, at saka yung natirang adobo noong nakaraang gabi. Tapos yung mansanas na panghimagas.

SEN: Anak, an apple a day keeps the doctor away.

JAJA: Tigtatlong mansanas? Ano yun? Good for three days? Saka agahan pa lang iyon mudra. Hindi pa kasali ang meryenda, tanghalian, meryenda, hapunan, after dinner snack at midnight snack. Eh sa atin pa lang yayaman na ang buong palengke eh.

SEN: Sobra ka naman anak. Talipapa lang.

JAJA: Kaya nga. Yung sari-sari store ni Mang Tonyo diyan sa tapat, Tony’s Grocery na.

SEN: Masipag lang talaga si Mang Tonyo, anak.

JAJA: Oo naman! Hindi pa nga tayo nagpupunta eh nakakarton na ang kalahati ng kanyang paninda para sa ating dalawa. Ganoon siya kasipag.

SEN: Okay na akong ganito anak.

JAJA: Sure ka na ba diyan?

SEN: Anak, matanda na ako.

JAJA: Forty-two ka pa lang, mudra. Kung makapagsabi ka ng matanda, akala mo naman makaka-twenty percent discount ka na.

SEN: Ganun na rin iyon.

JAJA: Okay. So okay ka na talaga sa lagay mo?

SEN: Oo naman anak. Masaya ako sa kung meron ako. Hindi ko naman pinangarap na maging kasing sexy ni Angel Locsin.

JAJA: Pero pinapangarap mong balikan ka ni pudra. Kaya halos araw-araw kang nagkukulong sa banyo at minumura ang lahat ng cellulite mo sa katawan.

SEN: Anak…

JAJA: Sige mudra, try mong i-deny. May video ako ng pagdradrama mo sa banyo.

SEN: Anak, may pagkababoy ka din kung minsan. Hubad ako tapos kukunan mo ng video?

JAJA: Ebidensiya ang tawag doon. Nanay kita eh at alam kong lulusot ka hanggat kaya.

SEN: Eh ano namang masama kung gusto kong bumalik ang tatay mo?

JAJA: Maliban sa harapharapan ka niyang tinawag na balyena at reyna ng lechon festival bago ka niya ipinagpalit sa yaya ko na pinsang buo mo? Wala naman.

SEN: Hindi ko kasalanan na hindi niya ako kayang mahalin sa kung ano ako. Tanggap ko naman na eh.

JAJA: At umiiyak ka dahil?

SEN: Napuwing lang ako.

JAJA: Araw-araw?

SEN: Mahangin sa loob ng banyo anak. Saka madaming alikabok.

JAJA: Araw-araw na nililinis natin ang banyo mudra. At walang bintana ang banyo, exhaust fan lang.

SEN: Pumapasok pa din ang alikabok doon anak.

JAJA: Pilit mo talaga? Sure ka na ba diyan?

SEN: Anak, hayaan mo na.

Mapapabuntong hininga si Jaja at lalayo kay Sen.

JAJA: At ako, tatanggapin ko na lang din ba?

Lalapitan ni Sen ang anak at yayakapin.

SEN: Anak, magkaiba naman tayo. Malay mo swertihin ka at makahanap ka ng taong mamahalin ka ng buong-buo.

JAJA: Mula ingrown sa mala-longanisa kong daliri ng mga paa hanggang sa split ends ng ala-Fiona kong buhok?

SEN: Minsan anak, may pagka-dugyot ka din. Tatandaan mo ito: Maganda ka. At kung talagang mahal ka ng isang tao, mamahalin ka niya kahit ano ka pa.

JAJA: Paano kung hindi? Gagaya na lang ako sayo? Hindi ba pwedeng yung swerteng iyan eh sabayan ko naman ng konting pagkukusa para gumanda ang lagay ko? Labing walong taon ko nang hindi nakikita ang pusod ko inay.

SEN: Magsalamin ka.

JAJA: Mudra, hindi nakakatawa. Hindi mo ba talaga kayang gawin para sa akin nay? Hindi ko ito kayang mag-isa.

SEN: Hindi mo kailangang pumayat para mahalin ang sarili mo.

JAJA: Mudra, kahit ang pagmamahal may hangganan.

SEN: Saan naman galing iyan?

JAJA: Wala naman. Bet ko lang isingit para dramatic. Saka Mudra, kahit gaano ka kamahal ng isang tao, kailangan mo pa ring gumawa nang paraan para hindi mawala ang pagmamahal niya sa iyo.

SEN: Pinariringgan mo ba ako?

JAJA: Sapul ba? Okay lang iyan mudra, sigurado namang magba-bounce lang iyan sa layers ng iyong mga taba.

SEN: Binabastos mo na ako anak. Hindi ka na nakakatuwa.

JAJA: Hindi naman sa ganun mudra. Ang akin lang, iniwan ka ni pudra dahil sa nagpaka-balyena ka. Imbes na gumawa ng paraan para bumalik siya, lalo kang naglunod sa bahaw na kanin at extra rice, extra ulam, extra softdrinks, extra dessert. Dati elepante lang tayo. Ngayon, daig pa natin si Free Willy!

SEN: Iyon mismo ang punto ko anak. Kahit si Free Willy minahal ng tao. Tayo pa kaya?

JAJA: Heavy! Literal!

SEN: Ayan ka na naman eh! Ganyan ka na ba talaga kadesperadang magka-boyfriend?

JAJA: Boyfriend agad?

SEN: Iyan lang anman ang nakikita kong dahilan kung bakit mo ipinipilit ang kabaliwang ito eh. Sino ba ang gusto mo at bibilhin ko!

JAJA: Aray naman mudra! Bibilhin talaga? Anong akala mo sa lalaki, tinapay sa panaderya? Saka hindi naman iyon ang dahilan eh. Hindi naman ako ganoon kababaw!

SEN: Hindi ka kalabaw!

JAJA: Mudra, kababaw, hindi kalabaw! Namemersonal ka na eh.

SEN: Nagkamali lang ako ng tingin, este, dinig.

JAJA: Lulusot ka pa talaga?

SEN: Sorry na.. Nagbibiro lang naman ako eh.

Mapapabunting-hininga ulit si Jaja.

JAJA: Alam mo bang hindi ko pa nararanasang sumakay ng tricycle na hindi arkila. Noong nagpunta tayo ng Baguio, gusto kong mag-horseback riding pero natatakot akong sumakay at baka hindi kayanin noong kabayo. Saka tanda mo ba noong nagboating ako? Kaasakay ko pa lang, muntik nang lumubog iyong bangka. Tinatawanan ko lang lahat pero hindi na siya nakakatuwa.

SEN: Anak…

JAJA: Paano ako mamahalin ng ibang tao kung ako mismo, hindi ko kayang mahalin ang sarili ko? Ang dami kong gustong gawin. Ang dami kong gustong puntahan, ang dami kong gustong marating pero hindi ko magawa dahil mataba ako.

SEN: Paiiyakin mo naman ako eh…

JAJA: Pero iyan ang totoo.

SEN: Anak, kailangan mo lang tanggapin ang lahat.

JAJA: Hindi ba pwedeng subukan ko munang baguhin, nay? Hindi iyong tatanggapin ko na lang kahit alam ko namang may magagawa pa ako?

SEN: Hindi mo kailangang pumayat para tanggapin ka nang ibang tao.

JAJA: Pero iyon ang gusto kong gawin para matanggap ko ang sarili ko. Namimiss ko nang makita ang pusod ko, nay.

Mapapatingin si Sen kay Jaja.

SEN: Para sa atin, hindi para sa kung sino-sino.

Pilit na magyayakap ang dalawa pero mahihirapan.

JAJA: Hindi ko talaga alam kung maikli lang ba talaga ang mga biyas ko oh pareho lang talaga tayong mataba.

-END-

CLICHÉ: DULANG MAY ISANG YUGTO

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

Nakatayo sa kaliwang bahagi ng entablado si David, may hawak na isang makapal na libro. Halos halikan na niya ang mga pahina ng libro habang nagbabasa. Nakasalampak naman sa kanang bahagi ng entablado si Marie, may kaharap ding makapal na libro at isang papel.

DAVID

To be who you are, in a world who is working day and night to make you like everyone else, is the hardest battle anyone would have to face and continue fighting. E. E. Cummings. Makes sense…

MARIE

Pero kung ang isang baiting ng hagdan eh mas mataas o mas mababa ng kahit na dalawang milimetro lang, magiging dahilan ito ng pagkatisod ng tao. Konting pagkakaiba lang eh pwede nang maging dahilan para kumanta ng “Jack fell down and broke his crown and Jill come tumbling after.”

Papasok sina Kevin at Shasta mula sa magkabilang panig ng entablado. Mapapatingin si Kevin kay David.Mapapatingin naman si Shasta kay Marie.

KEVIN at SHASTA

Nandito ka na naman?!

MARIE

Ay kabayong panot!

DAVID

Kailangan talagang nanggugulat?

KEVIN

Ano na namang ginagawa mo dito?

MARIE

Nagmamaganda.Bakit?Bawal?

SHASTA

That’s so over you, like sampung libong level over you. Wala kang karapatang magmaganda dahil hindi ka maganda!

DAVID

At least hindi ako isaw.

KEVIN

Anong isaw na naman ang pinagsasabi mo?

DAVID

Isaw. Panget na ngang tignan, madumi pa ang kalooban.

SHASTA

Ang ganda ko kaya!

MARIE

So hindi mo ide-deny na masama ang ugali mo?

KEVIN

Mabait ako pero depende sa pagmumukha ng kaharap ko.

DAVID

Hindi din. Ang bait mo sa sarili mo eh.

SHASTA

May sinasabi ka?

MARIE

Wala, sabi ko nga, ang ganda-ganda mo te! Pwede kang mag-artista. Hindi bale, uso ang ganyan ngayon, basta maganda kahit tapon kaluluwa.

Magsisimulang magbihis si David.Magsisimula namang maglagay ng make-up si Shasta. Mapapatingin lang sa dalawa sina David at Marie.

SHASTA

Huwag mo akong tinititigan.

MARIE

Ang ganda mo kasi.

KEVIN

Alam ko.

DAVID

Ang humble mo pa.

SHASTA

I know right! Like I’m so humble kaya. Kaya nga kahit I’m so pretty, I’m still nice with those facially challenged people. I still smile at them kahit nakakangiwi ang pagmumukha nila.

DAVID

Wow! Bago gusto mong maging pulitiko? Ganyan na ganyan ang requirements.

KEVIN

Talaga? Well, malayo namang mas gwapo ako kay Lito Lapid. Pwede nga siguro.

MARIE

Naniwala namang mukha lang ang basehan.

SHASTA

Anong sabi mo?

DAVID

Na ang gwapo mo. Pwede kang heartthrob.

KEVIN

Iyana ng gusto kong marinig.

Magsisimulang mag-apply nang kung anu-ano sa katawan sina Kevin at Shasta.

MARIE

First layer.Foundation. Pantago sa itinatagong mga pilat, pimple marks at kung anu-ano pang dapat itago.

DAVID

Pabango para matakpan ang sangsang ng ugali.

MARIE

Eye liner para linyahan ang mga matang wala nang ginawa kundi manlait ng kapwa.

DAVID

Magandang mga damit para ipakita ang katawang batak sa gym, pambawi sa utak na walang laman.

MARIE

Lipstick, pampatamis ng maaanghang na salitang bibitawan.

DAVID

Hair wax, pampatigas ng buhok para kahit papaano, masasabing may pinapanindigan.

KEVIN

Bangasan ko mukha mo, gusto mo?

SHASTA

On second thought, huwag na lang. Wala din namang mangyayari. Damaged na din naman na iyang mukha mo eh.

MARIE

At siyempre, masasakit na salita para kumpleto na ang palitada.

DAVID

Nakakahinga ka pa ba sa suot mo? Daig mo pa ang binalot na suman eh.

KEVIN

Sabi nga nila, ipagmalaki mo ang kung anong meron ka. Saka dapat alam mo kung paanong i-enhance iyong mga meron ka.

MARIE

Enhance? Eh daig mo pa ang nagpa-plastic surgery eh. Aba, kapag nasagasaan ka, feeling ko, mukha mo lang ang hindi man lang maaano sa sobrang kapal ng make-up mo.

SHASTA

Inggit ka lang!

KEVIN

Saka ano bang pakialam mo?

MARIE

Sabi ko nga, mind your own business na lang.

DAVID

Nagsalita pa kasi ako.

KEVIN at SHASTA

Mismo!

Ipagpapatuloy ng nina Kevin at Shasta ang pag-aayos. Naiiling na titingin lang sina David at Marie sa lahat ng ginagawa ng dalawa. Babalik na lang sa ginagawa sina David at Marie.

SHASTA

Oh my gawd! I’m so pretty talaga!

MARIE

Ansabe?!

DAVID

Ikaw ba naman ang isang oras sa harap ng salamin kung hindi ka din magulat sa sarili mo.

KEVIN

Akala ko ba hindi ka na magsasalita?

DAVID

Saan ba ang lakad mo?

KEVIN

Lalabas ako.

MARIE

Malamang! Alangan namang nag-effort kang iretoke iyang pagmumukha mo ng isang oras tapos matutulog ka lang.

SHASTA

Inggit ka lang! At least ako, may social life!

KEVIN

Hindi katulad mo. Ano ba kasi iyang itsura mo?

MARIE

Hindi ka ba nanood ng America’s Next Top Model? Unique is beautiful. O di kaya Project Runway!

SHASTA

Baka Project Run Away!

KEVIN

 Tipong lalapit ka pa lang, tumatakbo na sila papalayo.

MARIE

Excuse me! Unique kaya ang beauty ko. Exotic!

SHASTA

Exotic, parang Iguana. Iguanang obese!

DAVID

At least hindi peke.

KEVIN

Aanhin mo ang totoo kung hindi naman tanggap ng kahit na sino?

MARIE

Aanhin mo ang maganda kung ugali namang basura.

SHASTA

At least hindi mukhang basura.

DAVID

Ano to personalan?

KEVIN

Tinamaan ka?

MARIE

Eh kung ikaw kaya ang tamaan ko? Gusto mo?

Matatahimik silang apat.

DAVID

Hindi ka ba napapagod?

SHASTA

Hindi nakakapagod maging maganda.

MARIE

Pero ang laging kailangang maging perpekto?Hindi mo ba namimiss ang maging tao?

KEVIN

Anong ibig mong sabihin?

DAVID

Gym araw-araw, hindi para maging healthy kundi para lang gumanda ang katawan.

MARIE

Gluta-soap, lotion, pills, scrub, whitening injection, skin peel, teeth whitener, foundation ala espasol, make up, lipstick, blush on. In short, mukha kang naglalakad na beauty product.

DAVID

Hindi ka kakain makabili lang ng pampormang damit.

MARIE

Gugutumin mo ang sarili mo magkasya lang ang damit.

SHASTA

It takes sacrifice to be beautiful

KEVIN

No pain, no gain, sabi nga nila.

SHASTA

Dahil sa mundong ito, walang lugar ang mga panget.

KEVIN

Lalaitin ka lang kung hindi ka perpekto.

SHASTA

Kaya kung ayaw mong makawawa

KEVIN

Kailangan mong sumunod sa uso.

SHASTA

At sa mundong ito.

DAVID at MARIE

Hindi uso ang panget.

KEVIN at SHASTA

Mismo.

MARIE

Ano to, commercial ng coke?

SHASTA

Hindi.Commercial ng Belo.Ikaw iyong before operation.

DAVID

Oh di ikaw na!

KEVIN

Ako na talaga!

Muling matatahimik ang apat.

DAVID

Saan ang lakad?

KEVIN

May date ako.

MARIE

Si Kevin na naman?

SHASTA

Anong pakialam mo?

DAVID

Ano bang nakita mo sa make-up na tinubuan ng taong iyon?

SHASTA

Excuse me?

MARIE

You may go out.

KEVIN

Maganda si Shasta.

MARIE

Saang parte?

SHASTA

Excuse me?

MARIE

Bukas ang pinto at hindi ito classroom.

KEVIN

Ginagago mo ba ako?

DAVID

Nagsasabi lang ako ng totoo.

MARIE

Saka hindi ka ba natatakot? Paano na lang kapag nagkatuluyan kayo? Ano iyon, bago siya magising, mag-me-make up ka na para paggising niya maganda ka na?

DAVID

At paano kapag lumaki na ang tiyan mo dahil sa pagtanda? Mamahalin ka pa rin kaya niya?

SHASTA

Palibhasa wala kang alam!

MARIE

Wow! Sayo pa talaga nanggaling.

KEVIN

Saka ano bang pakialam mo? At least siya, maganda. Eh ikaw, nakita mo na ba itsura mo?

MARIE

Eh yung utak mo, nakita mo na?

SHASTA

Excuse me?

MARIE

Paulit-ulit? Wala ka na bang ibang alam kundi excuse me?

DAVID

Wala namang masama sa pagiging maganda.

SHASTA

You have to look presentable. Kahit saang panig ng mundo ka magpunta, mukha mo ang unang makikita nila. So put your foundations on, then the lipstick, a little mascara, some eyeshades and eyeliners. Put a pretty dress on.

KEVIN

Kailangan mong ipakita kung ano ang meron ka. Ikaw na din ang nagsabi na kung meron ka namang ipapakita, dapat mong ibalandra di ba?

MARIE

Niliteral mo naman. Hindi ka ba nabibigatan sa mukha mo? Eh dinaig mo pa ang finishing ng isang building sa kapal ng palitada mo eh.

DAVID

At mabuti kung nakakahinga ka pa sa suot mo. Ang laki ng katawan mo pero kung makabili ka ng isusuot, tatlong size na mas maliit. Kailangan bang naka-umbok lahat?

KEVIN at SHASTA

Wala kang pakialam!

Matatahimik ulit sina David at Marie. Ipagpapatuloy lang ng dalawa ang pagbibihis at pag-aayos. Mabibitawan ni Shasta ang hawak na eye liner. Pipilitin namang paliitin ni Kevin ang tiyan sa suot na masikip na t-shirt.

KEVIN at SHASTA

Anak ng putik naman oh!

Tatanggalin ni Kevin ang t-shirt na suot at itatapo iyon kay David. Imbes na pulutin ang eye liner ay mapapasalampak ng upo sa sahig si Shasta.

DAVID

Napapagod ka din pala.

SHASTA

You think? Sa tingin mo madali ito?

MARIE

Oh eh bakit mo ginagawa? Nahihirapan ka pala bakit sige ka pa rin ng sige.Ano ka, masokista?

KEVIN

Huwag kang magmagaling dahil wala kang alam!

DAVID

Ang akin lang, gwapo ka. Hindi iilang babae ang nagkakagusto sa iyo. Ang hindi ko lang maintindihan kung bakit kailangang mong tikisin ang sarili mo.

SHASTA

Palibhasa panget ka kaya hindi mo alam!

MARIE

Wow! Makapanget ka wagas! Ano ka, God’s gift to mankind? Hindi ka din ganoon kagandahan neng! Kaya kong tanggalin ang kagandahan mo sa isang punas lang ng basing bimpo.

Matitigilan sina Kevin at Shasta, parehong mapapa-buntong hininga.

DAVID

Biro lang…

MARIE

Ito naman, huwag mon gang masyadong siniseryos ang sinasabi ko…

KEVIN

Tama ka naman eh.

SHASTA

Ayaw ko mang aminin pero tama ka naman talaga.

DAVID at MARIE

Hindi ko gets.

KEVIN

Pansamantala.

SHASTA

Pang-sa ngayon.

DAVID

Wala ka bang baong subtitle?

MARIE

Masyadong malalim ang hugot eh.Baka malunod ako.

SHASTA

Sa tingin mo, kapag nagpakita ako sa kanya na naka-ayos tulad mo, mamahalin pa niya ako?

DAVID

Hindi ko alam kung dapat ba akong mainsulto sa sinabi mo.

KEVIN

Kulang na lang eh sa gym na ako tumira para hindi ako tumaba. Sino ba naman ang magkakagusto sa isang baboy?

MARIE

Madami! Hello! Lechon festival, ring a bell?

SHASTA

Magseryoso ka nga! Saka kahit lechon, kailangan ding pahiran ng mantika para maging kaayaaya!

KEVIN

Araw-araw, kailangan mong maging presentable, kailangan mong maging maayos, kailangan mong maging perpekto, kahit sa panlabas man lang na anyo.

SHASTA

Dahil sa mundong ito, walang lugar ang mga panget. Walang lugar ang hindi maganda o gwapo. Dahil kung panget ka, kahit pa matalino ka, wala ka pa ring makukuha kundi panlalait at pang-iinsulto.

KEVIN

Walang lugar sa mundong ito ang panget.

SHASTA

Walang pakialam ang mundong ito sa mga panget.

DAVID at MARIE

Sige, ulit-ulitin mo pa!

MARIE

Nakaka-insulto ka na ah!

SHASTA

Iyan mismo ang punto ko. Nasasaktan ka di ba?

KEVIN

Masakit pakinggan di ba?Tipong gusto mong manuntok dahil sagad-sagaran ang sakit.

SHASTA

Pero kahit magwala ka, wala ka ding mapapala.Dahil panget ka.

MARIE

Ipagdiinan mo pa. Hindi ko kasi narinig kanina eh.

KEVIN

Alam mo kung ano iyong pakiramdam na walang kwenta kung matalino ka o kahit ilang libro pa ang nabasa mo? Dahil kapag nakikita ka ng tao, hindi naman nila titignan kung may utak ka ba o wala. Ang titignan nila ay kung masakit ka pa sa mata o hindi.

SHASTA

Iyong kahit na siguro mas magaling ka pa kay Einstein pero pang-connect the dots naman ang mukha mo. Parang regalo. Kahit na gaano kaganda ang regalo mo, kung sa diyaryo nakabalot, wala din.

KEVIN

Hindi uso ang panget sa mundong ito.

SHASTA

Hindi uso ang mga katulad mo.

Muli silang matatahimik.

DAVID

Kaya mo ba ako itinatago?

MARIE

Kaya mo ba ako ikinukulong dito?

KEVIN

Lahat ng tao ay nagtatago.

SHASTA

Lahat ng tao, nagbabalat-kayo.

MARIE

Pero ako ay ikaw.

DAVID

At ikaw ay ako.

Parehong mapapangiti ng mapait sina Shasta at Kevin.

SHASTA

Alam ko.

KEVIN

Alam ko.

ANG PIPIT: DULANG MAY ISANG YUGTO

———————————————————————————————————————————–

This script is a personal property of JAYSON ARVENE TABANGIN MONDRAGON. Please contact the author for permission to use this script. There is NO FEE for its usage but please do inform the author before using it as a matter of respect. Thank you and happy reading.

———————————————————————————————————————————–

SYNOPSIS | BUOD

Paano mo nga ba tatakasan ang isang bangungot kung ito ay nagaganap habang ikaw ay gising? Kailan matatapos ang isang masamang panaginip kung ang mga halimaw na tinatakasan mo ay hindi nawawala sa paglipas ng gabi at dilim?

Mahigit anim na taon nang palipat-lipat ng tirahan ang pamilya ni Erik simula nang masangkot sa pagdukot at pagpatay ng isang batang lalaki ang kanyang ama. Habang ang kaniyang ama ay patuloy na nagtatago at tinutugis ng batas, siya at ang inang si Imelda, maging ang siyam na taong na gulang na kapatid na si Andrea, ay nagtatago rin, hindi sa batas, kundi sa pamilya ng biktimang sila ang pinagbubuntunan ng galit.

Ilang araw bago siya magtapos ng sekondarya, muli silang mahahanapan ng mga magulang ng biktima, at muli na namang magsisimula ang bangungot na pilit nilang tinatakasan.

Ang dulang “Ang Pipit” ay isang pagsilip, hindi sa buhay ng biktima ng isang krimen, kundi sa buhay ng pamilya ng suspek na wala mang kasalanan ay hinuhusgahan at sinisisi pa rin ng lipunang ating ginagalawan. Isa itong pagtatanong sa kasalukuyang estado nang lipunan kung saan, hindi lamang ang suspek sa isang krimen ang naikukulong kundi maging ang kanyang pamilyang  walang kinalaman ngunit pilit sinisingil at ibinabaon.

MGA TAUHAN

ERIK – Labing-apat na taong kulang, nasa huling taon ng sekondarya

ANDREA – Siyam na taong gulang, kapatid ni Erik, hindi nag-aaral

IMELDA – Tatlumpu’t pito, nanay ni Erik, guro sa isang pampublikong paarala

MR. CORPUZ – Apatnapu’t siyam, tatay ng biktima, isang negosyante

MRS. CORPUZ – Apatnapu’t lima, nanay ng biktima, isang negosyante

—————————————————————————————————————————-

Papasok si Erik sa loob ng kanilang inuupahang apartment, naksuot ng uniporme ng eskwelahang pinapasukan.

Madadatnan ang kapatid na si Andrea na nakatunghay sa labas ng bahay, may yakap-yakap na lumang teddy bear habang abala naman sa paglalagay ng gamit sa loob ng isang karton ang kanyang ina na si Imelda.

Nagkalat ang iba pa nilang gamit sa sala, maging ang ilang karton at bag, ang iba ay may mga laman samantalang ang iba ay naghihintay pa lamang ng ilalagay doon.

Sa plastic na lamesang nasa harapan ni Imelda ay nakabukas ang isang karton na pinupuno ni Imelda ng mga gamit. Mapapatitig doon si Erik.

Hawak ni Erik sa isang kamay ang programa para sa kanyang nalalapit na pagtatapos ng high school. Lalamukusin niya iyon at saka bibitawan bago magsisimulang tumulong sa pag-aayos, hindi nagsasalita.

Mapapatingin lamang si Imelda doon saka mag-iiwas ng tingin.

IMELDA: Magbihis ka muna, anak…

ERIK: Hindi na po kailangan…

Magsasalita pa sana si Imelda pero tutunog ang mumurahing cellphone na nasa lamesa. Agad na kukunin iyon ni Imelda at magmamadaling lumabas. Susundan lamang ni Erik nang tingin ang ina, mababakas ang galit sa mukha nito.

Magsisimulang kumanta sa may bintana si Andrea kaya’t mapapalingon dito si Erik.

ANDREA:           (Kumakanta) May pumukol sa Pipit sa sanga ng isang kahoy. At nahagip ng bato ang pakpak ng munting ibon—

ERIK:   Nailabas mo na ba lahat ng gamit mo?

ANDREA:           Oo, kuya.

ERIK:   Yung mga laruan mo?  Nailabas mo na ba lahat?

Mapapatingin sa yakap-yakap na teddy bear si Andrea.

ANDREA:           Hindi ko daw pwedeng dalhin lahat, kuya, sabi ni inay.

Matitigil sa ginagawa si Erik at mapapatingin nang may halong awa sa kapatid.

ERIK:   Bibili na lang tayo ulit…

ANDREA:           Talaga, kuya? Pangako yan ha?!

ERIK:   Oo naman! Kailan ko ba hindi tinupad ang pangako ko sa iyo? Teka, iyong mga damit mo, naayos mo na ba?

ANDREA:           Oo, kuya. Saan ba tayo pupunta?

ERIK:   Sa malayong lugar…

ANDREA:           Malayong-malayo?

ERIK:   Oo.

ANDREA:           Gaano kalayo?

ERIK:   Basta! Malayong-malayo.

Matatahimik panandalian si Andrea, papanoorin lamang ang kapatid na nag-eempake.

Mapapatingin si Andrea sa nilamukos na papel ni Erik at lalapitan iyon at pupulutin. Susundan lamang ng tingin ni Erik ang kapatid.

Titignan ni Andrea ang nalamukos na papel sa kanyang kamay bago muling magsasalita.

ANDREA:           Kuya?

ERIK:   Oh?

ANDREA:           Hindi na ba tayo maabot ng mga bato doon?

Magpapalipat-lipat ang tingin ni Erik mula sa mukha ni Andrea na takot na takot saka sa nalamukos na papel sa kamay nito, magtatagis ang bagang.

ERIK:   Hindi na…

ANDREA:           Hindi na ako masusugatan?

ERIK:   Hindi na ako papayag na may manakit pa sa iyo.

ANDREA:           Hindi ka na din masusugatan? Noong huli, ang daming dugo. Nakakatakot. Ayoko sa dugo. Mabaho, masakit, nakakatakot…

ERIK:   Hindi na iyon mangyayari.

ANDREA:           Paano kapag nahanapan nila tayo uli?

ERIK:   Andrea, hindi ka na nila masasaktan pang muli…

ANDREA:           Pangako?

ERIK:   Pangako.

Lalapitan ni Erik si Andrea at saka kukunin ang nalamukos na papel sa kamay nito at saka guguluhin ang buhok ng kapatid.

ERIK:   Kumuha ka na ng dalawa pang laruan. Kasya pa naman sa karton.

Akmang tatayo si Andrea pero maririnig nila ang pagdaan ng isang kotse. Sabay silang mapapatingin sa may bintana, makikita ang takot sa mukha nilang dalawa. Magmamadaling magtatago si Andrea sa ilalim ng lamesa at magsisimulang umiyak. Mabibitawan nito ang lumang teddy bear.

Hindi maalis ang tingin ni Erik sa bintana, balot ng pag-aalala ang mukha, mahigpit ang pagkakahawak sa papel na nasa kanyang palad. Makakahinga lamang siya ng maluwag pagkarinig na lumampas ang sasakyan.

Mapapatingin si Erik sa papel na nasa kamay at saka hahayaan iyong mahulog bago haharapin ang kapatid na nasa ilalim ng lamesa.

Hahawakan ni Erik si Andrea sa balikat para palabasin mula sa ilalim ng lamesa pero iiwas ang huli.

ANDREA:           Patawarin po ninyo kami. Hindi po namin sinasadya. Parang awa na po ninyo…

ERIK:   Andrea…

ANDREA:           Patawarin po ninyo kami. Hindi po namin sinasadya. Parang awa na po ninyo…

ERIK:   Andrea, lumabas ka na diyan. Hindi na sila babalik…

ANDREA:           Ale, tama na po… Masakit na po… Hindi ko po sinasadya… Parang awa na po ninyo…

Hihilahin ni Erik mula sa ilalim ng kama si Andrea at pilit na yayakapin. Magpupumiglas si Andrea pero hindi siya pakakawalan ni Erik.

ANDREA:           Parang awa na po ninyo… Hindi ko po sinasadya… Tama na po… Parang awa na po ninyo…

ERIK:   Andrea! Wala na sila. Hindi na sila babalik!

Matitigil sa pagpupumiglas si Andrea at mapapatingin kay Erik.

ANDREA:           Ku-kuya?

ERIK:   Tahan na… Hindi na sila babalik…

ANDREA:           Babalik sila, sabi nung ale. Ayoko na kuya. Masakit. Kahit humingi ako ng tawad hindi sila tumitigil. Sinungaling si Teacher Lucy. Sabi niya, kapag humingi ng paumanhin, magbabati na agad.

Muling magsusumiksik sa ilalim ng lamesa si Andrea.

ERIK:   Lumabas ka na diyan.

ANDREA:           Ayoko, kuya… Dito lang ako… Masakit…

ERIK:   Hindi ka na nila sasaktan.

ANDREA:           Babalik daw yung ale, kuya. Narinig ko. Sabi niya kay inay, babalik daw siya. Natatakot ako. Sisipain na naman niya ako. Masakit.

ERIK:   Hindi ko hahayaang mangyari iyon.

ANDREA:           Dito lang ako, kuya… Masakit… Dito lang ako…

Nagpipigil nang galit na mapapatingin sa paligid si Erik. Makikita niya ang bunton ng kumot na nakalagay sa isa sa mga upuan at kukunin ang isa doon at saka muling lalapitan si Andrea. Itatalukbong niya ang kumot sa kapatid at saka igigiya palabas sa ilalim ng lamesa. Pilit pasisiyahin ni Erik ang boses habang nagsasalita.

ERIK:   Ayan! Hindi ka na nila makikita! Hindi ka na nila masasaktan!

ANDREA:           (Kumakanta) May pumukol sa pipit sa sanga ng isang kahoy. At nahagip ng bato ang pakpak ng munting ibon. Dahil sa sakit, di na nakaya pang lumipad. At ang nangyari ay nahulog, ngunit parang taong bumigkas, “Mamang kay lupit, ang puso mo’y di na nahabag, Pag pumanaw ang buhay ko, may isang pipit na iiyak.”

Mapapatingin sa bintana si Erik bago muling magsasalita.

ERIK:   Hinding-hindi ka na nila masasaktan.

Igigiya ni Erik si Andrea at pauupuin sa isang upuan pero hindi niya tatanggalin ang pagkakatalukbong. Babalik siya sa lamesa at sisimulang ilagay sa karton ang mga kutsilyo at mga kutsara.

Papasok si Imelda, may kausap pa rin sa lumang cellphone.

IMELDA:            Aalis na kami! Hindi ko alam… Basta lalayo na kami ng mga anak mo. Utang na loob, Martin, huwag mo namang hayaang ang mga anak mo ang magbayad sa pagkakamali mo.

Puputulin ni Imelda ang tawag at saka padabog na ibaba sa lamesa ang cellphone, kita ang panghihina sa mukha nito.

Rerehistro ang galit sa mukha ni Erik at saka pupukulan ng masamang tingin ang cellphone na nasa harapan.

ERIK:   Hindi niya kami anak.

Mapapatingin si Imelda kay Erik. Lalapitan niya ito at yayakapin pero hindi man lang gaganti ng yakap si Erik. Ipagpapatuloy lamang nito ang ginagawa, wala nang makikitang ekpresyon sa mukha nito.

Kakalas sa pagkakayakap si Imelda mula kay Erik at saka madadako ang tingin kay Andrea na nasa ilalim pa rin ng kumot. Lalapitan niya ito at akmang tatanggalin ang kumot pero pipigilan siya ni Erik. Nakakaintinding mapapatango lamang si Imelda, nagpipigil ng luha.

Pilit pasisiyahin ni Andrea ang boses bago magsalita.

IMELDA:            Erik, nasaan ang kapatid mo? Nasaan ang prinsesa ko?

ANDREA:           (Sa ilalim ng kumot) Nandito po ako!

IMELDA:            Nasaan? Bakit hindi kita makita? Erik! Tulungan mo nga akong hanapin ang kapatid mo.

ANDREA:           (Sa ilalim ng kumot)  Talaga inay? Hindi mo ako nakikita?

IMELDA:            Erik, nasaan na ba ang kapatid mo? Wala naman siya sa ilalim ng mesa. Nasaan na ba siya? Andrea? Anak? Nasaan ka na?

Lalapitan ni Erik si Andrea at saka bubulungan.

ERIK:   Sabi ko naman sa iyo di ba? Hindi ka nila makikita. Hindi ka na nila masasaktan.

ANDREA:           Talaga kuya? Hindi na ako makikita nung ale?

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Hindi na. Nangako ako sa iyo di ba? Diyan ka lang habang nag-aayos kami ni inay, ha?

ANDREA:           Opo, kuya.

Babalik sa pag-aayos si Erik. Susundan lamang siya ni Imelda.

IMELDA:            Erik…

ERIK:   Dalian na natin ang pag-aayos inay, baka abutan pa tayo dito.

Tahimik na magsisimula ding mag-imis ng mga gamit si Imelda. Madadako ang tingin niya sa nalamukos na programa ng graduation ni Erik. Pupulutin niya iyon at saka bubuklatin. Nanginginig ang kamay na babasahin niya iyon.

IMELDA:            You are cordially invited to… Valedictorian, Raquel Garcia. Salutatorian Erik… Erik Mateo…

Mapapatingin lang si Erik kay Imelda pero hindi magsasalita.

IMELDA:            Pasensiya ka na, anak—

ERIK:   Wala kayong kasalanan, bakit kayo ang humihingi ng dispensa?

IMELDA:            Paano ang graduation mo?

ERIK:   Hindi na iyon importante. Alam na nilang nandito tayo, di ba? Ang mahalaga makaalis tayo bago pa sila dumating.

IMELDA:            Anak—

ERIK:   Nakausap niyo na po ba si Tito?

IMELDA:            Oo, susunduin niya tayo pagdilim.

ERIK:   (Matatawa ng bahaw) Pagdilim? Para lang tayong magnanakaw na tumatakas.

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Kung sabagay, tama lang iyon para hindi nila tayo makita.

IMELDA:            Erik…

ERIK:   Dalian niyo na ang pag-eempake, inay. Malapit nang dumilim.

Mapapabuntong-hininga si Imelda.

IMELDA:            Iyong mga gamit sa kusina, naayos na ba?

ERIK:   Opo. Nandito na sa karton.

IMELDA:            Ito na lang ba ang hindi nai-aayos?

ERIK:   Opo.

Ibababa ni Erik ang karton na nasa harapan sa tabi ng lamesa at saka muling kukuha ng bakanteng karton. Pilit uunatin ni Imelda ang hawak na programa ng graduation ni Erik. Iyon ang una niyang ilalagay sa karton. Mapapatingin lang doon si Erik panandalian bago iyon papatungan ng iba pang gamit.

IMELDA:            Salamat, anak…

ERIK:   Ang mahalaga, makalayo na tayo dito. Kailangan na nating mailayo si Andrea.

IMELDA:            Erik.. Anak… Patawarin mo ako…

ERIK:   Hindi kayo ang dapat na humihingi ng kapatawaran. Hindi ako. Hindi si Andrea. Wala tayong dapat ihingi ng tawad dahil wala tayong kasalanan.

IMELDA:            Ang bilis mong lumaki…

ERIK:   Pero hindi pa rin iyon sapat.

IMELDA:            Anak, matatapos din ang lahat ng ito.

ERIK:   Kailan pa, nay? Hindi po ba kayo napapagod? Anim na taon na tayong palipat-lipat.

IMELDA:            Anak naman…

ERIK:   Kung hindi lang dahil kay Andrea, ayoko nang umalis, ayoko nang magtago. Nakakapagod. Para na rin nating inaamin na may kasalanan tayo.

IMELDA:            Wala naman tayong ibang magagawa, anak.

ERIK:   Tayo, wala. Siya, meron.

IMELDA:            Hindi pa handa ang tatay mo—

ERIK:   Kaya hinahayaan niya na tayo ang maghirap?

IMELDA:            Erik!

ERIK:   Pagod na pagod na ako, ‘nay. Lasog lasog na din ang katawan ko sa bawat ng tama ng batong tinatanggap nito. Kahit anong gawin kong iwas, lahat tumatama. Kung ako lang, kaya ko pa. Pero bakit pati si Andrea?

IMELDA:            Kaya nga tayo magpapakalayo anak. Para hindi ka na masaktan. Pati si Andrea. Para hindi na tayo masaktan.

ERIK:   Maglolokohan pa ba naman tayo inay? Kapag tumagal-tagal, malalaman din nila kung sino kami at magsisimula na naman ang pag-ulan ng bato sa amin, pati sayo. Malalaman at malalaman na naman nila kung nasaan tayo. Tapos ano? Aalis na naman tayo? Lilipat? Magtatago?

IMELDA:            Hindi na iyon mangyayari, anak… Hindi na nila tayo mahahanapan…

ERIK:   Iyan din ang sinabi niyo dati.

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Tapusin na natin ang pagliligpit, nay. Malapit nang dumilim.

Maririnig ang paghinto ng kotse sa labas ng apartment. Parehong mapapatingin sina Imelda at Erik sa may bintana, makikita ang takot sa mukha. Maririnig ang pabalibag na pagsara ng pintuan ng kotse an gang mga yabag na papalit.

MRS. CORPUZ:               (Pasigaw, sa backstage) Lumabas kayo riyan! Mga mamatay tao!

Magtatanggal ng talukbong si Andrea at takot na takot na mapapatingin kay Erik. Agad na lalapitan ni Erik ang kapatid at ibabalik ang pagkakatalukbong dito.

ERIK:   Hindi matatapos ang bangungot na ito sa pagtatago.

IMELDA:            Erik…

ERIK:   Pagod na akong tumakbo, nay. Dito lang tayo. Hindi tayo aalis.

Muling tatanggalin ni Andrea ang kumot at saka yayakapin si Erik, nagmamakaawa.

ANDREA:           Kuya, nandiyan na sila! Umalis na tayo, kuya!

ERIK:   Hindi na tayo aalis, Andrea. Huwag kang mag-alala, hindi ka na nila masasaktan. Nangako ako, di ba?

ANDREA:           (Umiiyak) Kuya, ayoko na! Umalis na tayo… Sisipain na naman nila si Inay. Pati ikaw, susuntukin ka na naman nung mama. Kuya, ayoko na… Umalis na tayo…

ERIK:   Andrea… Tahan na… Hindi na nila kayo masasaktan ni Inay…

Papasok sina Mr. at Mrs. Corpuz, makikita ang mga karton. Kitang-kita sa mga mukha ng bagong dating ang galit. Lalapitan ni Mr. Corpuz si Imelda at sisipain ang inempakeng karton ni Erik. Matatapon ang mga kutsara at kutsilyong nasa loob ng karton. Yayakapin lang ni Erik ang nakatalukbong na si Andrea.

MR. CORPUZ: At talagang tatakas na naman pala kayo.

IMELDA:            Hindi po…

MRS. CORPUZ:               Anong hindi? Hoy babae, huwag mo kaming gawing tanga. Ilabas mo ang asawa mo!

ERIK:   Umalis na kayo. Wala dito ang hinahanap ninyo.

Lalapitan ni Mr. Corpuz si Erik at saka duduruin. Ihaharang ni Imelda ang sarili sa pagitan ng dalawa.

MR. CORPUZ: Aaalis kami kung kailan namin gusto. Nasaan ang tatay mo?

IMELDA:            Wala po rito ang hinahanap ninyo. Parang awa na po ninyo… Wala po siya dito… Matagal na po naming siyang hindi nakikita —

Sasampalin Mr. Corpuz si Imelda na ikakatumba nito. Akmang susugurin ni Erik si Mr. Corpuz pero pipigilan siya ni Imelda.

MR. CORPUZ: Huwag niyo kaming gawing tanga! Alam naming alam mo kung nasaan ang asawa mong mamatay tao. Sabihin mo sa kanya na hindi kami titigil hanggat hindi siya namamatay!

ERIK:   Huwag niyong saktan ang nanay ko! Wala siyang kasalanan sa inyo!

IMELDA:            Tama na anak… Humingi ka ng tawad…. Anak, magmakaawa ka… Huwag ka na lang sumagot…

MRS. CORPUZ:               Magmakaawa? Sa tingin mo maawa kami sa inyo? Pinatay ng asawa mo ang anak ko! Kahit umiyak kayo ng dugo, hindi namin kayo kakaawaan.

Lalapitan ni Mrs. Corpuz si Erik at saka duduruin.

MRS. CORPUZ:               At ikaw! Alam mo bang magkasing-edad na dapat kayo ng anak ko? Pero wala na! Wala na siya! Pinatay siya ng tatay mo!

ERIK:   Wala kaming kasalanan sa inyo!

Hihilahin papalayo ni Mr. Corpuz si Erik at saka sisikmuraan.

MR. CORPUZ: Sumasagot ka pa?

Akmang tatayo si Imelda para lapitan ang dalawa pero siya naman ang itutulak ni Mrs. Corpuz.

IMELDA:            Parang awa na po ninyo, huwag niyo namang idamay ang mga anak ko. Wala silang kasalanan.

MRS. CORPUZ:               Awa? Wala kang karapatang humingi ng awa! Dahil habang nabubuhay ang asawa mo, hindi kami maawa! Pinatay ng asawa mo ang anak ko!

Sasabunutan at pagsasampalin ni Mrs. Corpuz si Imelda, maya’t maya ay tatadyakan niyo ito habang patuloy namang sinusuntok ni Mr. Corpuz si Erik. Hindi lumalabang nag-mamakaawa lang si Imelda samantalang halos hindi iniinda ang mga suntok na natatanggap na nakatingin lang kay Imelda si Erik, mababakas ang galit sa mukha nito.

MRS. CORPUZ:               Nasaan ang asawa mo? Ilabas mo siya! Pinatay niya ang anak ko! Pinatay niya ang anak ko!

ERIK:   Tama na! Inay! Tama na. Huwag mong sasaktan ang nanay ko!

MR. CORPUZ: Nasaan ang tatay mo? Ilabas niyo ang hayop na pumatay sa anak ko! Ilabas niyo!

IMELDA:            Tama na po, parang awa na ninyo. Huwag ang anak ko.. Parang awa na ninyo…

Kakalas sa pagkakahawak ni Mr. Corpuz si Erik at isasangga ang katawan sa mga sipa ni Mrs. Corpuz. Yayakapin niya ng mahigpit si Imelda.

ERIK:   Wala dito ang hinahanap ninyo!

IMELDA:            Tama na anak…

ERIK:   Bakit ba kami ang sinasaktan ninyo? Wala kaming kasalanan!

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Nay! Wala tayong kasalanan! Hindi tayo ang pumatay sa anak nila! Wala tayong ginawa! Bakit tayo ang pinahihirapan? Ilang taon na tayong ganito, inay! Daig pa natin ang nakakulong! Putang inang buhay ‘to!

Muling hihilahin ni Mr. Corpuz si Erik patayo at saka ibabalibag sa may lamesa. Mapapaupo sa sahig si Erik, malapit sa kung nasaan ang mga kutsilyo at mga kutsara.

ERIK:   Wala kaming kasalanan!

CORPUZ: Wala? Pinatay ng tatay mo ang anak ko!

ERIK:   Siya ang pumatay pero bakit laging kami ang nasasaktan? Wala kaming kasalanan…

MR. CORPUZ: Nasasaktan? Buhay ka! Samantalang yung anak namin, matagal nang nasa hukay! Gusto niyong tumigil ang lahat ng ito? Sige! Ibalik ninyo ang anak ko!

IMELDA:            Parang awa na ninyo…

MRS. CORPUZ:               Awa? Bakit? Ang asawa mo ba, naawa sa anak namin? Ibalik ninyo ang anak ko! Ibalik ninyo ang anak ko!

Muling pagsasampalin ni Mrs. Corpuz si Imelda at saka sasabunutan.

ERIK:   Tama na! Wala kaming kasalanan sa inyo!

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Biktima din kami!

Tatadyakan ni Mr. Corpuz si Erik. Masusubsob ito sa tabi ng kutsilyo at mga kutsara.

IMELDA:            Erik! Parang awa na ninyo! Huwag naman ang mga anak ko. Ako na lang! Parang awan a ninyo, ako na lang…

MRS. CORPUZ:               Ibalik ninyo ang anak ko!

ERIK:   Biktima din kami! (Halos pabulong) Biktima rin kami…

Pupulutin ni Erik ang kutsilyo at saka tatayo. Mapapatingin siya kay Imelda. Magpapalipat-lipat ang tingin ni Imelda sa kutsilyong hawak ni Erik. Maging sina Mr. at Mrs. Corpuz ay mapapatingin lang kay Erik.

ERIK:   Pagod na pagod na ako, inay…

IMELDA:            Erik—

Lalapitan ni Erik si Mr. Corpuz, hawak ang kutsilyo. Mapapaatras si Mr. Corpuz ng kaunti pero kukunin ni Erik ang kamay nito at ipapahawak sa huli ang kutsilyo. Hindi bibitawan ni Erik ang kamay nito, tititigan niya ito sa mata.

MR. CORPUZ: Anong—

IMELDA:            Erik!

Hihilahin ni Erik ang kamay ni Mr. Corpuz at isasaksak sa sarili ang kutsilyo.

ERIK:   Buhay para sa buhay… Iyon naman ang gusto niyo, di ba?

Mag-aalis ng talukbong si Andrea at mapapatingin sa nangyayari. Mulik isasaksak ni Erik ang kutsilyo sa sarili.

ERIK:   Hindi ko maibabalik ang anak ninyo, pero siguro naman, amanos na kayo ng tatay ko. Huwag niyo nang guluhin ang pamilya ko.

ANDREA:           Kuya!

IMELDA:            Erik! Anak! Tama na! Diyos ko! Huwag ang anak ko! Erik! Tama na!

Lalapitan ni Imelda sina Erik pero isang saksak pa ang ibabaon ni Erik sa sarili bago ito makalapit ng tuluyan. Mapapa-atras si Mr. Corpuz, hawak pa rin ang kutsilyo.

IMELDA:            Erik!

ERIK:   Pagod na ako, nay… Ayoko na din kayong nakikitang nasasaktan. Ayoko nang nakikitang nasasaktan si Andrea. Tama na. Tapusin na natin ‘to.

Matutumba si Erik. Pilit itong sasaluhin ni Imelda kaya pareho silang matutumba sa lapag.

IMELDA:            Anak…

ERIK:   Tapos na, nay… Hindi niyo na kailangang mag-makaawa pa…

Lalapit si Andrea sa dalawa, hila-hila ang kumot.

Mabibitawan ni Mr. Corpuz ang kutsilyo. Mapapatingin doon si Imelda. Lalapitan niya iyon at saka pupulutin. Parang wala sa sariling sisimulan niyang pulutin ang lahat ng mga natapong gamit at saka muling ibabalik sa karton.

ANDREA:           Kuya…

ERIK:   Simula ngayon, hindi mo na kailangang magtago. Hindi ka na nila masasaktan. Nangako ako, di ba?

IMELDA:            Andrea, anak. Ayusin mo na ang mga gamit ng kuya mo. Malapit nang dumilim…

ANDREA:           Kuya…

ERIK:   Hindi ka na nila masasaktan…

Itatalukbong ni Andrea ang kumot kay Erik. Mapapatingin lang sa mga anak si Imelda, nakangiti. Tulalang nakatingin lang sa mag-iina sina Mr. at Mrs. Corpuz.

ANDREA:           Kuya, sa ilalim nito, hindi ka nila makikita, hindi ka na nila masasaktan…

IMELDA:            Oh? Nasaan na ang kuya mo? Maya-maya lang darating na ang tito mo. Erik! Anak! Nasaan ka na ba? Iyong gamit mo, hindi pa nakahanda…

ANDREA:           Sa ilalim nito, hindi ka nila makikita, hindi ka nila masasaktan…

Iiwanan ni Andrea ang nakatalukbong na si Erik at saka tipong maghahanap. Mapapangiti siya pagdapo ng mata sa teddy bear. Lalapitan niya iyon at pupulutin bago muling uupo sa may bintana. Ni hindi niya lilingunin ang mag-asawa na nakatingin lamang sa kanya.

ANDREA:           (Kumakanta) May pumukol sa pipit sa sanga ng isang kahoy. At nahagip ng bato ang pakpak ng munting ibon. Dahil sa sakit, di na nakaya pang lumipad. At ang nangyari ay nahulog, ngunit parang taong bumigkas, “Mamang kay lupit, ang puso mo’y di na nahabag, Pag pumanaw ang buhay ko, may isang pipit na iiyak.”